Του αγίου Νικολάου σήμερα και έκατσα να διαβάσω ό,τι περάσει από μπροστά μου στο διαδίκτυο. Μερικές φράσεις και ευρύματα όντως μου έφτιαξαν το κέφι:
1. Τα μπουκάλια τα είχαν τα παιδιά για ανακύκλωση!
Νομίζω μακράν η καλύτερη γραμμή υπεράσπισης για τους συλληφθέντες από τον πατέρα ενός από αυτούς.
2. Το Βυζάντιο ιδρύθηκε με μόνο σκοπό να δολοφονήσει όλους τους Έλληνες! Ανώνυμο σχόλιο που πήρε το μάτι μου κάπου, αλλά από τα πολλά γέλια έχασα το link. Μπράβο, μεγάλε, ο Ράνσιμαν και η Αρβελέρ μπορούν τώρα να σκίσουν Read the rest of this entry »
Το μίσος τους είναι αβυσσαλέο και άσβεστο. 
Πριν από λίγες μέρες , ο αληθινός νικητής των εκλογών στη Γερμανία Guido Westerwelle, σε ερώτηση άγγλου δημοσιογράφου που διατυπώθηκε στην αγγλική γλώσσα, απάντησε με στόμφο: 
Καλά, στο άκουσμα αυτό θα έριχνα το αυτοκίνητο στο διάζωμα!! Οι εν λόγω ναζιστές είναι θερμοί υποστηρικτές της επιστροφής στις “γερμανικές” θεότητες, τότε που οι Βίκινγκς έσφαζαν αβέρτα τους γείτονές τους. Σαν άξιοι συνεχιτές λοιπόν αυτής της παράδοσης, ήθελαν την “επαναλειτουργία” θεοτήτων όπως ο Odin/Wotan, οι Tyr, Thor, Freja και όλο το υπόλοιπο κακό συναπάντημα που συνήθως 
Οι Ισλαμιστές ανέκαθεν αποτελούσαν φαινόμενο κοινωνιολογικής μελέτης. Εκτός από τον πολύ γνωστό “άλμα προς τα πίσω” της Ισλαμικής Επανάστασης στην Τεχεράνη, άξια προσοχής είναι και η 
Διαβάζω σε αυτήν την έρμη τη Wikipedia:
Δεν περίμενα όμως από έναν τόσο 
3. Όταν κατηγορούμε Ιεράρχες και τοπικές εκκλησίες που μας ανέθρεψαν, είναι νορμάλ να εκπορεύεται η Ιερωσύνη μας ΑΚΡΙΒΩΣ από αυτές τις τοπικές εκκλησίες;
Ειλικρινά, από δω και πέρα, ποιο είναι το ειδικό βάρος που μπορεί να έχει το άρθρο κάποιου ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ από την Ορθοδοξία; Πράγματι, είναι περίεργο το γεγονός. Περίεργο για κάποιον όμως εκτός Εκκλησίας, ο οποίος κοιτάει το εκκλησιαστικό γεγονός με το μάτι του περίεργου τουρίστα, του παρατηρητή στο εργαστήριο. Κάποιοιυ που αγνοεί πως οι χριστιανοί ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ κυρίως το ΘΑΝΑΤΟ και το ΜΑΡΤΥΡΙΟ των Αγίων από τον πρώτο αιώνα μέχρι σήμερα. Δεν το πήρε κάποιος χαμπάρι;
Οι δυο τελευταίες δεκαετίες όμως έχουν βαλθεί να με κάνουν να αλλάξω γνώμη: από το αλήστου μνήμης ΚΕΦΕ και τον φανερά αποσταθεροποιητικό ρόλο του (μιλάω μόνο για την θρησκευτική πλευρά, η πολιτική δεν με αφορά εδώ) μέχρι και το φοβερό “Σεμινάριο Γιόγκας για εκπαιδευτικούς”(!!!), όλα δείχνουν μια συγκεκριμένη στροφή όσον αφορά τον θρησκευτικό και “μεταφυσικό” (sic) προσανατολισμό της χώρας μας, προσανατολισμός ο οποίος δείχνει να μην ακολουθεί κάποιους ήδη υπάρχοντες κοινωνικούς μετασχηματισμούς αλλά μάλλον νόρμες “άνωθεν” διατεταγμένες.
2. Μήπως τελικά δεν μπορούμε να μιλήσουμε με τους δυτικούς; μήπως δεν έχουμε τα κότσια, τα φόντα, τη μόρφωση, τη διάθεση, την όρεξη, χρόνο να σπαταλήσουμε; Μήπως δε μας νοιάζει να μιλάμε με άλλους γενικά; Να τους αφήσουμε να κουρεύονται δηλαδή;
Μαζί μου, ήρθαν και άλλοι τρεις ιερείς από γειτονικές ενορίες. Η κηδεία θα γινόταν στο εκκλησάκι που διαθέτουν όλα τα νεκροταφεία της Γερμανίας για νεκρώσιμες ακολουθίες. Ήταν εκεί και ο πρωτοψάλτης από τον ναό του Αγίου Αθανασίου στη Λάρισα. Ο χώρος ήταν γεμάτος. Υπολόγισα πάνω από 300 άτομα και πολλοί δεν χωρούσαν. Αρκετά από τα τροπάρια και τις αιτήσεις τα είπαμε στη γερμανική γλώσσα, λόγω των συνθηκών που ζούμε στην εδώ στην Εσπερία. Κατά τη διάρκεια του “Δεύτε τελευταίον…” οι ιερείς ασπασθήκαμε την εικόνα της Αναστάσεως την οποία κρατούσα στα χέρια μου. Ύστερα, ακολούθησε ο κόσμος. Προσκυνούσε την εικόνα, υποκλινόταν στο σκήνωμα του κεκοιμημένου και έδινε τα συλλυπητήριά του στην πενθούσα οικογένεια. Ξαφνικά συνειδητοποίησα πως μεγάλο μέρος όσων προσέρχονταν δεν ήταν Ορθόδοξοι αλλά Ρκαθολικοί και Προτεστάντες. Τους καταλάβαινες: έκαναν το σταυρό τους διαφορετικά, υποκλίνονταν, φιλούσαν την εικόνα και μετά ξαναυποκλίνονταν. Αυτόματα, αναρωτήθηκα τι θα έκανε κάποιος “γνήσιος” στη θέση μου:
Εμείς οι Ορθόδοξοι έχουμε ανεπτυγμένο το ταλέντο της περιχαράκωσης και αυτοηρωιοποίησης. Ποτέ η Ορθοδοξία δεν έχει κάνει λάθος!!Ποτέ δεν χρειάζεται να διορθώσει τα κακώς κείμενα! Έτσι, λίγο ενδιαφέρει αν μπορεί να διορθωθεί η πληγή της πολυδιάσπασης της Ορθοδοξίας, που άρχισε με προτροπή του Josef Ludwig von Armansperg στον “προτεσταντίζοντα” Θ.Φαρμακίδη και είχε συνέχεια με την δημιουργία “εθνικών εκκλησιών” στα τέλη του 19ου αιώνα. Η μόδα του Cuius regio, eius religio επικράτησε ολοκληρωτικά ξεφτιλίζοντας κάθε έννοια ορθόδοξης εκκλησιολογίας, μιας εκκλησιολογίας που στηριζόταν ως τότε στον Απόστολο Παύλο. Αλλά οι δυνατοί του κόσμου τούτου κατέλυσαν όλες τις εδαφικές δικαιοδοσίες αιώνων (όπως ξεκίνησαν να κάνουν οι δυτικοί με απαρχή την εκκλησιολογία των Σταυροφοριών το 1099) και ξεκίνησαν να “μαδάνε” το ταλαιπωρημένο σώμα της Εκκλησίας και να θέλουν δικά τους “τσιφλίκια”. Ο λόγος; Ίδιος με των δυτικών: “θέλουμε δικό μας λατινόφωνο Ritus” έλεγαν οι Λατίνοι και ίδρυαν δικά τους Πατριαρχεία στα εδάφη που ήδη υπήρχε τοπική εκκλησία. “θέλουμε εκκλησία μόνο για τους Ρώσους,Έλληνες, Σέρβους κλπ, με Ρώσους,Έλληνες, Σέρβους κλπ επισκόπους” έλεγαν αργότερα οι Ορθόδοξοι. Και δώστου η πολυδιάσπαση. Και σαν να μην έφτανε αυτό, άρχισαν να ασελγούν και εκτός της (ούτως ή άλλως στείρας) δικαιοδοσίας τους, ποντάροντας στην αιχμαλωσία της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας: άρχισαν να ιδρύουν μητροπόλεις σε εδάφη που ούτως ή άλλως ανήκαν ανέκαθεν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Έτσι βλέπουμε τραβεστί καταστάσεις με 7 ορθοδόξους επισκόπους διαφορετικής δικαιοδοσίας στην ίδια περιοχή, (στην οποία, σύμφωνα με τις Κανονικές Διατάξεις, δικαιοδοσία έχει μόνο η Κωνσταντινούπολη) πράγμα τελείως αντικανονικό, αντιορθόδοξο και παράνομο. Στο Κανονικό Δίκαιο αποκαλείται “πολυ-συνεδαφικότητα”. Είναι μια καλή λέξη για να αντικαταστήσουμε τη φράση: “η βλακεία που μας δέρνει.”
Οι αριστεροί, οι “αριστεροί”, οι αναρχικοί, οι “αναρχικοί”, οι νεοφιλελεύθεροι νεοταξίτες, οι αρνητές της Επανάστασης του 1821, οι διάφοροι think tankers του ΕΛΙΑΜΕΠ και σύμβουλοι σε τουρκικά ινστιτούτα (αλλά ΚΑΙ μέλη της Τριμερούς Επιτροπής) και εν γένει οι “μεταμοντέρνοι” ορκισμένοι εχθροί της εν Χριστώ Εκκλησίας (ας μην αρχίσουμε να εξετάζουμε τις ενδοχριστιανικές διαφορές τώρα) κυριολεκτικά λατρεύουν τον Δαρβίνο και το έργο του “Origin of species” το οποίο αμφιβάλλω αν οι περισσότεροι το έχουν δει ποτέ έστω και στη βιτρίνα βιβλιοπωλείου, πόσο μάλλον αν το έχουν διαβάσει. 
-Η περιοχή της Γερμανίας που διαμένω είναι ακριβώς στα σύνορα με μια χώρα με την οποία οι Γερμανοί δεν έχουν και πολύ αγαθές σχέσεις, την Ολλανδία.
Σχεδόν κάθε Γραφείο Κηδειών που σέβεται το όνομά του στην αγορά έχει δικό του αποτεφρωτήρα. Δεν θα εκθέσω τους λόγους της προσωπικής μου αντίθεσης στο θέμα, λόγοι οι ο ποίοι ταυτίζονται με τις απόψεις της Εκκλησίας μας. Βλέπω καθημερινά σχεδόν πως ο δυτικός άνθρωπος (όχι αυτός που ζει στην Δύση αλλά ο φέρων τον Ορθό Λόγο του Καντ ως βίωμα και θεωρών τον χριστιανισμό στην καλύτερη περίπτωση ηθική διδασκαλία) προτιμά την καύση από την ταφή. Πολλοί το κάνουν συνειδητά, άλλοι ασυνείδητα, επειδή είναι της μοδός. Για μένα ο βασικός λόγος της προτίμησης της καύσης είναι πάντα ένας: η έλλειψη επιθυμίας των συγγενών να φροντίζουν κάποιον τάφο. Άντε να τρέχεις στα νεκροταφεία, να ανάβεις καντήλια, να φυτεύεις λουλούδια. Άσε που ένας τάφος είναι κάτι που σου το νοικιάζει η πόλη, ο δήμος δηλαδή και που να βρίσκεις τόσα λεφτά. Η ωφελιμιστική Λογική έχει επιβάλλει την ύπαρξη κατηγοριών ενταφιασμένων: Halb-anonym (Ημι-ανώνυμος): υπάρχει το όνομα του κεκοιμημένου αλλά δεν ξέρεις ακριβώς που είναι θαμμένος. Anonym: ο κεκοιμημένος δεν αναφέρεται αλλά είναι θαμμένος με πολλούς άλλους άνευ ονόματος. Και φυσικά υπάρχει ο νορμάλ τάφος, όπου οι τιμές είναι υπέρογκες. Προτιμάει λοιπόν ο κόσμος την αποτέφρωση και έχει τον παππού στο σαλόνι ή απλά τον αδειάζει στον Ρήνο.
