Der Herr ist mein Hirte; mir wird nichts mangeln.Er weidet mich auf grünen Auen und führt mich zu stillen Wassern. erquickt meine Seele; er führt mich auf rechter Straße um seines Namens willen.Und wenn ich auch wanderte im finsteren Todestal, so fürchte ich kein Unglück; denn Du bist bei mir, dein Stecken und dein Stab, die trösten mich.Du bereitest vor mir einen Tisch angesichts meiner Feinde; Du hast mein Haupt mit Öl gesalbt, mein Becher fließt über.Nur Güte und Gnade werden mir folgen mein Leben lang, und ich werde bleiben im Haus des Herrn immerdar.
Psalm 22 (23)
){kind=link}
Αξιότιμε πάτερ Παναγιώτη,
επισκέφθηκα το blog σας και διάβασα τις σκέψεις που δημοσιοποιείτε.
Θα ήθελα να σας συστήσω την προσπάθειά μας η οποία βρίσκεται στην διεύθυνση http://www.provoles.de.
Είναι ένας δικτυακός τόπος καθημερινής ενημέρωσης των Ελλήνων στη Γερμανία, σε θέματα που τους απασχολούν και τους ενδιαφέρουν όπως: ανακοινώσεις εκδηλώσεων, ειδήσεις της περιοχής αλλά και από Ελλάδα, απόψεις συμπολιτών πάνω σε θέματα που τους προβληματίζουν και άλλα.
Επίσης έχει δημιουργηθεί ένα αρχείο φωτογραφιών (πάνω από 900 φωτογραφίες) το οποίο μπορείτε να δείτε στην κατηγορία Εικόνες.
Θα χαρώ πολύ να επισκεφθείτε την ιστοσελίδα, να την καταχωρήσετε στα «αγαπημένα» σας και να τη συστήσετε και σε άλλους.
Επίσης θα χαρώ να δημοσιεύσω άρθρα σας και απόψεις σας.
Με εκτίμηση
Ιωάννης Λεχωβίτης
Πατερ,
Αντι να αναρωτιώμαστε τινουσ ισι σί, πείτε μας λίγα λόγια για το που ειστε, που βρισκεστε, από που ήρθατε και προ τα που πηγαίνετε;
Μηπως κι έρθουμε και εμείς μαζί.
Ωραία είναι πάτερ που ζείτε σε μία χώρα με μεγάλη μουσική παράδοση (είμαι φαν της “γερμανικής” κλασικής μουσικής, αν μπορούμε να χρησιμοποιοήσουμε ένα εθνωνυμικό στην περίπτωση αυτή).
Ελπίζω ότι και η Ορθοδοξία σιγά-σιγά θα κάνει αισθητή την παρουσία της, διακριτικά και ουσιαστικά, στη Γερμανία, όπου ήδη υπάρχει ένας γερμανός Ορθόδοξος επίσκοπος, ο Μάρκος. Το ιστολόγιό σας το βρήκα πολύ ενδιαφέρον και το έχω εντάξει στη λίστα με τα ιστολόγια που έχω αναρτήσει στο δικό μου. Περάστε όποτε θέλετε να δείτε και το δικό μου ιστολόγιο.
Εύχεστε και καλύ υπόλοιπη Σαρακοστή.
Viele Grüsse aus dem Vaterland.
Μάρκο Τ
http://a-ergodes.blogspot.com/
Μάρκο,
καταρχήν καλημέρα. Δεν σε βρίσκω και πολύ aktuell:) Η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει κάνει αισθητή την παρουσία της τουλάχιστον από το 1828 όπου ο πρώτος μόνιμος Έλληνας ιερέας τελεί Θεία Λειτουργία στον Ναό της Μεταμορφώσεως στο Μόναχο (Salvatorkirche). Ήδη έχουμε (η Μητρόπολη Γερμανίας του Οικουμενικού Θρόνου) καμιά 80αριά ενορίες, πάνω από τις μισές με ιδιόκτητους ναούς, είμαστε Νομικό Πρόσωπο Δ.Δ, τρίτη αναγνωρισμένη χριστιανική Ομολογία, υπεύθυνοι για την διδασκαλία των Θρησκευτικών στα γερμανικά σχολεία κλπ κλπ.
Μήπως δεν έχουμε κάνει ακόμη αισθητή την παρουσία μας;
Ορθόδοξο επίσκοπο ονόματι Μάρκο δεν ξέρω, μήπως μπορείς να με πληροφορήσεις λίγο παραπάνω;Θα ήταν πολύ καλό.
Προσωπικά δε νομίζω πως η μουσική έχει πατρίδα. Η “γερμανική” (εσφαλμένα ονομαζόμενη και) κλασική μουσική είναι μια ιδεοληψία. Άλλωστε, αν θέλουμε να της δώσουμε μια πατρίδα αυτή θα ήταν η Ιταλία. Άλλωστε και ο Wagner στις χειρόγραφες παρτιτούρες γράφει allegro και όχι schneller:) Την καλημέρα μου πάλι και ευχαριστώ πολύ για τα χαιρετίσματα aus dem Vaterland.
Θεοπρόβλητε,
αν μπορείς να θυσιασεις τα περισσότερα αυτονόητά σου,
οι πόρτες είναι ανοιχτές.
Πάτερ ευλογείτε!
Ο Μάρκος (καμία σχέση με εμένα!) είναι επίσκοπος Μονάχου των Ρώσων της Διασποράς, με τους οποίους είμαστε πλέον σε κοινωνία. Είναι Γερμανός προσήλυτος. Όταν λέω να κάνει αισθητή την παρουσία της η Ορθοδοξία, εννοώ και μεταξύ των Γερμανών και να μην παραμείνει η “θρησκεία των μεταναστών”.
Το επίθετο “γερμανική”, ως προς την κλασική μουσική, το έβαλα σε εισαγωγικά και διατύπωσα και επιφύλαξη για την ορθότητα του όρου. Οπωσδήποτε δεν είναι σωστός όρος, ίσως καλύτερα θα ήταν να λέγαμε “κλασική μουσική γερμανικής παράδοσης”.
Ο Βάγκνερ έχει πολλούς “ιταλισμούς” στα πρώιμα έργα του, κυρίως στους Rienzi, αλλά και στον Fliegender Hollländer (Ιπτάμενο Ολλανδό) και στον Tannhäuser, στη συνέχεια όμως ανοίγει τελείως νέους δρόμους. Έφτασε στο σημείο να επηρεάσει και τον Βέρντι στα γεράματά του (Οθέλλος, Φάλσταφ), ενώ και η μουσική του Πουτσίνι, ο βερισμός γενικότερα, δεν είναι κατανοητή αν αγνοήσουμε τη βαγκενερική επίδραση (ο Debussy, που κι αυτός δεν ξέφυγε 100% από τον βαγκνερισμό, αποκαλούσε τον Βάγκνερ “ο γερο-δηλητηριαστής – le vieux empoisonneur”, λόγω της μεγάλης επιρροής του γενικότερα στην ευρωπαϊκή μουσική). Ομως να μην ξεχνάμε ότι ο Βάγκνερ οφείλει πολλά στον Βέμπερ, δηλαδή στην προϋπάρχουσα γερμανική μουσική παράδοση. Άρα, δεν ξεκινούν όλα από την Ιταλία. Το λέω αυτό χωρίς να θέλω να μειώσω τον ρόλο της. Άλλωστε και ο Μπαχ είχε επηρρεαστεί από τον Βιβάλντι, είχε όμως και σαφείς βόρειες επιρροές, στις οποίες μάλλον θα πρέπει να συμπεριληφθεί και η αντίστιξη.
Τέλος πάντων, ξέφυγε η συζήτηση και με συγχωρείτε για την φλυαρία. Απλά, ίσως να το καταλάβατε, προτιμώ τη γερμανική γλώσσα από την ιταλική (και στη μουσική και γενικότερα!).
Υγιαίνετε και ευλογείτε!