Ντελακρουά και σταυρός

Διαβάζω για την “ενόχληση” των άθεων οπαδών της Newspeak στην παρουσία του Σταυρού στις αίθουσες διδασκαλίας της Ιταλίας, διαβάζω για το δικαίωμα μουσουλμάνου μαθητή στο Βερολίνο να έχει δικό του (!!) χώρο και να προσεύχεται όποτε θέλει και απλά μειδιώ. Αυτά είναι δείγματα της θνήσκουσας Ευρωπαϊκής ταυτότητας που πεθαίνει αργά αλλά σταθερά. Δε νομίζω πως για αυτό ευθύνεται ο ισλαμιστικός ιμπεριαλισμός (αυτός κάνει απλά τη δουλειά του) αλλά οι ιδεολογίες που ξεπήδησαν από τον (δήθεν)Διαφωτισμό: φιλελευθερισμός, σοσιαλισμός, κομμουνισμός, ναζισμός. Αυτές οι ιδεολογίες στάθηκαν πάντοτε απέναντι στον χριστιανισμό. Είτε τον παραμόρφωσαν είτε τον πολέμησαν.Το μίσος τους είναι αβυσσαλέο και άσβεστο.

Διακριτοί ρόλοι-πόσα χρόνια ακόμη θα μένουν αδιάκριτοι;

Άρθρο του amen.gr

Εφ’ όλης της ύλης (ποια είναι αυτή η έρμη η ύλη δηλαδή;)διάλογος στο πλαίσιο των διακριτών ρόλων(δηλαδή πόσο παραπάνω πια να διακριθούν;) μεταξύ Πολιτείας και Εκκλησίας ξεκινάει μετά τη συνάντηση του πρωθυπουργού με τον Αρχιεπίσκοπο. Γιώργος Παπανδρέου και Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος μετά το μεταξύ του τετ-α-τετ που διήρκεσε περίπου μιάμιση ώρα έκαναν λόγο για μια γενική συζήτηση αρχών(χρειάζομαι μεταφραστή) επαναβεβαιώνοντας τη διάθεση και των δυο μερών(δηλαδή, έχει διάθεση η εκκλησία να προσέλθει σε διάλογο για το πως θα φορολογηθεί;) να προσέλθουν σε συζήτηση και διαπραγμάτευση για όσα θέματα πρέπει να υφίσταται από

μήτε ξένου λογισμός…

Και δεν είναι μήτε ξένου λογισμός και δικού της μήτε αγάπη μιά

μόνο πένθος άχ παντού και το φως ανελέητο !

Gay γάμος και άλλα οξύμωρα

Πριν 2-3 μήνες, στη διπλανή (προτεσταντική) ενορία, ανακοινώθηκε με περισσή χαρά ο πρώτος γάμος μεταξύ αντρών! Ο κ. Χ μπορούσε επιτέλους να αποκαταστήσει τον κ. Ψ, τον οποίον εξέθετε αδιάντροπα για χρόνια. Φυσικά, οι εν λόγω ομοφυλόφιλοι και οι συν αυτοίς θα ρίχνουν πυροτεχνήματα για την απόφαση της Λουθηρανικής Εκκλησίας της Σουηδίας η οποία επιτρέπει τους γάμους ατόμων ιδίου φύλου.

Δεν θα αναλωθώ για να υπερασπιστώ την αντίθετη άποψη την οποία πρεσβεύω. Δεν θα επεκταθώ σε θεολογικούς στύλους

Η αρχή και το τέλος της ανάγνωσης.

Ας υποθέσουμε πως είμαι ένας ευρωπαίος, κάπου κεντρικά (Γαλλία, Γερμανία ας πούμε) και ψάχνω να μάθω, λόγω κάποια εργασίας ή απλού ενδιαφέροντος, κάτι για τα εθνικιστικά κινήματα. Διαβάζοντας για όσα σχετικά συμβαίνουν στην Ελλάδα, πέφτω πάνω στο όνομα Χρυσή Αυγή. Είπαμε, είμαι Ευρωπαίος, δεν ξέρω γιοκ τι είναι η Χ.Α. Πάω λοιπόν στη Βικιπέδια και διαβάζω. Θα αντιγράψω μόνο την αρχή και το τέλος του άρθρου-άλλωστε αυτά μένουν συνήθως:

Chrysi Avgi (Griechisch: Χρυσή Αυγή ; Deutsch: Goldenes Morgengrauen) ist eine griechische nationalsozialistische und rassistische Partei,

Ολυμπιακή πρωθιέρεια

Διαβάζουμε στην Καθημερινή:

“Άρχισε το ταξίδι της Ολυμπιακής Φλόγας για το Βανκούβερ
Η Ολυμπιακή Φλόγα άρχισε το μακρινό ταξίδι της για το Βανκούβερ του Καναδά. Μετά από μία λιτή τελετή στους πρόποδες του Κρονίου Λόφου, η πρωθιέρεια, Μαρία Ναυπλιώτου, ολοκλήρωσε με επιτυχία την Τελετή Αφής.”

Πάντα αναρωτιόμουν, ποιας θρησκείας πρωθιέρεια είναι η Μαρία Ναυπλιώτου.

ΓΕΡΜΑΝΟΣ ΠΡΟΤΕΣΤΑΝΤΗΣ ΓΝΩΡΙΣΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΜΕΣΩ ΑΣΥΡΜΑΤΟΥ(;)

Είναι σχεδόν πάγια τακτική μου να σχολιάζω πρόσωπα και γεγονότα αρκετό καιρό μετά την προβολή τους στη δημοσιότητα. Προτιμώ να κατακάθεται η σκόνη του θορύβου που ξεσηκώνει κάποια υπόθεση και ύστερα να προσπαθώ να σχηματίσω άποψη. Άλλωστε, όσο απομακρύνεται κάποιος από κάτι τόσο καλύτερα μπορεί να το παρατηρήσει.

Διάβασα λοιπόν για τον Προτεστάντη Dominik Weiel (40), ο οποίος, ύστερα από μια “ερτζιανίζουσα” επαφή, γνώρισε τον μοναχό

Tο τελικό ανακοινωθέν της Μικτής Επιτροπής Διαλόγου

Το Πρακτορείο Εκκλησιαστικών Ειδήσεων «Romfea.gr» δημοσιεύει το τελικό ανακοινωθέν της Μικτής Επιτροπής Διαλόγου μεταξύ Ορθοδόξων και Ρ/Καθολικών

The eleventh meeting of the Joint International Commission for Theological Dialogue between the Orthodox Church and the Roman Catholic Church took place in Paphos, Cyprus, a city with a rich history, having received three Apostles, Paul, Barnabas and Mark. The meeting took place from 16-23 October 2009, generously and fraternally hosted by the Orthodox

Γνωστικισμός

Ορισμός

Ο Γνωστικισμός δεν είναι ένας ορισμός αλλά μάλλον ένας περιγραφικός όρος.Τούτο συμβαίνει διότι δεν υπάρχουν κάποιες σταθερές για να ορίσουμε ακριβώς τα χαρακτηριστικά του.Συνεπώς μπορούμε να αποδεχτούμε πως η λέξη περιγράφει διάφορες θρησκευτικές ομάδες μυστικιστικού χαρακτήρα που έδρασαν κατά τους πρώτους μεταχριστιανικούς αιώνες. Η ακαδημαϊκή έρευνα περιλαμβάνει σε αυτήν την κατηγορία πολλές θρησκευτικές κινήσεις που αναπτύχθηκαν στον ευρύτερο χώρο της Μεσογείου ταυτόχρονα με την ανάπτυξη και εδραίωση του χριστιανισμού.

Το ιδεολόγημα του σχίσματος

Κυκλοφορεί εδώ και δεκαετίες, ίσως και ενάμιση αιώνα, μια φήμη, μια φαντασία, ένα ιδεολόγημα, κάτι τέτοιο τέλος πάντων, το οποίο θα το αναλύαμε επιγραμματικά ως εξής:

1. Στην Επανάσταση του 1821 συμμετείχαν μόνο ιερείς οι οποίοι κατάγονταν από την Ελλάδα (όπου “Ελλάδα” εννοούνται τα…κατοπινά σύνορα που αποκτήσαμε το 1948 ή όσα είχαμε ως Βασίλειο της Ελλάδος, δηλαδή μέχρι τον Πηνειό).

2. Η Εκκλησία της Ελλάδος αποτελούνταν από αγνούς επαναστάτες ιερείς ενώ το Οικουμενικό Πατριαρχείο από προδότες τουρκόφιλους!

3. Ευτυχώς που το νεοσύστατο ελληνικό κράτος απέκτησε δική του Εκκλησία (μονοεθνική)! Αλλιώς θα κινδυνεύαμε

Επιτέλους

Επιτέλους μια αντίδραση. Χαιρετίζω τον Κύπρου Χρυσόστομο που δε “μάσησε” να επιβάλλει επιτίμιο σε όσους ιερείς αμφισβητούν τις αποφάσεις τις Εκκλησίας της Κύπρου. Πρέπει κάποτε να μάθουν όλοι πως όταν αναιρείς τις αποφάσεις της Συνόδου της Εκκλησίας του Χριστού, θέτεις εαυτόν εκτός εκκλησίας, απλά. Ας το δουν αυτό και άλλοι εν Ελλάδι, οι οποίοι αφήνουν κάποιους “ομολογητές” να κάνουν ό,τι θέλουν.

Αρχή σχίσματος

Διαβάζουμε στην “Ομολογία Πίστεως” των αντι-οικουμενιστών:

Για την ενσωμάτωση των αιρετικών στην Εκκλησία η κανονική ακρίβεια απαιτεί την διά του Βαπτίσματος αποδοχή τους. Το προηγούμενο «βάπτισμα» τους, τελούμενο εκτός της Εκκλησίας, χωρίς την τρισσή κατάδυση και ανάδυση του βαπτιζομένου εντός του δι’ ειδικής ευχής ηγιασμένου ύδατος και από μή Ορθόδοξο ιερέα, δεν είναι καν βάπτισμα· στερείται της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος, η οποία δεν υπάρχει στα σχίσματα και στις αιρέσεις, και επομένως δεν έχομε τίποτε κοινό πού να μας ενώνει…

Διαβάζουμε οδηγίες βαπτίσεως στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών, όπου ανήκουν οι περισσότεροι υπογράφοντες την “Ομολογία” (και ο εμπνευστής της!!!):

ΧΡΗΣΙΜΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ
για την τέλεση Βάπτισης

………Γιά τήν προσέλευση

Εθνική παιδεία telos

Όταν ήρθε ο ανήλικος Όθωνας στην Ελλάδα από το βαυαρικό πριγκηπάτο του, οι μεγάλες Δυνάμεις που τον έφεραν, προσπάθησαν ο τίτλος του να είναι “Βασιλιάς της Ελλάδας” και όχι “Βασιλιάς των Ελλήνων” διότι ο τελευταίος τίτλος υπονοούσε πως ο μικρός είχε δικαιοδοσία και σε Έλληνες εκτός του νεοσύστατου ελληνικού Κράτους. Θα προλάβαιναν έτσι τη γέννηση κάποιας “Μεγάλης Ιδέας” στην αρχή της. Σκεφτόταν δηλαδή αντίστροφα από ό,τι σκέφτονται στη σημερινή εποχή, όπου δεν τους νοιάζει αν κάποιος γείτονας διεκδικεί με όπλο μόνο ένα παρόμοιο τίτλο-όνομα εδάφη της χώρας μας. Βλέπουμε δηλαδή πόσο μεγάλη σημασία έχει η ύπαρξη ή μη μιας λέξη ή ενός ορισμού σε έναν πολιτειακό τίτλο.

Κατά παρόμοιο τρόπο έγινε και η απαλειφή των τίτλων “Μακεδονίας-Θράκης” από το υπουργείο και

Πάλι ο Πειραιώς

Ο Πειραιώς εδώ: (κείμενο με την υπογραφή του)

Υπάρχουν βέβαια και συλλογικές ευθύνες, και κυ ρίως των οικουμενιστικών φρονημάτων Ιεραρχών και Θε ολόγων μας, απέναντι στο ορθόδοξο πλήρωμα και το ποί μνιο τους. Πρός αυτούς δηλώνουμε με φόβο Θεού και αγά πη, ότι η στάση τους αυτή και τα ανοίγματα τους στις οικουμενιστικές δραστηριότητες είναι από πάσης πλευράς κα ταδικαστέα: Διότι

Αυτοπροσδιορισμός and green horses

Εφόσον η “συμμαχία των προθύμων” προωθεί το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό, τότε ισχύει η εξίσωση:

Σκοπιανοί = Μακεδόνες

Μουσουλμάνοι της Θράκης = Τούρκοι

Τούρκοι έποικοι = Κύπριοι

ΕΣΣΔ = κοινωνία ελευθερίας και δικαιοσύνης με σεβασμό στα προσωπικά πιστεύω του ανθρώπου

Ναζιστική Γερμανία = Η τελειότερη φυλή

Χούντα = Επανάστασις εναντίον του κομμουνιστικού κρημνού

Καρατζαφέρης = φρέσκια δύναμη στην πολιτική

Εκλογές στην Ελλάδα = πιθανότητα να αλλάξει κάτι

Επιστολή Περγάμου Ιωάννη σε όλους τους Μητροπολίτες

Amen.gr

(Οι υπογραμμίσεις δικές μου)

Με μια βαρυσήμαντη επιστολή του ο Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης, Συμπρόεδρος εκ μέρους των Ορθοδόξων της Επιτροπής επί του Θεολογικού Διαλόγου Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών καλεί τους Μητροπολίτες της Εκκλησίας της Ελλάδος να λάβουν θέση έναντι των ανακριβειών που διακινούν ορισμένοι «ζηλωτικοί» κύκλοι και ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο ακόμα και την ενότητα της Εκκλησίας. Η επιστολή έφτασε στα χέρια των μητροπολιτών της Ελλαδικής Εκκλησίας το μεσημέρι της Πέμπτης.

Υπενθυμίζεται ότι από τον περασμένο Μάιο ομάδα κληρικών διακινεί προς υπογραφή κείμενο εναντίον του διαλόγου Ορθοδόξων-Ρωμαιοκαθολικών υπό τον τίτλο «Ομολογία Πίστεως». Την εν λόγω πρωτοβουλία επέκρινε με δηλώσεις του πριν μερικές εβδομάδες ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Δόκιμη μοναχή Ναταλία

¨Το να περάσεις την πύλη του μοναστηριού είναι βήμα αιωνιότητας”

Δόκιμη Μοναχή Ναταλία Λιονάκη

Από τις ελάχιστες αλήθειες που βγήκαν από αυτό το κουτί που λέγεται “τηλεόραση”. Κάποτε κάποιες αναπάντεχες κουβέντες απλών ανθρώπων ξεσκεπάζουν και κάνουν φανερό το δρόμο του Κυρίου μας, όσο και αν λυσσάν οι μουζαχεντίν του (ψευτο)διαφωτισμού.

Εύχομαι καλόν αγώνα.

Η Εκκλησία δεν είναι Κράτος

Καταλαβαίνω πως κάποιοι ιεράρχες θέλουν να μείνουν στην Ιστορία και να τους μνημονεύουν όπως τον μακαριστό Χριστόδουλο. Το βασικό όμως είναι το τι λένε και τι κάνουνε.

Ο Σεραφείμ-λέγε με Μάρκο Ευγενικό ΙΙ-Πειραιώς, αφού: α.Υπέγραψε την Ομολογία Πίστεως εναντίον του Οικουμενικού Πατριαρχείου και β. Υποδέχτηκε αυτόν που ονόμαζε “αιρετικό” μετά βαϊων και κλάδων στη Λάρισα, τώρα χτυπάει για άλλη μια φορά τους “αιρετικούς”:

Γιατί οι Γερμανοί ώρες ώρες στερεοτυπούν;

Πριν από λίγες μέρες , ο αληθινός νικητής των εκλογών στη Γερμανία Guido Westerwelle, σε ερώτηση άγγλου δημοσιογράφου που διατυπώθηκε στην αγγλική γλώσσα, απάντησε με στόμφο: Wir sind hier in Deutschland! και δε δέχτηκε να απαντήσει στην ερώτηση αν δεν επαναδιατυπωνόταν στα γερμανικά-ακόμη και όταν ο δημοσιογράφος του BBC τον παρακάλεσε να κάνει μια εξαίρεση!!

Η δική μου άποψη είναι η εξής:

and the homeland of my heart’s desire bestow on me…

Blessed are You, O Lord; teach me Your statutes.

The Choir of the Saints has found the Fountain of Life, and the Door of Paradise. May I also find the way through repentance: the sheep that was lost am 1; call me up to You, O Savior, and save me.

Blessed are You, O Lord; teach me Your statutes.

You Who of old did fashion me out of nothingness,

Υποθέτω πως είναι παραπληροφόρηση

romfea.gr

Συνάντηση Σπάρτης Ευστάθιου με Καρατζαφέρη

Σε πολύ καλό κλίμα πραγματοποιήθηκε η σημερινή συνάντηση του προέδρου του ΛΑ.Ο.Σ με τον Μητροπολίτη Μονεμβασίας και Σπάρτης, στο πλαίσιο της περιοδείας του κ. Γ. Καρατζαφέρη στη Σπάρτη. Οι δύο άνδρες είχαν την ευκαιρία να μιλήσουν για θέματα που απασχολούν τόσο την Εκκλησία, όσο και την τοπική κοινωνία. Ο κ. Καρατζαφέρης άκουσε προσεκτικά τα θέματα που έθεσε ο Μητροπολίτης κ. Ευστάθιος ενώ,

Διακορευθείσα κορασίς

Αφού ξεσπάθωσε προσπαθώντας να παραπλανήσει τους εχθρούς της Εκκλησίας, τώρα, σαν κορασίδα που μετάνοιωσε για την “κακιά την ώρα”, δίνει εξηγήσεις προσπαθώντας να μη χάσει τις ψήφους των “θρησκευάμενων”:

Νίκος Παπαχρήστου: Κύριε Πρόεδρε η θέση σας αναφορικά με την αξιοποίηση και την φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και ειδικότερα η αποστροφή σας πως «η Εκκλησία δεν μπορεί να έχει business και επιχειρήσεις και πρέπει να αποδοθούν στο Κράτος και διά του Κράτους στον άκληρο πολίτη»προκάλεσε συζητήσεις στο εσωτερικό της Εκκλησίας. Θεωρήθηκε σαν μια προαναγγελία μιας θέσης για δήμευση της εκκλησιαστικής περιουσίας.

Γιώργος Καρατζαφέρης: Όχι βέβαια δεν θα μπορούσε αυτό να συμβεί σε ένα ελεύθερο κράτος. (με μια κυβέρνηση ΛΑΟΣ όμως, ποτέ δεν ξέρεις) Αυτά είνα προϊόντα μιας κομουνιστικής

Η μητρική γλώσσα του Γ.Α.Π και το 25%

Τον Γεώργιο J.΄Παπανδρέου του Ανδρέου, δεν τον ψήφισα. Μου είναι όμως συμπαθής ως φιγούρα και ευχαρίστως θα έπαιζα ένα ταβλάκι μαζί του μιλώντας για το τι μάρκα φωτοβολταϊκά τόξα θα βάλω στη στέγη του σπιτιού μου.  Από την άλλη πλευρά, την πολιτική, τον θεωρώ εκτός πραγματικότητας σε πολλές απόψεις του. Αλλά δεν έχει σημασία αυτό τώρα.

Τελευταία βλέπω, μετά την τηλεμαχία,  πολλά ειρωνικά σχόλια για την ικανότητά του να εκφράζεται στην ελληνική γλώσσα-και μάλιστα, στο Τρωκτικό, κάποιος αναρωτιώταν αν θα ήταν καλύτερα να γίνει το debate στα αγγλικά προς όφελος του ΠΑΣΟΚ.

Ερωτώ λοιπόν:

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΩΝ:

1. Ξανθών ατάλαντων πρωινατζούδων που κάνουν 2 λάθη σε κάθε 3 λέξεις;

Χέρι χέρι με τον Odin

Πηγαίνοντας το πρωί στο γραφείο, άκουγα ραδιόφωνο. Ακούω συνήθως DRadio, διότι έχει πολύ συχνά ειδήσεις. Είχε λοιπόν μια εκπομπή σχετικά με την αλλαγή φιλοσοφίας του εθνικιστικού κόμματος NPD (βλέπε ναζιστικού), το οποίο, ενόψει των επερχόμενων εθνικών εκλογών, άρχισε να προβάλλει τα καλά της εκκλησιαστικής ηθικής και να θυμίζει πόσο “βαθειά στην ψυχή των Γερμανών” είναι ριζωμένη η πίστη στον Χριστό!! Καλά, στο άκουσμα αυτό θα έριχνα το αυτοκίνητο στο διάζωμα!! Οι εν λόγω ναζιστές είναι θερμοί υποστηρικτές της επιστροφής στις “γερμανικές” θεότητες, τότε που οι Βίκινγκς έσφαζαν αβέρτα τους γείτονές τους. Σαν άξιοι συνεχιτές λοιπόν αυτής της παράδοσης, ήθελαν την “επαναλειτουργία” θεοτήτων όπως ο Odin/Wotan, οι Tyr, Thor, Freja και όλο το υπόλοιπο κακό συναπάντημα που συνήθως

Debate θλίψεως

Καρατζαφέρης

Νομίζω πως όλοι οι “θεοσεβούμενοι” και οι κοτσοφόρες που λάτρευαν τον χρισμένο από το περιστέρι του “αγίου πνεύματος” μπορούν πλέον να κόψουν το χέρι τους (αυτό με το οποίο ψηφίζουν). Σε μια ύστατη προσπάθεια να πάρει και καμιά “προοδευτική” ψήφο, ο υπέρτατος πολιτικός καιροσκόπος της Μεταπολίτευσης δήλωσε πως “εκκλησία είναι ο ναός” (νομίζω πως κάλυψε το θέμα πλήρως τόσο από θεολογικής πλευράς όσο και από εκκλησιολογικής και δογματικής) και πως “ο εφημέριος και ο ναός αρκούν. Τα υπόλοιπα της εκκλησιαστικής περιουσίας πρέπει να δοθούν για την ανακούφιση από την κρίση”. Προφανώς δεν θα έλεγε να βοηθήσουν οι μεγαλοκαρχαρίες στην κρίση αλλά η Εκκλησία. Μετά από την γλοιώδη τοποθέτηση της λέξης “ορθόδοξος” σε τίτλο κόμματος για να γίνει “πιασσάρικο” στο κοινό άνω των 70,

Εν Σέρραις…

Τον Μητροπολίτη Σερρών Θεολόγο δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Παρά την καταγωγή μου από τις Σέρρες, μαζί του συναντήθηκα προσωπικά μόνο τη Μεγάλη Τετάρτη του 2007, όταν με έχρισε πάνω στο ψαλτήρι. Ως άνθρωπο δεν μπορώ να τον κρίνω. Αν άκουγα κάτι εναντίον του προσωπικό, δε θα αντιδρούσα-ακριβώς διότι δεν τον γνωρίζω. Αλλά όταν στο πρόσωπό του βάλλεται η Εκκλησία, δεν μπορώ να μην αντιδράσω.

Διαβάζουμε:

Πριν λίγες μέρες το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων με εντολή του Υπουργού Παιδείας κ. Άρη Σπηλιωτόπουλου,

Κηδειόχαρτα

Διαβάζουμε στο Τρωκτικό:

Στη σύγχρονη Ιεράπετρα, όσοι ταξιδεύουν το ίδιο ανεπίστροφο ταξίδι οφείλουν να καταβάλουν στο Δήμο, δια των οικείων τους, το πρόστιμο που τους επιβάλλει η δημοτική Αρχή Μαστοράκη, για την παράνομη ανάρτηση των αγγελτήριων του θανάτου τους. Το ζήσαμε και αυτό. Ένα σωστό μέτρο που αποσκοπούσε στον περιορισμό της αφισοκόλλησης – αφισορύπανσης, οι οποίες ταλανίζουν και την πόλη μας, η κατασκευή δηλαδή, κενών πλαισίων ανακοινώσεων, συνοδεύτηκε αδικαιλογήτως με την εσπευσμένη επιβολή από το Δήμο, προστίμων σε βάρος των Γραφείων Τελετών.

Τι θα πει “προσβάλλω τη θρησκεία κάποιου;”

Οι Ισλαμιστές ανέκαθεν αποτελούσαν φαινόμενο κοινωνιολογικής μελέτης. Εκτός από τον πολύ γνωστό “άλμα προς τα πίσω” της Ισλαμικής Επανάστασης στην Τεχεράνη, άξια προσοχής είναι και η άρνησή τους να δεχτούν αξίες τις οποίες αργότερα επικαλούνται για να εισέλθουν σε “ευρωπαϊκή τροχιά”.

-Για ποιο λόγο δε μαζευόμαστε σε κάποια τουρκική πρεσβεία να τα κάνουμε

Ουουουου καταραμένε!!

Διαβάζω σε αυτήν την έρμη τη Wikipedia:

“Βέβαια, τελικά δεν αφορίστηκε ο Καζαντζάκης, αλλά η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδας τον καταράστηκε κι εξακολουθεί να είναι καταραμένος.”

Πέρα από το παράδοξο μιας  ορθόδοξης “κατάρας”, το απολύτως επιστημονικά επιβεβαιωμένο είναι το “η Ιεραρχία της Εκκλησίας της Ελλάδος”. Δηλαδή, πως τον καταράστηκε; Υπάρχει “έγγραφη κατάρα”;  Ή μαζεύτηκαν

Αστρονομική εκπαίδευση

Σε συνέντευξη του φυσικού και αστρονόμου Σταμάτη Κριμιζή, την οποία παρακολούθησα πρόσφατα, ο εν λόγω σεβαστός καθηγητής, αναφερόμενος στο πως κάνουν προσλήψεις στην Αμερική, τόνισε πως: όταν δυο υποψήφιοι έχουν τα ίδια ακριβώς προσόντα, προτιμάται άτομο που ανήκει σε μειονότητα. Αυτή η φράση ήταν ενταγμένη σε ένα πλαίσιο του στυλ ” η εκπαίδευση δεν αξίζει στην Ελλάδα οπότε μεταναστεύστε” (τα επίμαχα λόγια στο 1:55:12 της συνέντευξης). Δεν διαφωνών ποσώς με το ότι για μια αξιοπρεπή εκπαίδευση με κάποιο μέλλον η “εκπαιδευτική” μετανάστευση είναι μια καλή λύση. Ούτε διαφωνώ πως η εκπαίδευση στην Ελλάδα είναι εν πολλοίς ανύπαρκτη, χωρίς διεξόδους.

Δεν περίμενα όμως από έναν τόσο

Δημοσιογραφία εν τοις Πατριαρχίοις

Έτος 2000.Κληρικολαϊκή Συνέλευση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Πλήθος ιερέων και λαϊκών μαζεύεται για αυτό το τεράστιο συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη. Είμαι έξω από το γραφείο γνωστού μητροπολίτη. Με πλησιάζει “έγκριτος” δημοσιογράφος του εκκλησιαστικού ρεπορτάζ ο οποίος αρθρογραφεί μέχρι σήμερα σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας.

Ερώτηση: Είδες τον……..;

Απάντηση: Ναι.

Ερώτηση: Τι είπατε;

Απάντηση:…Ορίστε; Νομίζω πως αυτό αφορά εμένα..

Ερώτηση: Έλα τώρα…είναι γνωστός διαπλεκόμενος…Κάτι θα είπατε…τι;

Απάντηση: …συγνώμη…σε ξέρω και από χθες; Πως μου μιλάς έτσι;

Ερώτηση: Σου την έπεσε; Ακούστηκε και αυτό…

Απάντηση δεν υπήρξε στον άθλιο αλλά βλέπω συχνά πυκνά το όνομά του στο εκκλησιαστικό ρεπορτάζ και θυμάμαι αυτό το όμορφο περιστατικό που καταδεικνύει ποιοι εργάζονται πως…

Μεταγραφές επιπέδου

Αναρωτιέμαι (βλέποντας τις επερχόμενες εκλογές):

όταν έχουμε τόσους ξένους ποδοσφαιριστές, σημαίνει πως το δικό μας ποδοσφαιρικό επίπεδο δεν πάει και τόσο καλά, σωστά;

όταν έχουμε τόσες ξένες εταιρείες να μας φτιάχνουν αεροδρόμια, εθνικές οδούς, φράγματα κλπ σημαίνει πως δεν έχουμε και τόσο καλές κατασκευαστικές όσο νομίζουμε, σωστά;

όταν έχουμε άπειρους ξένους καλλιτέχνες-πρότυπα (μουσικούς, αρχιτέκτονες, συγγραφείς) σημαίνει πως δεν τα πάμε καλά εδώ, σωστά;

Τότε, για ποιο λόγο δεν παίρνουμε και ξένους πολιτικούς; Ήδη έχουμε δοκιμάσει το ζήτημα από την εποχή της Βαυαροκρατίας. Μια χαρά ήταν ο Όθωνας, ο οποίος προσπάθησε (οκ, όταν μεγάλωσε) κάτι να κάνει σε αυτή τη χώρα, έστω και αν αυτό ήταν η μεταφορά γερμανικών προτύπων σε βαλκανικό λαό. Όχι και τόσο επιτυχές, αλλά ήταν μια προσπάθεια βρε αδελφέ. Τουλάχιστον, εκεί που είναι θαμμένος γράφει “βασιλιάς των Ελλήνων” και όχι “Πρίγκηπας της Βαυαρίας”. Μετά βέβαια είχαμε την δανέζικη δυναστεία που μόνο κακό έκανε αλλά ας το ξεχάσουμε. Σήμερα, για ποιο λόγο να μην πάρουμε μεταγραφή κανέναν ευρωπαίο πολιτικό; Στα ίδια πανεπιστήμια σπουδάζουν με τους δικούς μας, τις ίδιες γλώσσες μιλάνε. Απλά αποδίδουν καλύτερα στις χώρες τους. Να κλείσουμε κάποιο συμβόλαιο βρε αδελφέ. Να βάλουμε μια κυβέρνηση ευρωπαίων εφόσον οι δικές μας ομάδες δεν αποδίδουν. Πόσο διαφορετικοί θα είναι από τους δικούς μας;

Βαρειά και δύσκολα ακούσματα

Τι θα πει “κοινωνία”;

Διαβάζουμε στην λεγόμενη “ομολογία πίστεως”:

Έφ’ όσον οι αιρετικοί εξακολουθούν να παραμένουν στην πλάνη, αποφεύγουμε την μετ’ αυτών κοινωνία, ιδι αίτερα τις συμπροσευχές. Οι ιεροί κανόνες στο σύνολο τους απαγορεύουν όχι μόνο τα συλλείτουργα και τις εντός των ναών συμπροσευχές, αλλά και τις απλές συμπροσευχές σε ιδιωτικούς χώρους. Η αυστηρή στάση της Εκκλησίας απέ ναντι στους αιρετικούς προέρχεται από αληθινή αγάπη και ειλικρινές ενδιαφέρον για τη σωτηρία τους και από ποιμαντική μέριμνα να μην παρασυρθούν οι πιστοί στην αίρεση.

Ως είθισται, ας κάνω μερικές ερωτήσεις προς τον…εμπνευστή του κειμένου:

1. Όταν λέμε κοινωνία, εννοούμε να μη δεχόμαστε και τα χρήματα των “αιρετικών”, σωστά; Υποτροφίες, έξοδα σπουδών, επιδόματα κλπ. Ή όχι; Μπορούμε να παίρνουμε τα “αιρετικά” χρήματα; Ή επειδή δεν χρειάζεται να τα βαπτίσουμε, εξαιρούνται των “αντιαιρετικών” διαδικασιών; Ή, ακόμη καλύτερα, τους παίρνουμε το χρήμα (ως καταφερτζήδες Ελληνάρες) και μετά τους κατηγορούμε και για αιρετικούς!

2. Όταν λέμε κοινωνία, εννοούμε να μη τρώμε με τους γείτονες, (και οι Παπικοί ξέρετε λένε το Πάτερ Ημών στο φαγητό) να μην τους μιλάμε, να μην πηγαίνουμε τα παιδιά μας στο ίδιο σχολείο, να μη μαθαίνουμε τη γλώσσα τους, να μη δεχόμαστε τη βοήθειά τους όταν την έχουμε ανάγκη, να μην συνάπτουμε ούτε απλές κοινωνικές σχέσεις, να είμαστε το τέλειο γκέτο;

3. Όταν κατηγορούμε Ιεράρχες και τοπικές εκκλησίες που μας ανέθρεψαν, είναι νορμάλ να εκπορεύεται η Ιερωσύνη μας ΑΚΡΙΒΩΣ από αυτές τις τοπικές εκκλησίες;

4. Όταν κατηγορούμε εν ψυχρώ τον Πατριάρχη για Οικουμενισμό, πόσο νορμάλ είναι να λέμε πως ακολουθούμε την (έρμη) “εκκλησιαστική τάξη”; Αν εφαρμοστούν οι Κανόνες της Εκκλησίας (που τόσο λάγνα αναφέρονται-μόνο όμως όταν τους βολεύουν) μήπως κάποιοι θα μάθαιναν τις ποινές που υπάρχουν για συκοφαντική ιεροκατηγορία;

5. Πως υπογράφουμε κείμενα εναντίον του Π.Σ.Ε. ενώ η τοπική εκκλησία στην οποία ανήκουμε είναι ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΗΣ του Π.Σ.Ε; Μήπως η αντίθεση στο “κακό νομικίστικο πνεύμα” της Δύσεως, φέρνει το άκρως αντίθετο “βαράτε βιολιτζίδες” πνεύμα της Ανατολής, όπου ο καθένας κάνει και γράφει ό,τι του καπνίσει; Όλοι οι κληρικοί που υπέγραψαν την “ομολογία” δεν ανήκουν σε κάποιο μητροπολίτη; Τι γνώμη έχει αυτός;

6. Κατάλαβε κάποιος από τους υπογράφοντες πως δε ζούμε στην εποχή της Φερράρας-Φλωρεντίας; Έχει καταλάβει πως Ορθοδοξία υπάρχει και πέρα από τον Έβρο και την Κακαβιά; Καλά, στην Ελλάδα, μπορούν να είναι όσο γκετοποιημένοι θέλουν (ακόμη). Όταν όμως στο εξωτερικό ο “Παπικός” σε ΦΙΛΟΞΕΝΕΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ, ΣΕ ΣΠΟΥΔΑΖΕΙ (θυμίζει κάτι αυτό;) και τρως στο τραπέζι ΤΟΥ είναι ΑΓΕΝΕΙΑ & ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ να μη σηκωθείς όρθιος όταν αυτός θα πει το Πάτερ Ημών. Δεν έχει κανείς το copyright.

Δυστυχώς, αυτό είναι αποτέλεσμα της πολυσυνοδικότητας και της πολυδιάσπασης της Ορθόδοξης Εκκλησιολογίας, στο οποίο θα επανέλθω εν ευθέτω.

Τελειώνω με λόγια του μακαριστού Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου, τα οποία εκφράζουν πλήρως τη θέση μου.

Τιμώντας η Αγιωτάτη Εκκλησία της Ελλάδος το έργο και την πλούσια προσφορά του Νικολάου Νησιώτη αποφάσισε να θεσπίσει ετήσια υποτροφία στο όνομα του, δια της οποίας θα αποστέλλει κάθε χρόνο ένα πρόσωπο δικό Της, κληρικό ή λαϊκό, γυναίκα ή άνδρα με σκοπό την επιμόρφωση επάνω στα θέματα της Οικουμενικής Κίνησης και των σχέσεων με τις άλλες Χριστιανικές Εκκλησίες. Η γνώση, αγαπητοί μου διαλύει κάθε προκατάληψη και φόβο, αναδεικνύοντας τις θετικές πλευρές μιας ιδέας και καλλιεργεί την κριτική σκέψη και τοποθέτηση που είναι κάθε άλλο παρά απαραίτητη στις ημέρες μας.

Αρχιεπίσκοπος +Χριστόδουλος
1974-2008

Τι γιορτάζουμε το Δεκαπεντάυγουστο; Έλα ντε!

Διαβάζοντας την πάλαι ποτέ “ναυαρχίδα” του δεξιού πολιτικού χώρου, έπεσα πάνω στο άρθρο της κας Δώρας Αντωνίου. Δεν θα σχολιάσω το σύνολο του πονήματος αλλά μόνο δυο-τρία σημεία, ενδεικτικά του όλου πνεύματος.

Tι είναι αυτό που κάνει τον Δεκαπενταύγουστο τόσο μεγάλη και ξεχωριστή γιορτή; Είναι σχεδόν βέβαιο ότι εάν, ως ένα είδος θρησκευτικής δημοσκόπησης, ρωτήσει κάποιος δειγματοληπτικά έναν αριθμό συμπολιτών μας τι τιμούμε το Δεκαπενταύγουστο, πολλοί θα είναι εκείνοι που δεν θα γνωρίζουν ότι η σωστή απάντηση είναι «την κοίμηση της Θεοτόκου»

“Είναι σχεδόν σίγουρο” λοιπόν. Όταν ο δημοσιογράφος γράφει το “είναι σχεδόν σίγουρο” νομίζω πως και το “σχεδόν” περισσεύει. Είναι αλήθεια. Μόνο “πολλοί”; Η συντριπτική πλειοψηφία του πληρώματος της Εκκλησίας δεν γνωρίζει τι ακριβώς γιορτάζουμε! Δεν ξέρει να πει Η ΚΟΙΜΗΣΙΣ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΔΕΣΠΟΙΝΗΣ ΗΜΩΝ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ (όπως είναι η φράση στο Ημερολόγιο του Οικουμενικού Πατριαρχείου) οπότε σαν να έχει δίκιο.

Ο Δεκαπενταύγουστος είναι μια γιορτή (περίεργο που χρησιμοποιούμε αυτή την έκφραση όταν ουσιαστικά τιμάται η επέτειος ενός θανάτου.

Ειλικρινά, από δω και πέρα, ποιο είναι το ειδικό βάρος που μπορεί να έχει το άρθρο κάποιου ΤΟΣΟ ΜΑΚΡΙΑ από την Ορθοδοξία; Πράγματι, είναι περίεργο το γεγονός. Περίεργο για κάποιον όμως εκτός Εκκλησίας, ο οποίος κοιτάει το εκκλησιαστικό γεγονός με το μάτι του περίεργου τουρίστα, του παρατηρητή στο εργαστήριο. Κάποιοιυ που αγνοεί πως οι χριστιανοί ΓΙΟΡΤΑΖΟΥΝ κυρίως το ΘΑΝΑΤΟ και το ΜΑΡΤΥΡΙΟ των Αγίων από τον πρώτο αιώνα μέχρι σήμερα. Δεν το πήρε κάποιος χαμπάρι;

Κι αν κάπου αισθανθεί, όπως εγώ, αποκλεισμό, γιατί δεν επιτρέπεται η είσοδος σε γυναίκες που φοράνε παντελόνι ή ισχύει κάποια άλλη απαγόρευση, κάπου αλλού, όχι πολύ μακριά, σίγουρα θα βρίσκεται μια άλλη Παναγία, με ανοιχτές τις θύρες για όλους τους επισκέπτες.

Η πίστη είναι τόσο μεγάλη ώστε το να φοράει κάποια γυναίκα κάτι διαφορετικό από παντελόνι, καταντάει αποκλεισμός! Μη σου πω ρατσισμός! Είναι δυνατόν οι σκοταδιστές ρασοφόροι να μας απαγορεύουν την είσοδο λόγω της ενδυμασίας μας; Ποτέ! Είναι δυνατόν να μας αναγκάσουν να αλλάξουμε ρούχα πριν πάμε στο Ρέμο; Όχι βέβαια! Μόνο και μόνο η σκέψη πως κάποιος θα μας επιβάλλει το πως θα ντυθούμε για ένα μισάωρο είναι άκρατος αποκλεισμός! (ενώ αν μας το έλεγε το αφεντικό στη δουλειά θα το κάναμε σε χρόνο dt). Για αυτό το λόγο, καλύτερα να αναζητήσουμε κάποιους “πιο χαλαρούς” ναούς.

Τελικά, ίσως ο Δεκαπενταύγουστος είναι μεγάλη γιορτή γι’ αυτό ακριβώς: διότι καθένας μπορεί, ανάμεσα στις εκατοντάδες Παναγίες που γιορτάζουν, να βρει εκείνη που του ταιριάζει περισσότερο. Τη λιγότερο ή περισσότερο αυστηρή, τη λιγότερο ή περισσότερο κοσμική, την πιο ήσυχη, την πολυσύχναστη, την απομονωμένη, αυτή που προτιμούν οι πάσης φύσεως επίσημοι και οι κεφαλές της Εκκλησίας ή εκείνη με τους λιγοστούς πιστούς και τον σκληραγωγημένο ιερέα με το τριμμένο ράσο, την πλούσια με τα ανεκτίμητης αξίας αφιερώματα ή τη φτωχική με προσφορές πιστών το λάδι και τον άρτο.

Σωστά. Για αυτόν το λόγο είναι μεγάλη η γιορτή του Δεκαπενταύγουστου. Διότι στο εκκλησιαστικό super market νεοφιλελεύθερου τύπου, μπορεί ο καθένας να βρει ό,τι του αρέσει (υπέροχη δεν είναι η “ελεύθερη αγορά”;) Προφανώς, η ζωοποιός και σωτήρια παρουσία της Θεοτόκου δεν είναι και τόσο trendy ώστε να νοηματοδοτήσει τη γιορτή.

Midnight (1962-2009)-Painted Skies

Ξανθόν Γένος

Το “ξανθό γένος” που θα μας ελευθερώσει τι έγινε βρε;

Ο…ισλαμιστής Βαρνάβας

Το τι άλλο θα διαβάσουν τα δύστυχα ματάκια μου δεν έχω καταλάβει ακόμη…Μαθαίνω για την…κατάρα που έχει το…”ευαγγέλιο” του Βαρνάβα (χωρίς να το ξέρει ο ίδιος ο Βαρνάβας φυσικά) το οποίο λέει καθαρά και ξάστερα πως ο Ιησούς είναι ..προφήτης του Ισλάμ

Αστοχίες επισκόπων

Μετά από την δήλωση του επισκόπου Ιωαννουπόλεως υπέρ της χειροτονίας γυναικών, έχω να καταγράψω μερικές σκέψεις.

1. Λέει ο εν λόγω επίσκοπος πως εκφράζει προσωπικές απόψεις και όχι του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας. Το ίδιο υποθέτω θα λέει ο έτερος επίσκοπος

Γέλωτας

Ιεράρχης από το ΙΔΙΟ Πατριαρχείο το οποίο μας χαρακτήριζε (εμάς του Οικ. Πατριαρχείου) “ενδοτικούς οικουμενιστές” προτείνει την ΧΕΙΡΟΤΟΝΙΑ ΓΥΝΑΙΚΩΝ!!!!Να στείλουμε και εμείς email σε όλους τους, ζητώντας να ζητήσουν γονατιστοί συγνώμη;

Που είναι καμιά “Ομολογία Πίστεως” από τους ελλαδίτες και ιδίως τους “πασαλιμανιώτες”;

Παρά τον τίτλο του post, μόνο θλίψη…

Όταν οι άλλοι άκουγαν Elvis εμείς…

Διακοπές

Ο εθνικός εκατόνταρχος

Διαβάζοντας σε ιστολόγιο φίλου ιερέως το κυριακάτικο κήρυγμα, μου έμεινε η ευαγγελική φράση : «αμήν λέγω υμίν, ουδέ εν τω Ισραήλ τοσαύτην πίστιν εύρον». Εκείνος ο οποίος λέει αλλού πως ήλθε μόνο για τα χαμένα πρόβατα του Ισραήλ, ομολογεί μπροστά σε αυτά τα ΙΔΙΑ τα πρόβατα πως ανάμεσά τους δεν βρήκε κανέναν με πιο μεγάλη πίστη! Ποιον; Έναν εθνικό! Έναν από τους

Γιατί οι λάθρομετανάστες δεν πηγαίνουν στις Αραβικές χώρες;-έλα ντε!!!

Διάβασα το ενδιαφέρον άρθρο-πρόταση του κ. Θωμά Τουσιάδη. Η απάντηση δεν είναι δύσκολη: διότι η Σαουδική Αραβία έχει απείρως καλύτερη οργάνωση στην υποδοχή ξένων ΕΡΓΑΤΩΝ (η λέξη μετανάστης απλά δεν υπάρχει). Δεν μπορείς να πας εκεί αν δεν έχεις να δουλέψεις κάπου. Συνέχεια σε έχουν στη σέντρα (δακτυλικά αποτυπώματα  ακόμη και από παιδιά ξένων εργατών π.χ ) και αν παραβείς ένα γράμμα από κάποιον νόμο στην καλύτερη περίπτωση σε διώχνουν, στη χειρότερη δε θες να μάθεις, πίστεψέ με. Για κάθε έγγραφο που σου ζητάνε να προσκομίσεις και δεν το φέρεις υπάρχει άμεσο πρόστιμο και η θρησκεία σου ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ σε δημόσιους χώρους, αν δεν είναι το Ισλάμ. Προφανώς η κυβέρνηση εκεί δεν χτίζει εκκλησίες για τους χριστιανούς εργαζομένους!!

Οπότε, νομίζω πως τα παραπάνω καθιστούν το ερώτημα του κ. Τουσιάδη ρητορικό.

Όσον αφορά τη θρησκευτική ελευθερία σε αυτές τις χώρες, έγινε ένα μικρό βήμα για άνθρωπο αλλά μεγάλο για την (ισλαμική) ανθρωπότητα: στο Κατάρ επέτρεψαν (Ουάου) σε κάποιους Ρκαθολικούς να κάνουν μια μικρή ακολουθία σε ένα εκκλησάκι που ΔΕΝ θα έχει καμπάνα ΟΥΤΕ ΣΤΑΥΡΟ (διότι προσβάλλει το Ισλάμ). Από το ολότελα…καλή και η συνωνόματή μου.

Περισσότερα εδώ και εδώ από πρώτο χέρι.

Νεοπαγανιστών αστοχίες

Τυχαία, είδα τις προσπάθειες κάποιων συμπολιτών μου (Κοινό των Θεσσαλονικέων αυτοαποκαλούνται) να κάνουν “μνημόσυνο” με κεριά (!!!) στη μνήμη των σφαγιασθέντων θεσσαλονικέων (390μ.Χ) από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον Α’! Αμέσως μου ήρθαν στο νου παρόμοιες ενέργειες, όπως μνημόσυνο στον Μ.Αλέξανδρο(!), την επίσημη λήξη του Πελοπονησιακού πολέμου από τον πρώην δήμαρχο Αθηναίων Αβραμόπουλο και κάποιους νεοπαγανιστές εδώ δίπλα στην Κολωνία, που επειδή έβαλαν το γύψινο άγαλμα της Αφροδίτης στον κήπο τους, θεωρούν εαυτούς και κληρονόμους της αυθεντικής (sic) ελληνικής ψυχής-κάτι που επαφίεται σε ένα αόριστο επέκεινα. Για τους συγκεκριμένους του “Κοινού”, έκατσα να αναρωτηθώ, ποιος είναι ο λόγος που ένιωσαν τόσο αλληλέγγυοι με τα θύματα του Θεοδόσιου.

1. Ο Βουδέριχος, αξιωματικός του Θεοδοσίου, συνέλαβε κάποιον ηνίοχο, ο οποίος ήταν αρεστός στο πλήθος, ένας celebrity ας πούμε.
2. Το πλήθος νευρίασε, όρμηξε και σκότωσε τον Βουδέριχο και αρκετούς άλλους αξιωματικούς.
3. Ο Θεοδόσιος, ως αυτοκράτορας, έδωσε τη διαταγή σφαγής των υπευθύνων-δηλαδή όποιων έβρισκαν μποροστά τους οι στρατιώτες.

Ως εδώ καλά. Λυπηρό το γεγονός. Ακόμη όμως δεν μπορώ να βρω τη σύνδεση του γεγονότος με το “Κοινό”.

Γιατί δεν νιώθουν αλληλέγγυοι με τους συμπολίτες μας Εβραίους που σφαγιάστηκαν στην Πολωνία;
Γιατί δεν νιώθουν αλληλέγγυοι με τους συμπολίτες μας μάρτυρες χριστιανούς (Δημήτριο, Νέστορα π.χ) που βρήκαν μαρτυρικό θάνατο επίσης εκεί κοντά;
Γιατί δεν νιώθουν αλληλέγγυοι με τους συμπολίτες μας που σφαγιάστηκαν από τους Οθωμανούς;
Γιατί δεν νιώθουν αλληλέγγυοι με τους συμπολίτες μας που σκοτώθηκαν στην βουλγαρική και ναζιστική κατοχή;

Γιατί απλούστατα…
…ο Θεοδόσιος ήταν χριστιανός! Το ότι μέσα στους σφαγιασθέντες ήταν και πολλοί χριστιανοί δεν έχει για αυτούς καμιά σημασία. Το ότι δεν είχε καμία σημασία το θρήσκευμα των θυμάτων για τους σφαγείς (στους οποίους υπήρχαν και παγανιστές) , πάλι δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το θρήσκευμα κάποιου που τέλεσε εγκληματική πράξη. Συνεπώς, ταμπελοποιούμε όλους τους ομοθρήσκους του και τους καταρασσόμαστε.

Τι να κάνουμε, η Νέα Εποχή έχει και την…χλαμύδα της.

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός – Μονή Βατοπαιδίου, Άγιο Όρος-Μιά συνέντευξη

(Από το www.egolpio.com)

Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός – Μονή Βατοπαιδίου, Άγιο Όρος

Μιά συνέντευξη από το Περιβόλι της Παναγίας στην οποία ο λόγος που απορρέει από την υπερεξηκονταετή ασκητική πείρα του Γέροντα Ιωσήφ, ακούγεται διαχρονικός σε σύγχρονα υπαρξιακά ζητήματα.

Σεβαστέ γέροντα, θα θέλαμε να αναφερθείτε στο ορθόδοξο ασκητικό ήθος των Αγιορειτών πατέρων.

Οι Αγιορείτες, παιδί μου, είναι συνεχιστές της ακριβούς πατερικής ορολογίας.

(*1.7.1921-+1.7.2009) ΑΙΩΝΙΑ ΤΟΥ Η ΜΝΗΜΗ

Υπέρ rock απολογητικός

Όταν ήμουν μικρός (δηλαδή πριν πολλά πολλά μα πάρα πολλά χρόνια) κάποιοι τάχαμου “θεολόγοι”, “κήρυκες του Ευαγγελίου” και ηθικολάγνοι, έγραφαν άπειρα πονήματα εναντίον της rock μουσικής, θεωρώντας ως μουσική μόνο τα…δημοτικά και οργανωσιακού τύπου άσματα, άντε και κανά δυο του Πάριου (μόνο τα νησιώτικα). Η ολική άγνοια περί των μουσικών γενικότερα εκφραζόταν είτε με επικριτικά σχόλια στην εμφάνιση και στο ντύσιμο των ροκάδων είτε στο περιεχόμενο των στίχων των κομματιών τους, είτε πάλι στα…διονυσιακού τύπου “ουρλιαχτά” τους. Με αυτόν τον τρόπο έγιναν οι καλύτεροι παπαγάλοι των εξ Αμερικής φανατικών Ευαγγελιστών (όχι Ευαγγελικών), την φοβίας τους για καταστάσεις που, ούτως ή άλλως, αφορούσαν άλλες κοινωνίες

Άντε, εύχομαι και την Μπαγκαβάτ Γκιτά

Πάντοτε ήμουν προσεκτικός σε όλους αυτούς που “φώναζαν”: τους κομματάρχες, τους εθνοσωτήρες, τους κομμουνιστοφάγους, τους κομμουνιστολάγνους, τους υπερεθνικιστές, τους υπερδιεθνιστές, τους προφητολόγους, αναρχικούς, φιλοβασιλικούς, αυτούς που “συνομιλούν με γέροντες” και λένε πως οσονούπω θα είμαστε στην Κόκκινη Μηλιά, εκείνους που νομίζουν πως για όλα φταίνε οι εβραιομασώνοι σατανιστές και όχι η δική τους βαρεμάρα και αδράνεια.

Οι δυο τελευταίες δεκαετίες όμως έχουν βαλθεί να με κάνουν να αλλάξω γνώμη: από το αλήστου μνήμης ΚΕΦΕ και τον φανερά αποσταθεροποιητικό ρόλο του (μιλάω μόνο για την θρησκευτική πλευρά, η πολιτική δεν με αφορά εδώ) μέχρι και το φοβερό “Σεμινάριο Γιόγκας για εκπαιδευτικούς”(!!!), όλα δείχνουν μια συγκεκριμένη στροφή όσον αφορά τον θρησκευτικό και “μεταφυσικό” (sic) προσανατολισμό της χώρας μας, προσανατολισμός ο οποίος δείχνει να μην ακολουθεί κάποιους ήδη υπάρχοντες κοινωνικούς μετασχηματισμούς αλλά μάλλον νόρμες “άνωθεν” διατεταγμένες.

Σε αυτό το συμπέρασμα φτάνω, προσωπικά πάντα, όταν βλέπω πως οι εκπαιδευτικοί μας σιγά σιγά θα πρέπει να προσανατολιστούν προς κατευθύνσεις όχι μόνο άσχετες με την Παιδεία αλλά και επικίνδυνες για τον κοινωνικό ιστό. Ως τι άλλο να ερμηνεύσει κάποιος την διδασκαλία της Yoga (σε όλες τις μορφές της), η οποία έφτασε στη Δύση ως “μέθοδος χαλάρωσης” ενώ στην πραγματικότητα είναι προετοιμασία θανάτου. Σέβομαι απόλυτα τις ανατολικές θρησκείες και τη φιλοσοφία τους, σέβομαι όλους όσους τις ακολουθούν. Από τον αμοιβαίο σεβασμό όμως μέχρι την επιβολή των ανωτέρω δοξασιών μέσω της εκπαίδευσης, η απόσταση είναι μεγάλη.

Μου λείπει παραπάνω από όσο νόμιζα

View Larger Map

Γάτος ο Ελγατούρ

Διαβάζοντας εδώ μια συνέντευξη του κ. Ναΐμ ΕλΓΑΤΟύρ σχετικά με το Ισλάμ, (απάντηση στο πολύ καλό άρθρο της Λώρης Κεζά) θα ήθελα να σχολιάσω τα λεγόμενά του. Μετανάστης αυτός, μετανάστης και εγώ, ας πούμε πως κάπου τον νιώθω. Ή μάλλον τον ένιωθα, μέχρι που διάβασα την μεγαλειώδη συνέντευξή του. Ας σχολιάσω λοιπόν μερικά κομμάτια της:

Ξεκινώ με τον χαρακτηρισμό της συζύγου του κ.Ελγατούρ ως “μουσουλμάνας Ελληνίδας”. Αυτός ο όρος δεν υπάρχει απλά. Είναι καραμπινάτο οξύμωρο, όπως δεν υπάρχει μαύρος εθνικοσοσιαλιστής και Γερμανός Μαύρος Πάνθηρας. Αν εννοεί “Ελληνίδα που ασπάστηκε το Ισλάμ”, τότε αυτή παύει να είναι Ελληνίδα, γίνεται “ελληνόφωνη”, διακαής πόθος των διεθνιστών.

Συνεχίζουμε:

“Σήμερα στην Αθήνα ζουν εκατοντάδες χιλιάδες Μουσουλμάνοι, διαφόρων επαγγελμάτων και κοινωνικών στρωμάτων,

IV CONFÉRENCE PANORTHODOXE PRÉCONCILIAIRE

IV CONFÉRENCE PANORTHODOXE PRÉCONCILIAIRE
CENTRE ORTHODOXE DU PATRIARCAT ŒCUMÉNIQUE
Chambésy, 6-12 juin 2009

Communiqué

Sur invitation de Sa Sainteté le Patriarche œcuménique Bartholomaios,

Οδοιπορικό (1)

Ι.Ν. Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, Σινασός, Καππαδοκία

Ι.Ν. Κωνσταντίνου και Ελένης, Σινασός, Καππαδοκία.

Ευλόγησον Σύντροφε!!

της Άντζυς Σταθάτου (από το amen.gr)

Θα μπορούσαν ορθόδοξοι κληρικοί να έχουν σχέση με τις μυστικές υπηρεσίες; Για την Εκκλησία της Ρωσίας, τα δημοσιεύματα για την παράλληλη δράση κληρικών στην Εκκλησία και την KGB , είναι πολλά. Πράκτορες φέρονται να ήταν τόσο ο νυν Πατριάρχης Κύριλλος με το κωδικό όνομα «Mikhailov» , όσο κι ο πρώην Πατριάρχης Αλέξιος με την κωδική ονομασία «Drozdov», αλλά και οι συνυποψήφιοι του κ. Κύριλλου στη διεκδίκηση του θρόνου, Μητροπολίτες Μινσκ Φιλάρετος και Κλιμέντιος της Καλούγκα με τα κωδικά ονόματα «Ostrovskiy» και «Topaz» αντιστοίχως.

Πριν από λίγο καιρό το εβδομαδιαίο περιοδικό της Σλοβακίας Plus 7 dni , ανέφερε σε ρεπορτάζ που δημοσίευσε ότι και κληρικοί της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Σλοβακίας ήταν μυστικοί πράκτορες

Helloween – Open Your Life

http://www.youtube.com/watch?v=Zt_eEXjdFao

Ευφυέστατο, ιδίως με την παρουσία του αγαπημένου μου ντράμερ Mikkey
Dee!!

Do you know what there is
Just behind your wall?
Do you hate what you can’t see
On the spinning ball?

Orphaned Land – Building The Ark

Τον τελευταίο χρόνο ασχολούμαι αρκετά με τους Orphaned Land, αυτήν τη φοβερή μπάντα από το Ισραήλ. Στα περισσότερα κομμάτια τους περιλαμβάνουν στίχους με άκρως θεολογικό περιεχόμενο και σε σοβαρά επίπεδα, χωρίς διάθεση ψευτοεντυπωσιασμού.

http://www.youtube.com/watch?v=hi9NWo20Yf4

Cumque vidisset Deus

Η αυτοδικαίωση των “γνησίων” (Die Dolchstoßlegende της Ορθοδοξίας)

Σκηνικό πρώτο:

Διαβάζω το κείμενο ενός Μητροπολίτη ο οποίος κατηγορεί το κράτος για θεσμοθέτηση νόμων οι οποίοι “παρασέρνουν” τον κόσμο έτσι ώστε να παρακολουθεί πολιτιστικές εκδηλώσεις με σκοπό να μειωθεί ο κόσμος στις εκκλησίες!!!

Σκηνικό δεύτερο:

Διαβάζω το κείμενο δεύτερου Μητροπολίτη

29.5.1453

“Σημαίνει ο Θεός σημαίνει η γη, σημαίνουν τα επουράνια
σημαίνει κι η αγιά Σοφιά
Tο μέγα Mοναστήρι με τετρακόσια σήμαντρα
κι εξηνταδυό καμπάνες, κάθε καμπάνα και παπάς
κάθε παπάς και Διάκος.

Ψάλλει ζερβά ο Bασιλιάς, δεξιά ο Πατριάρχης
κι απ΄ την πολλή την ψαλμουδιά εσειώνταν οι κολώνες
Nα μπούνε στο Xερουβικό και νάβγει ο Bασιλέας
φωνή τους ήρθε εξ ουρανού κι απ’ Aρχαγγέλου στόμα.

Πάψατε το Xερουβικό κι ας χαμηλώσουν τ’ άγια
παπάδες πάρτε τα ιερά κι εσείς κεριά σβηστείτε
γιατί είναι θέλημα Θεού η Πόλη να τουρκέψει.

Mόν’ στείλτε λόγο στη Φραγκιά να ρθούν τρία καράβια
το ΄να να πάρει το σταυρό και τ’ άλλο το Bαγγέλιο
το τρίτο το καλύτερο την άγια Tράπεζά μας
μη μας την πάρουν τα σκυλιά και μας την μαγαρίσουν…

Σώπασε κυρά Δέσποινα και μην πολυδακρύζεις,
γιατί πάλι με χρόνια με καιρούς
πάλι δικά μας θάναι”.

 

Η παράδοση μάλλον δεν ξέρει από πολιτικώς ορθή σκέψη...

 

Υ.Γ. Για να μην ξεχνάω και τους δικούς μας die hard-super-ultraΟρθοδόξους : οι κυρίες Maddalena Tocco και Caterina Gattilusio, ήταν αιρετικές, παπικές, 666καταραμένες, οπαδοί του οικουμενισμού και φίδια κολοβά υπέρ της Ουνίας, ή όχι;

Τα θρησκευτικά του μέλλοντος

Διάβασα την ανακοίνωση των 44 Θεολόγων, εξόχως φιλικών προς το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, η οποία υποστηρίζει (εν μέσω πολλών) την “μη-ομολογιακή” διδασκαλία των Θρησκευτικών και την μετατροπή τους σε μάθημα Θρησκειολογίας. Ας καταγράψω τις ταπεινές σκέψεις μου επί του θέματος;

1.  Η ιδεολογία της Νέας Εποχής εκφράζεται τελικά και από συναδέλφους. Δεν χρειαζόταν στα φοιτητικά μου χρόνια

Ακούς να λένε στα χωριά

Ακούς να λένε στα χωριά οι γέροντες τα βράδια
κάτι μυστήρια πράγματα που χτίζουν τα σκοτάδια.
Λένε για της Υπαπαντής το μέγα πανηγύρι
πως το λιβάνι πέτρωνε πριν μπεί στο θυμιατήρι.
Λένε πως ψέλναν τα πουλιά στ΄αριστερό ψαλτήρι
κι απ΄ τα πηγάδια φέρνανε κρασί οι καλογήροι.

Λένε για κάτι χαιμαλιά

Η ανακάλυψη της Αμερικής

Μια ωραία πρωϊα το κρατίδιο της Έσσης αποφάσισε να βραβεύσει με το “Πολιτιστικό Βραβείο του κρατιδίου της Έσσης”  (Hessischer Kulturpreis 2009) τέσσερις “εκπροσώπους θρησκειών” για την συμβολή τους στον Διαθρησκειακό Διάλογο. Επέλεξαν τους : Karl Lehmann (ΡΚαθολικός καρδινάλιος), Peter Steinacker (Ευαγγελικός της περιοχής Hessen-Nassau), Salomon Korn (Ιουδαϊκό Συμβούλιο) και τον μουσουλμάνο συγγραφέα Navid Kermani από το Ιράν-αλλά διαμένοντα στη Γερμανία.

Η Σταύρωση του Πέτρου-Guido Reni

Όλα πήγαιναν καλά αλλά κάπου στράβωσε η δουλειά:

Το μίσος των διωκτών του Χριστού

Στις σημερινές ταραχές στο κέντρο της Αθήνας με τους μουσουλμάνους να δείχνουν αφηνιασμένοι δε με πείραξε τόσο το γεγονός των καταστροφών. Όπως και με τα σκίτσα του Μωάμεθ, έτσι και τώρα, αρκεί μια σπίθα για να τους ξεσηκώσει. Με πείραξε η λεγόμενη “συμμαχία των προθύμων” η οποία

Πάτερ Ημών & Γιάννης Ρίτσος

Ποια “παιδεία” υπηρετούν οι εκπαιδευτικοί πλέον;

Αντιγράφω από το Αντίβαρο: (τα έντονα γράμματα δικά μου)

Για το «πείραμα» στο 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στην Γκράβα, όπου η πρωινή προσευχή αντικαταστάθηκε με ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, ζητήσαμε έναν απολογισμό από τη Στέλλα Πρωτονοταρίου, διευθύντριά του έως τον Νοέμβριο του 2007:

 

“Στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο, πολυπολιτισμικό πλέον, φοιτούν πολλοί μαθητές και μαθήτριες μη ορθόδοξοι. Ολα αυτά τα μη ορθόδοξα παιδιά (σύμφωνα με το Π.Δ. 201/98) “εφόσον προσέλθουν στο σχολείο πριν γίνει η πρωινή προσευχή, είναι υποχρεωμένα

Επεισόδια στην Ημερίδα για τον Διαχριστιανικό Διάλογο (ή γιατί μας θεωρούν ταλιμπάν)

Διαβάζοντας εδώ την είδηση Ημερίδας για τον διάλογο μεταξύ των Εκκλησιών και για τους οργανωσιακούς που προσπάθησαν να μπουκάρουν μέσα, έκανα μερικές σκόρπιες σκέψεις:

1. Με καμώματα τέτοιου τύπου-αλλά και με τους καμένους κινηματογράφους της δεκαετίας του 1980-η μόνη αντίληψη που έχει ο Άλλος για μας είναι αυτή του ταλιμπανίζοντα μουζαχεντίν. Μπορεί κάποιες φορές να είναι υπερβολικό αλλά σας βεβαιώνω πως αυτή η εντύπωση μένει.

2. Μήπως τελικά δεν μπορούμε να μιλήσουμε με τους δυτικούς; μήπως δεν έχουμε τα κότσια, τα φόντα, τη μόρφωση, τη διάθεση, την όρεξη, χρόνο να σπαταλήσουμε; Μήπως δε μας νοιάζει να μιλάμε με άλλους γενικά; Να τους αφήσουμε να κουρεύονται δηλαδή;

3. Μήπως απλά δεν έχουμε καλούς τρόπους; μήπως ο τίτλος “οι επαρχιώτες του νότου της Ευρώπης” είναι λίγος για μας; μήπως ξεχάσαμε πως ο Άλλος είναι ιερός στην ελληνική παράδοση;

4. Μήπως ξεχνάμε πως ένα κομμάτι ελλήνων πολιτών ανήκει σε άλλη-ες ομολογία-ες; Μήπως ξεχάσαμε λέξεις όπως “πολιτισμός” και “διάλογος”;

5. Πάντοτε η καθολική Εκκλησία ήταν ανοιχτή, τελείως δεκτική σε ο,τιδήποτε το οποίο αφομοίωνε δημιουργικά. Δυστυχώς, ύστερα από τα μαύρα χρόνια της ΟΘωμανικής κυριαρχίας, η γκετοποίηση έγινε το σήμα κατατεθέν των Ορθοδόξων και η μονο-ομολογιακές κοινωνίες αυτοσκοπός.

6. Πολλοί νομίζουν πως διάλογος σημαίνει να πείσουμε τους “αιρετικούς παπικούς” να επιστρέψουν γονατιστοί ζητώντας συγνώμη που..διαφώνησαν με τον Μάρκο Ευγενικό, να μάθουν να έχουν Πρόσφορο αντί Όστιας, να βάλουν μαντίλι οι γυναίκες στην εκκλησία κλπ. Οι ίδιοι δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει στην πραγματικότητα διότι απλά ζουν αλλού.

7. Μας βλέπουν σαν “νησίδες φολκλόρ” της χριστιανοσύνης εξαιτίας τέτοιων απολίτιστων αντιδράσεων.

8. Δεν καταλαβαίνουν πως η στάση τους επηρρεάζει έμμεσα πολλούς Ορθοδόξους του εξωτερικού οι οποίοι υφίστανται την αντίδραση τέτοιων συμπεριφορών.

Ας βάλει ο Θεός το χέρι του…    

Φωνή βοώντος εν τη ερήμω(;)

Lieber Bruder Panos,
Christus ist auferstanden!
Erlaube mir auch meine Erfahrungen diesbezüglich darzustellen.

Γεννήθηκα στη Γερμανία και διακονώ την τοπική Εκκλησία τα τελευταία 11 χρόνια. Λυπάμαι όταν οι αδελφοί μας στην Ελλάδα, μιλώντας εκ του ασφαλούς και με δημόσιους μισθούς, πράτουν μικρόνοα, μικροαστικά, “ελλαδίτικα” και φανατισμένα, προκαλώντας μεγάλο κακό και σύγχυση στις συνειδήσεις των πιστών μας. Ζούμε σε μια χώρα, που η ορθοδοξία είναι μειονότητα και αν μη τι άλλο έχει ευεργετηθεί τα μέγιστα από τις δύο μεγάλες Εκκλησίες,

Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά

Το ότι θα αξιωνόμουν να δω την Αλέκα να μιλάει σε Ορθόδοξη Ενορία, πραγματικά δεν το πίστευα!!!

“…ων της τυφλότητος ουκ έσται τέλος”

“Γνησίων” συνέχεια…

Συχνά πυκνά, οι “διαφωτισμένοι” μου στέλνουν “ορθόδοξο υλικό” για να με φέρουν στον ίσιο δρόμο:  

1. Πότε κάποια CD με ομιλίες “αγιορειτών” γερόντων, οι οποίοι δεν έχουν προβλήματα με εκθέσεις τύπου«Άθως και Βυζαντινή Αυτοκρατορία- Θησαυροί του Αγίου Όρους» σε άντρο αιρετικών (Παρίσι) και διαμένουν ακόμη στο μοναστήρι τους το οποίο δέχεται “αιρετικές επιδοτήσεις” της Ε.Ε. (γαργάρα).

2. Πότε CD όπου αφηνιασμένοι μητροπολίτες, οι οποίοι νομίζουν πως ζούμε ακόμη στην εποχή του Ιωάννη Τσιμισκή, καταφέρονται κατά του οικουμενισμού (έτσι, γενικά) για να στερεώσουν τη φήμη τους απέναντι σε μια αόριστη “ορθοδοξότητα”. Φυσικά καταφέρονται και κατά του Οικουμενικού Πατριαρχείου (επειδή μάλλον λέγεται οικουμενικό) συνεργαζόμενοι αρμονικώς με την Τουρκία.

3. Πότε email επισκόπων(!!) οι οποίοι έρχονται εδώ, καταλύουν κάθε μορφή εκκλησιολογίας κάνοντας “κατήχηση”, εξομολόγηση κλπ άνευ αδείας και μας το παίζουν “θεματοφύλακες” της Ορθοδοξίας καλώντας μας να ζητήσουμε γονατιστοί συγνώμη!!!Και το κερασάκι είναι πως μετά από έναν μήνα μας ζητούν από αυτήν την “γνήσια” μητρόπολη οικονομική βοήθεια!!! διότι έχουμε τη φήμη “πετυχημένης” Εξαρχίας. Το γέλιο είναι πως μας κατηγορεί κάποιος του οποίου η Ιερά Σύνοδος είχε ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΟ ΠΡΟΕΔΡΟ και εκμεταλλεύτηκε τον Οθωμανό δυνάστη για να λάβει την στείρα ανεξαρτησία της. 

4. Κάποιοι άλλοι, που “μελετούν βαθειά τους Πατέρες (μόνο της Ανατολής, από Δυρράχιο και δώθε)”  θυμούνται μετά από 20 έτη, να τα χώσουν στον Σωφρόνιο του Εσσεξ διότι ήταν στα νειάτα του Βουδιστής! Λες και πολλοί άγιοι δεν ήταν πριν αγιάσουν αμαρτωλοί, αιρετικοί μοντανιστές, άθεοι κλπ. Ο Βουδισμός τους μάρανε! Προφανώς δεν έχουν πρόβλημα με τον Άγιο Αυτοκράτορα που γιορτάζουμε σε λίγες μέρες, ο οποίος είχε “φάει” πολύ κόσμο αλλά τουλάχιστον δεν ήταν βουδιστής!! Άλλο βουδιστής (πιο trendy κατηγορία) και άλλο Μιθραϊστής (δεν “χτυπάει” στο αυτί των γνησίων τόσο καλά, δεν είναι εμπορικό).

Δυστυχώς πολλοί δεν έχουν καταλάβει πως η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ζει πλέον στο Βυζάντιο. Δεν είναι κάτι κρατικό, δεν αφορά το σύνολο των Ελλήνων πολιτών, δεν αφορά αποκλειστικά τους γεννημένους Έλληνες, δεν είναι κυρίαρχη δύναμη στον γνωστό κόσμο και ο υπόλοιπος κόσμος δεν ενδιαφέρεται για αυτήν αν η ίδια δεν κάνει καμιά προσπάθεια να τον πλησιάσει αλλά βρίσκει ολοένα δικαιολογίες περιχαράκωσης.  

 

 

“αιρετική” κηδεία

Σήμερα τέλεσα την κηδεία κάποιου Έλληνα, ο οποίος βρισκόταν σε αυτή τη χώρα από το 1969. Ήρθε πάμφτωχος, όπως οι περισσότεροι. Εργάστηκε σκληρά, όπως όλοι. Είχε πολλές ατυχίες στη δουλειά του αλλά και στην προσωπική του ζωή. Μετά από πολλά χρόνια κατάφερε να γίνει αυτό που (κακώς για μένα) λένε “πετυχημένος”. Έφτιαξε μια επιχείρηση στην οποία δούλευαν πολλοί συνάνθρωποί μας, βοήθησε πολλές οικογένειες ανώνυμα, προσπάθησε να μην απολύσει κανέναν, ιδίως σε περιόδους οικονομικής κρίσης και έκανε πολλές δωρεές-κυρίως σε ιδρύματα ΑΜΕΑ. 

Μαζί μου, ήρθαν και άλλοι τρεις ιερείς από γειτονικές ενορίες. Η κηδεία θα γινόταν στο εκκλησάκι που διαθέτουν όλα τα νεκροταφεία της Γερμανίας για νεκρώσιμες ακολουθίες. Ήταν εκεί και ο πρωτοψάλτης από τον ναό του Αγίου Αθανασίου στη Λάρισα. Ο χώρος ήταν γεμάτος. Υπολόγισα πάνω από 300 άτομα και πολλοί δεν χωρούσαν. Αρκετά από τα τροπάρια και τις αιτήσεις τα είπαμε στη γερμανική γλώσσα, λόγω των συνθηκών που ζούμε στην εδώ στην Εσπερία. Κατά τη διάρκεια του “Δεύτε τελευταίον…” οι ιερείς ασπασθήκαμε την εικόνα της Αναστάσεως την οποία κρατούσα στα χέρια μου. Ύστερα, ακολούθησε ο κόσμος. Προσκυνούσε την εικόνα, υποκλινόταν στο σκήνωμα του κεκοιμημένου και έδινε τα συλλυπητήριά του στην πενθούσα οικογένεια. Ξαφνικά συνειδητοποίησα πως μεγάλο μέρος όσων προσέρχονταν δεν ήταν Ορθόδοξοι αλλά Ρκαθολικοί και Προτεστάντες. Τους καταλάβαινες: έκαναν το σταυρό τους διαφορετικά, υποκλίνονταν, φιλούσαν την εικόνα και μετά ξαναυποκλίνονταν. Αυτόματα, αναρωτήθηκα τι θα έκανε κάποιος “γνήσιος” στη θέση μου:

1. Θα έδινε την εικόνα μόνο σε όσους έκαναν “ίσια” το σταυρό τους!

2. Θα ρωτούσε πρώτα σε ποιο δόγμα ανήκαν!

3. Θα ζητούσε να δει στην ταυτότητα το θρήσκευμα για το οποίο τόσα λάβαρα βγήκαν στους δρόμους!

4. Θα τους ζητούσε να βαφτιστούν πριν φιλήσουν την εικόνα!

Άσε που στο βάθος έβλεπα κάποια “ξαδέλφια” μας να στέκονται αμήχανα. Εκεί τα χρειάστηκα. Τι θα γινόταν αν ερχόταν να…προσκυνήσουν; Ευτυχώς, δεν ήρθαν και με έβγαλαν από τη δύσκολη θέση. Έβλεπα όμως πως όλοι οι άνθρωποι που ήρθαν και φίλησαν την εικόνα έδειξαν μεγάλο σεβασμό. Ήξεραν όλοι τι συμβόλιζε η Ανάσταση. 

Το να διδάσκεις “γνησιότητα” σε ένα περιβάλλον όπου δεν έχεις να αντιμετωπίσεις τον Άλλον είναι εύκολο. Όταν όμως αυτός ο ‘Αλλος γίνεται φίλος, συγγενής, σύζυγος κλπ δεν μπορεί κάποιος να αντιμετωπίζει την κατάσταση με αφορισμούς και τσιτατολογίες. 

Ορθοδοξία ή “ορθοδοξία ή θάνατος”;

Ο χριστιανισμός βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι. Αυτό είναι σίγουρο. Όπως η Εκκλησία του Αίματος πέρασε στην Θριαμβεύουσα Εκκλησία, όπως έγιναν οι διάφορες διαιρέσεις στο Σώμα της Εκκλησίας, κατά τον ίδιο τρόπο αναμένω με μια εσχατολογική κρυφή σκέψη κάποια ανάλογη αλλαγή για την Ορθοδοξία. Δεν γνωρίζω επαρκώς αν αυτή η αλλαγή θα είναι προς το καλύτερο ή το χειρότερο. Γνωρίζω όμως πως θα αρχίσει μια νέα περίοδος εκκλησιολογίας και διοικητικής αυθύπαρξης του Σώματος.

Συνομιλούσα κάποια στιγμή με τον ρκαθολικό ιερέα της περιοχής που μένω και μου είπε το εξής: “Όταν θέλω να μιλήσω με τον επικεφαλής της Ευαγγελικής Εκκλησίας, μιλάω με τον επικεφαλής της Ευαγγελικής Εκκλησίας. Όταν θέλω τον επικεφαλής της Ρκαθολικής βρίσκω τον επικεφαλής της Ρκαθολικής Εκκλησίας. Όταν θέλω τον επικεφαλής της Ορθόδοξης, γιατί έχω 6-7 επιλογές; Ποιος σας εκπροσωπεί τελικά;” Ετοιμάστηκα να πω τα καθιερωμένα “Επικεφαλής είναι η Σύνοδος, μόνο αυτή αποφασίζει” κλπ αλλά σκέφτηκα πως υπάρχουν καμιά 40 σύνοδοι στην Ορθοδοξία που μπορούν να αποφασίσουν ορισμένα πράγματα, ανάλογα με το τι μορφή αυτοκεφάλου έχει κάθε Εκκλησία.

Εμείς οι Ορθόδοξοι έχουμε ανεπτυγμένο το ταλέντο της περιχαράκωσης και αυτοηρωιοποίησης. Ποτέ η Ορθοδοξία δεν έχει κάνει λάθος!!Ποτέ δεν χρειάζεται να διορθώσει τα κακώς κείμενα! Έτσι, λίγο ενδιαφέρει αν μπορεί να διορθωθεί η πληγή της πολυδιάσπασης της Ορθοδοξίας, που άρχισε με προτροπή του Josef Ludwig von Armansperg στον “προτεσταντίζοντα” Θ.Φαρμακίδη και είχε συνέχεια με την δημιουργία “εθνικών εκκλησιών” στα τέλη του 19ου αιώνα. Η μόδα του Cuius regio, eius religio επικράτησε ολοκληρωτικά ξεφτιλίζοντας κάθε έννοια ορθόδοξης εκκλησιολογίας, μιας εκκλησιολογίας που στηριζόταν ως τότε στον Απόστολο Παύλο. Αλλά οι δυνατοί του κόσμου τούτου κατέλυσαν όλες τις εδαφικές δικαιοδοσίες αιώνων (όπως ξεκίνησαν να κάνουν οι δυτικοί με απαρχή την εκκλησιολογία των Σταυροφοριών το 1099) και ξεκίνησαν να “μαδάνε” το ταλαιπωρημένο σώμα της Εκκλησίας και να θέλουν δικά τους “τσιφλίκια”. Ο λόγος; Ίδιος με των δυτικών: “θέλουμε δικό μας λατινόφωνο Ritus” έλεγαν οι Λατίνοι και ίδρυαν δικά τους Πατριαρχεία στα εδάφη που ήδη υπήρχε τοπική εκκλησία. “θέλουμε εκκλησία μόνο για τους Ρώσους,Έλληνες, Σέρβους κλπ, με Ρώσους,Έλληνες, Σέρβους κλπ επισκόπους” έλεγαν αργότερα οι Ορθόδοξοι. Και δώστου η πολυδιάσπαση. Και σαν να μην έφτανε αυτό, άρχισαν να ασελγούν και εκτός της (ούτως ή άλλως στείρας) δικαιοδοσίας τους, ποντάροντας στην αιχμαλωσία της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας: άρχισαν να ιδρύουν μητροπόλεις σε εδάφη που ούτως ή άλλως ανήκαν ανέκαθεν στο Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως. Έτσι βλέπουμε τραβεστί καταστάσεις με 7 ορθοδόξους επισκόπους διαφορετικής δικαιοδοσίας στην ίδια περιοχή, (στην οποία, σύμφωνα με τις Κανονικές Διατάξεις, δικαιοδοσία έχει μόνο η Κωνσταντινούπολη) πράγμα τελείως αντικανονικό, αντιορθόδοξο και παράνομο. Στο Κανονικό Δίκαιο αποκαλείται “πολυ-συνεδαφικότητα”. Είναι μια καλή λέξη για να αντικαταστήσουμε τη φράση: “η βλακεία που μας δέρνει.”

Εκτός από την πολυδιάσπασή μας σε επίπεδο εκκλησιολογικό, υπάρχει και η διάσπασή μας σε επίπεδο προσώπων. Κάποιοι βρίσκονται στην Εκκλησία από τύχη, κάποιοι με σκοπό, κάποιοι πιστεύουν πραγματικά, κάποιοι απλά ακολουθούν την Παράδοση, κάποιοι…κάποιοι….όλοι όμως έχουν το δικό τους φαντασιακό. Πολλοί από αυτούς:

1. Βρίζουν αισχρά τον Οικουμενικό Πατριάρχη, λέγοντας πως είναι “Τούρκος” (αυτό δηλαδή που ήταν όλοι οι Έλληνες, ως υπήκοοι του Οθωμανικού κράτους) χωρίς να μείνουν έστω μια μέρα στην Πόλη για να δούνε εκεί πόσα απίδια έχει ο σάκος.

2. Στέλνουν σε όλους τους ιερείς της Γερμανίας email λέγοντας πως είμαστε αιρετικοί και να πέσουμε στα γόνατα για συγχώρεση ενώ σε έναν μήνα λαμβάνουμε (πάλι όλοι) επιστολές για να τους βοηθήσουμε ως χριστιανοί!!! Άσε που ένας “επίσκοπος” από αυτούς έκανε “κατήχηση” σε 2 μέρες σε κάποια μουσουλμάνα (!!!) και την έπεισε(!) πως δεν είναι σωστό να βαφτιστεί (!) σε μας διότι είμαστε αιρετικοί!!!Αυτό το κατάλαβε η δύστυχη μουσουλμάνα ύστερα από τα ταχύρυθμα μαθήματα “χριστιανικής” δογματικής (σε ποια γλώσσα θα ήθελα να ξέρω) και θέλησε (ω, τι αγιοπνευματική εμπειρία) να βαπτιστεί στην Ελλάδα!!!

3. Λατρεύουν ανεξήγητα (ως πιο…αγιοπνευματική) άλλη Εκκλησία, εκ βορρά ορμώμενη. Αγνοούν την σχέση αυτής με γνωστή υπηρεσία, η οποία τώρα έχει αλλάξει όνομα.

4. Κάνουν γαργάρα ορισμένα βασικά, όπως το ότι ο επίσκοπος που δέχεται ως επικεφαλής το Άγιο Όρος ήταν και είναι μόνο ο Αρχιεπίσκοπος Νέας Ρώμης.

5. Κάνουν γαργάρα πως γεροντάδες, όπως ο Παϊσιος, δέχτηκαν τα μύρια όσα  από φανατικούς ομοϊδεάτες τους.

6. Αγνοούν και κάνουν γαργάρα πως η Εκκλησία δεχόταν τον Ανόμοιο Γάμο (μεταξύ χριστιανού και μη χριστιανού!) ήδη από την εποχή της Καινής Διαθήκης.

7. Αγοούν πως  η σύναψη γάμου με δυτικούς χριστιανούς δεν συμβαίνει μόνο στην Γερμανία αλλά πρωτίστως στην Ελλάδα από την εποχή του Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ.  

8. Πάσχουν από γεροντοπληξία ή γκουρουϊσμό. Θεωρούν πως “πνευματικοί άνθρωποι¨είναι μόνο οι έχοντες σχέση με το Άγιο Όρος. Οι υπόλοιποι είναι Β΄Εθνική, υπάρχουν διότι η Χαλκιδική είναι λίγο μακριά.

Κάποιος ιερέας, απόλυτα σεβαστός τοις πάσι, είπε πρόσφατα: “οι άλλοι χριστιανοί φτιάχνουν επιτροπές βιοηθικής ενώ οι δικές μας μητροπόλεις εγκυκλίους για να προσέχουμε να έχουμε κλειστά τα κινητά στους ναούς και για τα τσόφλια των αυγών του Πάσχα”.

Κάποιος άλλος, ελλαδίτης ιερέας, μου είπε επίσης: “Ξέρεις γιατί δεν θέλουμε διάλογο με τους δυτικούς; Διότι δεν είμαστε αρκετά μορφωμένοι, δεν μπορούμε να μεταδώσουμε την Ορθόδοξη Άποψη και Βίωμα, δεν είμαστε σίγουροι για τους εαυτούς μας. Νομίζουμε πως αν πούμε δυο τσιτάτα του Μ. Βασιλείου και του Παϊσίου, οι άλλοι αυτόματα θα μας δώσουν δίκιο.”

 

Έχω μπατάρει από καιρό

Επειδή δεν παρακολουθώ εκτενώς τα εν ελλάδι καλλιτεχνικά τεκταινόμενα, μου διαφεύγουν κάποιες φορές φωνές σαν την Ρίτα Αντωνοπούλου. Τι να πω, φωνή καθαρή, δυναμική, φωνή που είναι σίγουρη για τον εαυτό της. Έπεσε και η εν λόγω εκτέλεση του καββαδιακού άσματος στο δρόμο μου και ξέχασα όλες τις προηγούμενες εκτελέσεις-ιδίως του Ακατονόμαστου. Συν τοις άλλοις είναι εκπληκτική η ενορχήστρωση! Γρήγορο, με ένα μπάσσο-μαχαίρι, φοβερή ανάλυση μέτρου στα τύμπανα και ένα ευθύβολο πιάνο. Μπράβο στην Ρίτα.

καὶ ἐγενόμην νεκρὸς, καὶ ἰδοὺ ζῶν εἰμι

Μια στιγμη μου εφανηκε θωρουσα Εκεινον που το αιμα του εδωσε για να σαρκωθω τον τραχυ του Αγιου δρομο ν’ ανεβαινει μια φοραν ακομη…

(Οδυσσέας Ελύτης, Άξιον εστί, 1959)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αμήν λέγω υμίν, όπου εάν κηρυχθή το Ευαγγέλιον τούτο εν όλω τω κόσμω, λαληθήσεται και ο εποίησεν αύτη, εις μνημόσυνον αυτής.

Κατά Ματθαίον (ΚΣΤ’ 6-16)

25 Μαρτίου

Η θρησκεία του εξελικτικισμού

Οι αριστεροί, οι “αριστεροί”, οι αναρχικοί, οι “αναρχικοί”, οι νεοφιλελεύθεροι νεοταξίτες, οι αρνητές της Επανάστασης του 1821, οι διάφοροι think tankers του ΕΛΙΑΜΕΠ και σύμβουλοι σε τουρκικά ινστιτούτα (αλλά ΚΑΙ μέλη της Τριμερούς Επιτροπής) και εν γένει οι “μεταμοντέρνοι” ορκισμένοι εχθροί της εν Χριστώ Εκκλησίας (ας μην αρχίσουμε να εξετάζουμε τις ενδοχριστιανικές διαφορές τώρα) κυριολεκτικά λατρεύουν τον Δαρβίνο και το έργο του “Origin of species” το οποίο αμφιβάλλω αν οι περισσότεροι το έχουν δει ποτέ έστω και στη βιτρίνα βιβλιοπωλείου, πόσο μάλλον αν το έχουν διαβάσει.

Ο Dave και ο Jimi

 

Πάντοτε κρατούσα μια απόσταση από αυτό που ονομάζεται λανθασμένα “κλασική”  δυτική μουσική. Το γεγονός πως πολλά αριστουργήματα έχουν γραφτεί χαρακτηριζόμενα “κλασικά”, δεν σημαίνει πως είναι ό,τι καλύτερο ή ανώτερο υπάρχει στην μουσική πραγματικότητα. Μπορώ όμως να καταλάβω για ποιο λόγο η πλειοψηφία των  δυτικών αυτιών μένει κολλημένη στον Μπετόβεν και τον Στράους (εξαιρώ τον Μότσαρτ, είναι πολύ προχωρημένος ακόμη και για την σημερινή εποχή): Υπάρχει αυτή η Αριστοτέλεια Λογική που κατατρέχει την Δύση. Από την θρησκεία μέχρι την μουσική. Και αν στην θρησκεία έχουμε έναν Ακινάτη και έναν Βαρλαάμ Καλαβρό, στην μουσική έχουμε την  Αρμονία του 18ου αιώνα, η οποία ισχύει και σήμερα ως τέτοια: Κλασική! Προσωπικά φρονώ πως, ένα είδος μουσικής το οποίο χρησιμοποιεί βασικά μόνο δυο κλίμακες (+,-) και αρνείται κάθε “μπόλιασμα” είναι καταδικασμένη να εξαντληθεί γρήγορα. 

Μικρά παραδείγματα: Βρέθηκα σε συναυλία του G.Bregovic στην Θεσσαλονίκη. Μαζί με τη δική του μπάντα υπήρχε και η Ορχήστρα της ΕΡΤ (‘η ένα μεγάλο μέρος της) κυρίως με έγχορδα. Σε όλα σχεδόν τα κομμάτια ακουγόταν απαίσια. Ήταν φανερή η αδυναμία των κλασικοθρεμμένων μουσικών να ακολουθήσουν τους μουσικούς του συνθέτη διότι οι κλίμακες, το feeling πάνω σε μη-συγκερασμένα όργανα ήταν αδύνατο να αντιγραφεί. Ακουγόταν ένας..βόμβος. Απαίσιο αληθινά.

Μέγαρο Μουσιικής Θεσσαλονίκης. Συναυλία Βακαρέλλη-Φαραντούρη. Ύστερα από μια ομολογουμένως εκπληκτική εμφάνιση, ο κόσμος φωνάζει ενθουσιασμένος για encore. Τα “ιερά τέρατα” βγαίνουν πάλι στη σκηνή και εξηγούν πως επειδή δεν έκαναν πρόβα παραπάνω τραγούδια, θα ξαναπούν 3-4 από όσα είπαν προηγουμένως!!!Φαντάζομαι μουσικούς σαν τον Chic Corea και τον Dave Weckl να λένε το ίδιο και ρίχνω φοβερό γέλιο.

Συνεπώς, με συναρπάζει περισσότερο η Jazz Αρμονία και κυρίως το ελεύθερο πνεύμα των μουσικών που την υπηρετούν. Εδώ παραθέτω δύο αντι-κλασικίζοντα κομμάτια από τον Dave Weckl και τον Jimi Hendrix τα οποία τελευταία μονοπωλούν το cd player μου.

Αφελές ερώτημα

Βλέπω μια εκπομπή στο Alter σχετικά με την προσπάθεια κάποιων σκοπιανών να αναγνωρισθεί η ρημάδα  ”μειονότητά” τους. Δεν θέλω να σχολιάσω απολύτως τίποτε για το αν έχουν δίκιο ή όχι. Κάποιος “παρατηρητής από το Ελσίνκι” εκθείαζε τον ΟΗΕ, την Ε.Ε. και τους άλλους διεθνείς οργανισμούς οι οποίοι “πάντοτε σέβονται τις μειονότητες και τα δικαιώματά τους”. Έκανα κάποιες σκέψεις:

-Η περιοχή της Γερμανίας που διαμένω είναι ακριβώς στα σύνορα με μια χώρα με την οποία οι Γερμανοί δεν έχουν και πολύ αγαθές σχέσεις, την Ολλανδία.

-Η περιοχή της Γερμανίας που διαμένω δεν διαθέτει πολλά τοπωνύμια με ονόματα καθαρής γερμανικής προέλευσης: Moers, Brüggen, Nettetal κλπ.

-Στην περιοχή της Γερμανίας που διαμένω ομιλούνται οι διάλεκτοι Plattdüütsch, Nedderdüütsch, Nedersaksisch, οι οποίες “ολλανδίζουν”. 

-Την περιοχή που διαμένω στην Γερμανία την διεκδικούσε στην δεκαετία του 1944-54 η Ολλανδία, ως αποζημίωση για τον πόλεμο.

Λέω εγώ τώρα, με το φτωχό μου το μυαλό: αν βρω άλλους 100, φτιάξουμε έναν πολιτικό σχηματισμό και με σύνθημα ” Λευτεριά στην καταπιεσμένη Ολλανδική μειονότητα της Γερμανίας”, κάνουμε φασαρίες, καλέσουμε την MacDugall και φτιάξουμε δική μας σημαία, θα έχουμε από το γερμανικό κράτος και τον ΟΗΕ την ίδια αντιμετώπιση που δείχνει το ελληνικό κράτος στα ουράνια τόξα; Μήπως η “πολιτισμένη” Δύση είναι πολιτισμένη μόνο όταν όλα συμβαίνουν πάνω από 2000χλμ μακριά; Λέω τώρα… 

Αποτεφρώστε με

Είπα να μην γράψω κάτι λόγω Μεγάλης Τεσσαρακοστής αλλά δεν μπόρεσα να κρατηθώ διαβάζοντας την είδηση για την οριστική δημιουργία αποτεφρωτήρα στον Δήμο Αθηναίων. Επιτέλους οι “προοδευτικοί” συμπολίτες μας μπορούν να πανηγυρίζουν για άλλη μια “νίκη” τους εναντίον της Εκκλησίας. Ποιος άλλωστε αμφιβάλλει ότι δεν είναι ο μοναδικός στόχος των οπαδών της αποχριστιανοποίησης της ελληνικής κοινωνίας η Εκκλησία; Ποιος αμφιβάλλει ακόμη πως η Εκκλησία βρίσκεται υπό διωγμό; Έναν διωγμό, ο οποίος δεν μεταχειρίζεται τα ίδια μέσα με τον Διοκλητιανό (ακόμη) αλλά έχει τον ίδιο στόχο: την εξαφάνιση των χριστιανών όπου γης-ή στην χειρότερη περίπτωση- την μετατροπή τους σε Μ.Κ.Ο. “Εκκλησία” των Ομοφυλόφυλων, Λεσβιών, Εργαζομένων, Ανέργων, Γιαγιάδων, “Εκκλησία” των καλών Έργων, του Συσσιτίου, των Αστέγων κλπ. Αυτό το καταφέρνουν με πολλούς τρόπους, πολλές φορές με την στήριξη ιερέων οι οποίοι δεν εκφράζουν την ορθοπραξία και δεν λαμβάνουν την παρακαταθήκη ταύτη που Κάποιος τους έδωσε. Ένας τέτοιος τρόπος είναι και ο Αποτεφρωτήρας.

Διαβιώ σε μια χώρα όπου η αποτέφρωση είναι πολύ συνηθισμένη πρακτική. Σχεδόν κάθε Γραφείο Κηδειών που σέβεται το όνομά του στην αγορά έχει δικό του αποτεφρωτήρα. Δεν θα εκθέσω τους λόγους της προσωπικής μου αντίθεσης στο θέμα, λόγοι οι ο ποίοι ταυτίζονται με τις απόψεις της Εκκλησίας μας. Βλέπω καθημερινά σχεδόν πως ο δυτικός άνθρωπος (όχι αυτός που ζει στην Δύση αλλά ο φέρων τον Ορθό Λόγο του Καντ ως βίωμα και θεωρών τον χριστιανισμό στην καλύτερη περίπτωση ηθική διδασκαλία) προτιμά την καύση από την ταφή. Πολλοί το κάνουν συνειδητά, άλλοι ασυνείδητα, επειδή είναι της μοδός. Για μένα ο βασικός λόγος της προτίμησης της καύσης είναι πάντα ένας: η έλλειψη επιθυμίας των συγγενών να φροντίζουν κάποιον τάφο. Άντε να τρέχεις στα νεκροταφεία, να ανάβεις καντήλια, να φυτεύεις λουλούδια. Άσε που ένας τάφος είναι κάτι που σου το νοικιάζει η πόλη, ο δήμος δηλαδή και που να βρίσκεις τόσα λεφτά. Η ωφελιμιστική Λογική έχει επιβάλλει την ύπαρξη κατηγοριών ενταφιασμένων: Halb-anonym (Ημι-ανώνυμος): υπάρχει το όνομα του κεκοιμημένου αλλά δεν ξέρεις ακριβώς που είναι θαμμένος. Anonym: ο κεκοιμημένος δεν αναφέρεται αλλά είναι θαμμένος με πολλούς άλλους άνευ ονόματος. Και φυσικά υπάρχει ο νορμάλ τάφος, όπου οι τιμές είναι υπέρογκες. Προτιμάει λοιπόν ο κόσμος την αποτέφρωση και έχει τον παππού στο σαλόνι ή απλά τον αδειάζει στον Ρήνο.

Στην Ελλάδα η προτίμηση της καύσης δικαιώνει όσους θέλουν να αλλάξουν τις πολιτιστικές δομές της. Το αίτημα είναι απολύτως σεβαστό αλλά εξυπηρετεί άλλες προοπτικές και πολιτιστικές νόρμες. Εξυπηρετεί όσους μισούν την Εκκλησία, όσους φοβούνται τον θάνατο και δεν θέλουν σημάδια του και όσους νομίζουν πως είναι “οικολογικότερη” η καύση. Η Εκκλησία μας δεν εναντιώνεται σε όσους δεν επιθυμούν την ταφή αλλά δεν αλλάζει την πορεία της, δεν δέχεται την καύση ως χριστιανική πρακτική. Πολλοί Έλληνες με επισκέπτονται και ζητάνε να τελέσω κηδεία σε κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο το οποίο είναι πλέον κλεισμένο σε βάζο. Όταν συναντούν την άρνησή μου, αρκετοί αρχίζουν να χαρακτηρίζουν την Εκκλησία οπισθοδρομική, φανατική, αρχίζουν να τηλεφωνούν στην Μητρόπολη (αγαπημένο άθλημα των παραπονούμενων) και όταν ακούν και από κει άρνηση, φεύγουν μακριά, εκεί δηλαδή που βρίσκονταν πριν. Η Εκκλησία του Χριστού δεν υπάρχει για να την αλλάξει ο κόσμος αλλά για να αλλάξει η ίδια τον κόσμο.     

ΒΙΒΛΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΕΩΣ

ΒΙΒΛΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ
ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΕΩΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ KLEIN
ΥΦΗΓΗΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΒΟΝΝΗΣ
Παρέμβαση στο 31ο Ιερατικό Συνέδριο της Ι. Μ. Γερμανίας,
Μόναχο, 30.10.-02.11.2000

***

Αρχικά είμαι χαρούμενος, που ο καθηγητής κ. Νικολακόπουλος διατύπωσε με τ’ όνομα τους τα προβλήματα, δίχως να τα ωραιοποιήσει από μια λανθασμένη διακριτικότητα. Ναι, η Δύση και η Ανατολή σκέφτονται διαφορετικά, κάτι το οποίο διαφαίνεται και στο πεδίο της βιβλικής θεολογίας. Ενθυμούμαι κάποια συζήτηση με φοιτητές της θεολογίας, οι οποίοι γέλασαν πολύ δυνατά, όταν έμαθαν ότι οι ανατολικοί χριστιανοί δεν είχαν καν ακούσει για την ιστορικοκριτική μέθοδο και, κατά συνέπεια, ήταν οπισθοδρομικοί, θα ήθελα, λοιπόν, πρώτα να ρωτήσω, γιατί υπάρχει η διάθεση αυτή στις γερμανικές θεολογικές σχολές και τι μπορούμε να κάνουμε εκεί με την ορθόδοξη μαρτυρία μας. Έπειτα θα ήθελα να εξετάσω την ποιμαντική πλευρά του προβλήματος.

Άδικη κριτική στον Ιερώνυμο.

 

Τυχαία, διάβασα στο διαδικτυακό Αντίβαρο ένα άρθρο του Κωνσταντίνου Αργυρού με τίτλο:“Καταγραφή πεπραγμένων του νέου Αρχιεπισκόπου 12 μήνες μετά”, στο οποίο αναφέρονται οι ενέργειες (ή και η απραξία) του νέου προκαθημένου της Εκκλησίας της Ελλάδος κατά το πρώτο έτος από αναλήψεως της διακονίας του. Επίσης γίνεται μια υφέρπουσα σύγκριση με τον μακαριστό Χριστόδουλο, με νικητή φυσικά τον τελευταίο.

 

 

Πέρα από το γεγονός ότι για να γίνει μια σχετική σύγκριση θα έπρεπε να περιμένουμε μέχρι το 2018, όταν δηλαδή θα συμπλήρωνε ο νυν Αρχιεπίσκοπος μια δεκαετία,

We Shall Not Be a Party to Their Counsel!

Ευτυχώς ο κόσμος δεν έχει παρανοήσει εντελώς. Εβραίοι της Αμερικής συσπειρώνονται εναντίον της πολιτικής του Ehud Olmert και της σικάτης Υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ. Μαζεύουν υπογραφές για το παρακάτω κείμενο, το οποίο αξίζει να διαβαστεί. 

 

“We Shall Not Be a Party to Their Counsel!”

As human beings, we are shocked and appalled at the mass destruction unleashed by the State of Israel against the people of Gaza in its current military operation, following years of Israeli occupation, siege, and deprivation.

Ο (σι)Αγών μου

Απορώ. Μια ζωή ήμουν εναντίον του μεγαλύτερου εχθρού που γνώρισε ο ευρωπαϊκός πολιτισμός-ενός εχθρού που, εκτός από τον εξευτελισμό του ανθρωπίνου γένους, προήγαγε και αυτό που λέμε “καθαρή λύση”. Αν δούμε μέσα στο λεξιλόγιο αυτού του εχθρού, θα διαπιστώσουμε την οργουελικού τύπου αλλαγή των λέξεων. Διαβάζουμε για παράδειγμα: 

Drang nach Osten= ας φάμε τα κομμούνια

Endlösung= ας φάμε τους εβραίους

Endsieg = ας φάμε τους πάντες

Herrenvolk=εμείς

Lebensborn=τα εργοστάσια που αναπαραγόμαστε

Lebensraum=τι ωραία που θα είναι εδώ όταν τους φάμε όλους

Mutterkreuz=βραβείο για τις μηχανές μας που παράγουν στρατιώτες.

Όλα ωραία και καλά.

Ο μη περιπλανώμενος Ιουδαίος

Στην Ελευθεροτυπία, βουλευτής του Σύριζα , ξεχνάει για μια στιγμή την αριστερή ρίζα του και συμπλέει με τους αντισημίτες προγονόπληκτους Ελληναράδες, οι οποίοι δεν δέχονται τους Ιουδαίους-Εβραίους-Ισραηλίτες ως έθνος αλλά ως μια συμμορία που δημιουργήθηκε για να τυραννάει τον υπόλοιπο κόσμο. Ως “αποδεικτικά στοιχεία” επιδεικνύει βιβλίο του Ιουδαίου-Εβραίου-Ισραηλίτη(????) Schlomo Sand. Ας δούμε τι γράφει:

Ευχές για το 2009!

Πάντοτε μου αρέσει να γράφω συγκεκριμένες ευχές για πράγματα που πραγματικά εύχομαι και επιθυμώ. Δεν αναφέρω τα κλασικά (υγεία, ευτυχία κλπ) διότι είναι πολύ… κλασικά. Κοίταξα τι ακριβώς είχα ευχηθεί πέρυσι αλλά απογοητεύτηκα από τα ποσοστά επιτυχίας. Ας δούμε λοιπόν την νέα χρονιά και ας ξαναευχηθούμε, μπας και αλλάξει η ροή τη ιστορίας.

Θα μας πάρουν φαλάγγι ρεε!!(αφιερωμένο στον Θεοπρόβλητο)

Εκεί που σκεφτόμουν πως ίσως ο Θεοπρόβλητος υπερβάλλει στις αιτιάσεις του για την ομοφυλοφυλία και την προώθησή της στην Ορθοδοξία μέσω κάποιων υπόπτων ανθρώπων, έκανα μια πρόχειρη έρευνα στην χώρα που ζω και ανακάλυψα (ο βαθιά νυχτωμένος) πως ακόμη και σε αυτό το θέμα, ως Ορθόδοξοι, είμαστε καθυστερημένοι!!! Στον χώρο του δυτικού (ιδεολογικά και όχι τοπικά) χριστιανισμού οι gay έχουν πάρει φαλάγγι τα πάντα και σε λίγο θα γελοιογραφούν τους αγίους με σαντρέ μαλλιά ως drug queens

Kirchenfotos

Straßenansicht.                                                       

Ostern 2008.

Ποιας ακριβώς “παιδείας” μετέχοντες;

Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοι- κοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθε- ρίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.

Εκείνοι λοιπόν που είχαν τη διοίκηση της πολιτείας κατά την παλαιότερη εποχή, εγκατέστησαν πολίτευμα που δεν είχε μόνον όνομα προσφιλέστατο σ’ όλους και γλυκύτατο, ενώ στην πραγματικότητα δεν έδινε την εντύπωση αυτή στους πολιτευομένους και δεν προετοίμαζε τους πολίτας ώστε να θεωρούν την ακολασία δημοκρατία, την παρανομία ελευθερία, την αθυροστομία ισότητα δικαιωμάτων, ούτε τέλος την εξουσία να κάνουν όλα αυτά ευδαιμονία, αλλά πολίτευμα που παρέδιδε στο μίσος και στην τιμωρία τους ανθρώπους αυτού του είδους και που κατώρθωσε με τον τρόπο αυτό να κάμη όλους τους πολίτας καλύτερους και φρονιμώτερους. Εξαιρετική μάλιστα συμβολή για την καλή διοίκηση της πολιτείας παρείχε το γεγονός ότι, επειδή υπάρχει η δοξασία ότι υπάρχουν δύο είδη ισότητος και ότι η μία απονέμει σ’ όλους τα ίδια δικαιώματα και η άλλη ό,τι πρέπει στον καθένα, δεν αγνοούσαν τη χρησιμώτερη, αλλ’ εκείνην που έδινε τα ίδια δικαιώματα και στους ηθικούς ανθρώπους και στους πονηρούς, την απεδοκίμαζαν, γιατί την εθεωρούσαν άδικη, ενώ εκείνην που παρείχε δικαιώματα ανάλογα με την αξία του καθενός και ετιμωρούσε πάλι αναλόγως των περιστάσεων, την προτιμούσαν και σύμφωνα μ’ αυτήν ερρύθμιζαν τη διοίκηση της πολιτείας, και δεν εξέλεγαν τους άρχοντας απ’ όλους τους πολίτας ανεξαιρέτως, αλλά για κάθε αξίωμα προέκριναν τον καλύτερο και τον ικανώτερο, γιατί ενόμιζαν ότι και οι άλλοι πολίται θα είναι όμοιοι μ’ εκείνους που αναλαμβάνουν υπεύθυνα τη διοίκηση των πολιτικών πραγμάτων. Εκτός αυτού ενόμιζαν ότι η εκλογή αυτή των αρχόντων είναι περισσότερο αρεστή στο λαό από την εκλογή που γίνεται διά κλήρου. Γιατί κατά την κλήρωση είναι πολύ ενδεχόμενο να ευνοηθή από την τύχη και να καταλάβη αξίωμα πολιτικό άνθρωπος με τάσεις ολιγαρχικές, ενώ κατά την πρόκριση των ικανωτέρων πολιτών ο λαός θα είναι ο κυρίαρχος να εκλέξη εκείνους που αγαπούν ξεχωριστά το υφιστάμενο καθεστώς. (Μτφ Α.Μ Γεωργαντόπουλος)

 

Η γνώση της αρχαίας ελληνικής δεν είναι εκ των ουκ άνευ για να γίνεις δημοσιογράφος. Οκ αυτό. Η διασταύρωση του νοήματος κάποιου άγνωστου κειμένου προ της δημοσίευσης δεν είναι απαραίτητη;

Πρωινή κατήφεια

Προσπαθώ όλη μέρα να εργαστώ στο σπίτι. Άπλωσα όλα τα χαρτιά που πρέπει να μελετήσω, αντιγράψω, διορθώσω και στείλω πάνω στο τραπέζι του σαλονιού. Βλέπω στην τηλεόραση τα επίμετρα των ταραχών και προσπαθώ να μην σκέφτομαι. Γεμίζω ντροπή από όσα συναισθήματα μου δημιουργούνται. να πω πως ντρέπομαι για την κατάντια της χώρας μου;

Θέα από το πίσω παράθυρο.

Ποιας χώρας μου όμως εφόσον αλλού τρώω, αλλού πίνω, αλλού πάω και πληρώνω φόρους. Εκεί που το κράτος είναι αστυνομικότατο αλλά ταυτόχρονα δημοκρατικότατο (δύσκολο να το φανταστεί κανείς), εκεί που όταν “σκεφτείς” να προκαλέσεις ταραχές, ήδη το γνωρίζουν και σε συλλαμβάνουν-χωρίς να έχουμε χούντα, δικτατορία ή κάτι παρόμοιο. Απλά το κράτος είναι ευνομούμενο-κατά το δυνατόν βέβαια, ο εξωραϊσμός μου άρεσε μόνο όταν αφορούσε τους ναούς. Ποτέ στην ζωή μου δεν υπήρξα ευρωλιγούρης, ποτέ δεν πίστευα πως η Εσπερία είναι η πανάκεια για όλα. (Ορίστε, λόγω ελληνικού ενοχικού συνδρόμου απολογούμαι…) Πιστεύω όμως πως απέχουμε, όπως σε όλα σχεδόν, περίπου 50 με 100 έτη μακριά από το να φτιάξουμε ένα ευνομούμενο κράτος, όπου προστατεύονται τα δικαιώματα που αυτός ο έρμος ο Διαφωτισμός (τον οποίο οι νεο-αριστεροί λάτρευαν) διακήρυξε: ζωή, ελευθερία, περιουσία.

 

Και το χιόνι πέφτει έξω από το παράθυρο…str8 thru.

Αρχή του Ευαγγελίου

Επειδή μου άρεσε το τελευταίο ποστ του Θεοπρόβλητου, ας εικονογραφήσω και εγώ τα πρώτα χωρία του πρώτου (χρονικά) Ευαγγελίου.

 

Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

Μικρό ερώτημα

Ας δούμε κάποια άλλη πτυχή του θέματος:

Δεν είσαι χριστιανός επειδή γεννήθηκες χριστιανός (θεώρηση της εθνικής εκκλησίας).

Δεν είσαι χριστιανός επειδή κάποια στιγμή όταν ήσουν 8 μηνών κάποιος σε βούτηξε σε κάποια κολυμβύθρα.

Δεν είσαι χριστιανός επειδή “κοινωνείς” κάθε Πάσχα, Χριστούγεννα και 15αύγουστο.

Δεν είσαι χριστιανός επειδή το γράφει η ταυτότητά σου.

Είσαι χριστιανός επειδή

“Ανόμοιος γάμος”

Πολλές φορές έχω διαβάσει ή ακούσει γνώμες εναντίον των “αιρετικών”, “ειδωλολατρών” κλπ ενώ ταυτόχρονα βλέπω μια “αγιοποίηση” της προσκόλλησης σε μια ακαθόριστη Παράδοση την οποία κάποιοι έχουν αναλάβει εργολαβικά να “διαφυλάξουν”. Οι μουζαχεντίν της Ορθοδοξίας είναι ένας βασικός παράγοντας κατάπτωσης, εκφυλισμού, παρανόησης και παραμόρφωσης της εικόνας της Ορθοδοξίας αλλά και της ουσίας της. Απολυτοποιούνται τα εκφραστικά μέσα της Ορθοδοξίας (φαινομενολογία) ενώ το σωτηριώδες μήνυμά της περικυκλώνεται από θεσμικές και απαρχαιωμένες επιχωματώσεις.

Έλεος

..θα κόψω τις φλέβες μου!!!

Πικρές αλήθειες

…..εδώ.

Erstes Thema

Beispiel

Νέα δεδομένα

Ο σεπτός ιεράρχης μας Μητροπολίτης Αυγουστίνος, εκφώνησε κατά την ημέρα ενάρξεως του Εκκλησιαστικού Έτους, τον παρακάτω λόγο. Τον παραθέτω ως απάντηση σε όσους δεν κατανοούν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των καιρών μας

Η Νέα Εποχή σήμερα

Τι ουν φημι;ότι ειδωλόθυτα ή ότι είδωλον;

αλλ’ ότι ά θύουσιν,δαιμονίοις και ού θεώ.

Προς Κορινθίους Α’10,20

Γενικά στοιχεία 

Ένας από τους περισσότερο ασαφείς και πολυσήμαντους όρους της μοντέρνας εποχής μας είναι και η Νέα Εποχή.Άπειρες είναι οι προσπάθειες να οριστεί με ακρίβεια,να αναλυθεί και να συστηματοποηθεί.Ίσως όμως αυτές οι ίδιες προσπάθειες αποδεικνύουν το γεγονός πως κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί λόγω της φυσικής ασάφειας και ρευστότητας του όρου.Συνεπώς το καλύτερο που μπορεί να γίνει είναι η όσο το δυνατόν πληρέστερη περιγραφή του και όχι τόσο ο ακριβής ορισμός του. Καταρχήν η Νέα Εποχή δεν είναι τόσο νέα όσο παρουσιάζεται.Αποτελεί μια μοντέρνα επανασύσταση παλαιοτέρων θρησκειών και παραδόσεων σε συνάρτηση με ένα potpourri επιρροών:μοντέρνα ψυχολογία και φιλοσοφία,ανατολικός μυστικισμός,επιστημονική φαντασία και υποκουλτούρα των δεκαετιών 1950 και 1960. Μπορεί επίσης να περιγραφεί ως κύμα θρησκευτικού ενθουσιασμού με διαπιστωμένη εκκίνηση τη δεκαετία του 1970, μια αποκορύφωση κατά τη δεκαετία του 1980

Αρχαιολάτρες και άλλες ιστορίες

Ως ένα άλλο αποπαίδι της Νέας Εποχής, ενός ιδεολογικού αχταρμά που σβήνει-και ίσως στην Ελλάδα (όπου όλα συμβαίνουν με 50 περίπου χρόνια καθυστέρηση)τώρα ανακαλύπτουν, μας ήλθε και η αρχαιολατρεία. Δεν είναι σωστός ο όρος, μάλλον προγονοπληξία θα την ονόμαζα. Άνθρωποι οι οποίοι χάνουν τα βασικά σημεία αναφοράς της κοινωνίας που ζουν, απογοητεύονται από τις καταστάσεις που βιώνουν και αναζητούν κάποιες νόρμες σε εποχές αλλοτινές, τις οποίες έχουν θεοποιήσει άκριτα. Άλλοι πάλι το κάνουν απλά διότι μισούν τον χριστιανισμό, δείχνουν με το δάχτυλο εκκλησιαστικά σκάνδαλα και ειρωνεύονται με παιδικό τρόπο κάθε αντιπαράθεση. Επίσης έχουν ελλιπή γνώση τόσο για όσα ευαγγελίζονται όσο και για όσα μισούν. Υπάρχουν και μερικά σημεία χωρίς λογική όπως η θεοποίηση (ακριβώς αυτό) του λεγόμενου Ορθού Λόγου αλλά ταυτόχρονη λατρεία σε ένα πρωτόγονο παγανιστικό πάνθεο.

Οι αρχαιολάτρες είναι συνήθως μικροαστοί που διάβασαν δυο βιβλία του γκουρού της αρχαιοπληξίας στην Ελλάδας (τραπεζικός νομίζω τυγχάνει) και έγιναν ξαφνικά τιμητές των πάντων. Αγνοούν (οι περισσότεροι) βασικές αρχές της φιλοσοφίας-η οποία δυστυχώς για αυτούς δεν τελείωσε με τους Έλληνες φιλοσόφους-απαξιούν για οποιαδήποτε άλλη γνώμη και ονειρεύονται αποχριστιανοποιημένες κοινωνίες. Παπαγαλίζουν τρία τσιτάτα του Αριστοτέλη και αυτόματα θεωρούν εαυτόν μαθητή του! Ή σε άλλη περίπτωση, βρίσκουν σημεία αναφοράς σε ανθρώπους που φανερά είχαν «παράξενες» ιδέες για την αυτοκτονία.

Για μένα το βασικό πρόβλημα δεν είναι κάτι από τα παραπάνω. Βασικό είναι πως λείπει η γνώση της περιρρέουσας ατμόσφαιρας, η επαφή με την πραγματικότητα. Αν προσπαθούσα να αναστήσω ένα κόμμα με την ιδεολογία του Χαρίλαου Τρικούπη στην σημερινή εποχή, θα ήμουν το λιγότερο γραφικός. Αν όμως προσπαθώ να δικαιολογήσω την ηθελημένη αυτοκτονία με αναφορές σε παγανιστικές κοινωνίες, είμαι…οπαδός της «εναλλακτικής και ελληνοφρενούς» κοινωνίας. Φυσικά με τον ίδιο τρόπο μπορώ να δικαιολογήσω κάθε βλακεία που θέλω. Είναι και αυτό κατόρθωμα της κοινωνίας του ορθού Λόγου (με μια πρέζα παγανισμού)που ζούμε.

Περιρρέουσα ατμόσφαιρα 2

Όλοι μπορούν να καταλάβουν-και πολύ περισσότερο οφείλουν να το νιώσουν οι χριστιανοί-ότι ο σημερινός πολιτισμός, ίσως για πρώτη φορά σε τόση έκταση και με τόσο επιβλητικά μέσα, αυτονομείται, και γενικά χειραφετείται από κάθε είδους θρησκευτική κηδεμονία. Πολύ εσφαλμένα πιστεύουν πολλοί, ίσως επηρρεασμένοι από πολιτικές προπαγάνδες ότι τη χειραφέτηση αυτή την επιδιώκουν μονάχα τα μαρξιστικά καθεστώτα. Η θεωρητική και πρακτική θεμελίωση μιας τέτοια ιδεολογίας οφείλεται βέβαια σε μαρξιστικά πρότυπα αλλά το φαινόμενο αυτό της χειραφέτησης είναι γενικό. Δεν καθιερώνεται η ανεξιθρησκεία αλλά η απο-ιεροποίηση του κόσμου. Ο σύγχρονος άνθρωπος απωθεί την ιερότητα της δημιουργίας και θεοποιεί τον άνθρωπο και τον μικρόκοσμό του.

Είναι απορίας άξιο πως πολλοί θεολόγοι όλων των εκκλησιών δεν έχουν μυριστεί αυτήν την πραγματικότητα και προσπαθούν να αναστήσουν παλιές έριδες, νοσταλγώντας ίσως τις περιόδους ρων εκκλησιαστικών αναθεματισμών. Ο τότε κόσμος όμως δεν είχε την σημερινή αυτονομία, ούτε έλεγε κατάμουτρα ότι δεν την θέλει. 

Περιρρέουσα ατμόσφαιρα

Η Εκκλησία στην ιστορική της φανέρωση, στις εκδηλώσεις της και στη σχέση της προς τον κόσμο, ποτέ δεν μπορεί να εννοηθεί κλειστή και συσπειρωμένη στον εαυτό της. Ως σάρκα από την σάρκα ολόκληρης της κτίσης η Εκκλησία βρίσκεται διαρκώς απλωμένη και ανοιχτή προς τον κόσμο. Έτσι είναι αυτονόητος ένας διάλογος της Εκκλησίας, που τον απευθύνει τόσο σε μέλη αναγνωρισμένα στο σώμα της όσο και σε μέλη που είναι δυνάμει δικά της. Μολονότι είναι κατ’ αρχήν σωστή η άποψη πως η Εκκλησία από τα πρώτα της βήματα χρησιμοποίησε το διάλογο, εξάπαντος θα ήταν άστοχος ο ισχυρισμός ότι ο σημερινός διάλογος μεταξύ των εκκλησιών έχει τα ίδια χαρακτηριστικά με τον παλιό. Η σχέση της Εκκλησίας προς τον κόσμο, εξαιτίας της ραγδαίας αλλαγής των ιστορικών όρων, διαρκώς διαφοροποιείται και έτσι κάθε τόσο αλλάζει και η στρατηγική της σε αυτή τη σχέση. Τα εξωτερικά χαρακτηριστικά του σύγχρονου διαλόγου μεταξύ των εκκλησιών είναι πέρα για πέρα νέα, μια και η σύγχρονη πραγματικότηταπαρουσιάζει με επαναστατικό τρόπο νέα χαρακτηριστικά. Συνάμα ο διάλογος φέρνει στο προσκήνιο θέματα, που κατά τη διάρκεια της μακράς εκκλησιαστικής παράδοσης δεν έδιναν αφορμή για ζυμώσεις και συζητήσεις, όπως λ.χ σύγχρονα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα, και στο χώρο των εκκλησιών προβλήματα της Εκκλησιολογίας.

Οι εκκλησίες, που έρχονται σε σχέση και συνεργασία είτε στα πλαίσια του Π.Σ.Ε, είτε σε άλλα πεδία της οικουμενικής δραστηριότητας, δεν αποτελούν την μια Εκκλησία ούτε ”Υπερεκκλησία”. Η πραγματικότητα αυτή είναι ξεκαθαρισμένη πέρα για πέρα. Αλλά δεν μπορεί κανείς να παραβλέψει το γεγονός ότι ο ειρηνικός διάλογος μεταξύ των εκκλησιών έχει δημιουργήσει ορισμένες υποχρεώσεις σε όλα τα μέλη. Και η βασική υποχρέωση είναι η κάθε εκκλησία να σέβεται και να “αναγνωρίζει” την άλλη. Η αναγνώριση αυτή ενώ δεν είναι ούτε αποδοχή της δογματικής διδασκαλίας της μιας εκκλησίας από την άλλη ούτε κατά σιωπηρό τρόπο επιβεβαίωση της διδασκαλίας αυτής ως αληθινής, σημαίνει πως δεν υπάρχει καμιά έχθρα μεταξύ των εκκλησιών και όλα τα μέλη είναι ισότιμα.

Πρωινές σκέψεις

Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό. Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε. 

 

(Ιωάννης Χρυσόστομος)

 

 

Παρατηρώ πολλά μπλογκ τα οποία βάλλουν ευθέως κατά της θρησκείας ως φαινομένου, κατά του χριστιανισμού γενικά, των ιερέων, των πιστών, του λειτουργικού τυπικού, του γέροντος Παϊσίου, του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου και γενικά οποιουδήποτε σχετίζεται με την πίστη μας. Επίσης προπαγανδίζουν την άρνηση κάθε Μεταφυσικής, κάθε προσπάθειας να ανυψωθεί ο άνθρωπος και η άρρωστη φύση του τον οποίον θέλουν (βιολογικά) απλά ένα σύνολο οργανικών μορίων και (κοινωνικά) έναν καταναλωτή προϊόντων που κάποια στιγμή θα λήξει.

Στις δυτικές κοινωνίες η θρησκεία φθίνει ως κοινωνική δυναμική. Ο μέσος άνθρωπος νομίζει πως δεν χρειάζεται κάποια αναφορά προς τα άνω. Νομίζει πως αρκεί η ασχολία του με την εργασία του, με την Εφορία, με τα Über 30 Parties (πάρτυ για ανύπαντρους), με τα δάνεια, το ποδόσφαιρο και με όλα τα υπόλοιπα τα οποία αφήνει να καταλάβουν τον χώρο που πριν κατείχε η θρησκεία. Εφόσον δε υπάρχει κάτι άλλο στην ζωή του, μοιραία ακολουθεί την πορεία αυτής της ζωής που έχει κατάληξη τον υλισμό. Κάποιες ξοφλημένες κοσμοθεωρίες κάποτε τον ονόμαζαν και “διαλεκτικό”. Δεν εννοώ αυτόν τον υλισμό. Εννοώ τον υλισμό όπως τον βιώνω καθημερινά στην κοινωνία όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν έχει καμία θέση. Η ζωή όλων περιστρέφεται γύρω από τα καταναλωτικά προϊόντα πάσης φύσεως και τίποτε παραπάνω. Ο θρίαμβος του Λόγου (όπως το εννοούσε ο Καντ) έχει αποστειρώσει ακόμη και στοιχειώδεις αντιλήψεις. Αν πεις σε κάποιον στο ακουστικό να ξαναπάρει μετά τις 10:00 διότι ο πατέρας σου λείπει ας πούμε, αυτός πιθανόν να πάρει στις 10:01 και να αρχίσει να σε βρίζει διότι του είπες ψέμματα! Είναι ο θρίαμβος της λογικής όμως. 

 

Ας γυρίσω σε όσους βάλλουν εναντίον της θρησκείας όμως. Πολλοί συνεχίζουν αυτόν τον “πόλεμο” με επιχειρήματα που έχουν ξοφλήσει εδώ και δεκαετίες-φανερό δείγμα είτε απουσίας πληροφόρησης είτε απουσίας επιχειρημάτων. Το δίλημμα Επιστήμη ή Θρησκεία υπήρξε μόνο δυτικό φαινόμενο ακριβώς διότι εναντιώθηκε μόνο στον δυτικό χριστιανισμό ο οποίος δημιούργησε τις συνθήκες για τέτοιο προβληματισμό. Οι περισσότεροι διαφωτιστές είχαν θρησκευτική πίστη. Το πρόβλημα είναι ποια πίστη ακριβώς. Αν κάποιος μελετήσει σοβαρά τον Διαφωτισμό θα καταλάβει πως ακόμη και τα επιχειρήματα εναντίον της θρησκείας έχουν…θρησκευτικές απαρχές!Η βάση όλων βρίσκεται στα έργα των δυτικών θεολόγων όπως ο Ακινάτης και ο Βάκωνας. Η σχέση τους με τον Αριστοτέλη επέφερε πολλές από τις ανοησίες που αποκαλούν κάποιοι Αιώνα των Φώτων.

 

Για την Ορθοδοξία δεν υπάρχει κανένα δίπολο Επιστήμης-Μεταφυσικής. Η επιστήμη είναι ούτως ή άλλως μέρος του Κτιστού Επιστητού και, ως εκ τούτου δεν αντιτίθεται σε καμία χριστιανική Οντολογία. Επιβεβαιώνεται έτσι ο μακαρίτης καθηγητής μου Νίκος Ματσούκας ο οποίος έγραφε πως το να είσαι χριστιανός δεν είναι ηθική, θρησκευτική ή κοινωνική επιλογή αλλά πρωτίστως οντολογική. Επιλέγεις τι ακριβώς είσαι στο σύμπαν και Ποιος είναι το Σημείο Αναφοράς σου.

 

Host of the Seraphim

host1

  • noun 1 a person who receives or entertains guests. 2 the presenter of a television or radio programme.
3 a person, place, or organization that holds and organizes an event to which others are invited.
4 often humorous the landlord or landlady of a pub: mine host raised his glass.
5 Biology an animal or plant on or in which a parasite lives.
6 the recipient of transplanted tissue or a transplanted organ.

Το τραγούδι των Dead Can Dance πάντοτε με συγκινούσε. Η φωνή της Lisa Gerrard, θεσπέσια. Το μουσικό κομμάτι
παρόλο που έχει φωνητικά μέρη σχεδόν σε ολόκληρη τη διάρκειά του, στερείται στίχων!Πως όμως να γράψεις στίχους για τα Σεραφείμ;Πως μπορείς να πεις κάτι για κάποιους που μόνο μυστικά μπορείς να τους περιγράψεις;Πως μπορείς να πεις κάτι για κάποιον που βρίσκεται δίπλα στον Θεό;(Όπως και αν εννοείς αυτό το “δίπλα”)

Ακούγοντας το τραγούδι αυτό, νιώθω μια κατάσταση που μόνο όποιος έχει σταθεί μπροστά στο Αντιμήνσιο μπορεί να βιώσει. Φωνάζεις αλλά δεν ακούγεται κάτι. Μιλάς αλλά δεν μπορείς να πεις τίποτε. Λες τον Ύμνο, καλείς τους πάντες να αφήσουν τις μέριμνες αλλά πάλι ξέρεις πως τίποτε δεν είναι λόγω της δικής σου αξίας.Άλλωστε ήδη έχεις πει “Ουδείς άξιος…”.Κι όμως…
κανένας δεν είναι άξιος αλλά Εκείνος σε αφήνει να κάνεις την Θυσία.Όχι επειδή είσαι καλύτερος από κάποιον άλλον.Αλλά επειδή
δέχτηκες να γίνεις κατά Χάριν κύτταρο του Σώματος-και μάλιστα κύτταρο του οποίου η δουλειά είναι να διευκολύνει τα άλλα κύτταρα να έρχονται σε επαφή με την πηγή της Ζωής τους.

Λιαντίνης, ο αρχαιόπληκτος αοριστολόγος.

θέλεις να χεις πιστή την εικόνα του νεοέλληνα; Λάβε το ράσο του γύπα και του κόρακα. Λάβε τις ασπιδωτές κοιλιές των ιερέων, το καλυμμαύκι του Μακαρίου Β’ της Κύπρου. Και τα γένεια τα καλογερικά, που κρύβουν το πρόσωπο, καθώς άκοσμοι αγκαθεροί φράχτες τους αγρούς. Και τις κουκουλωμένες καλόγριες, την άλλη έκδοση του φερετζέ της τούρκισσας. και έχεις το νεοέλληνα φωτογραφία στον τοίχο.

Απέναντι σε τούτη τη μελανή και γανιασμένη φοβέρα, φέρε την εικόνα του αρχαίου έλληνα, για να μετρήσεις τη διαφορά.

Φέρε τις μορφές των νέων σωμάτων, τις ευσταλείς και τις διακριτές. Να ανεβαίνουν από την Ολυμπία και τους Δελφούς, καθώς λευκοί αργυρόηχοι κρότοι κυμβάλων. Τους ωραίους χιτώνες τους χειριδωτούς, και τα λευκά ιμάτια τα πτυχωτά και τα ποδήρη. Τα πέδιλα από δέρματα μαροκινά, αρμοσμένα στις δυνατές φτέρνες.

Φέρε την εικόνα που μας αφήσανε οι γυναίκες της αρχαίας Ελλάδας. Οι κοντυλογραμμένες, με τις λεπτές ζώνες, τον κυανό κεφαλόδεσμο, και το ζαρκαδένιο τόνο του κορμιού. Οι ελληνίδες του Αργούς και της Ιωνίας, οι λινές και οι φαινομηρίδες. Τρέχουνε στα όρη μαζί με την Αταλάντη. Και κοιμούνται στα κοιμητήρια σαν την Κόρη του Ευθυδίκου.

(Λιαντίνης, Γκέμμα)

Υπάρχει μια μερίδα Νεοελλήνων η οποία μισεί το γεγονός του ότι η μοίρα τους έκανε Νεοέλληνες. Ερεθίζονται με μια εικόνα αρχαιοελληνικής υπεροχής, έναν πρωτόγονο αυτοερωτισμό με μια τάση απίστευτου ρατσισμού με μεταφυσικό υπόβαθρο. Νομίζω πως κανένας ολοκληρωτισμός δεν έχει πιο…ολοκληρωμένο υπόστρωμα. Απόγονοι των…Θεών, τέλεια κοινωνία, πολεμική αρετή και λοιπές αρλούμπες είναι στην ημερήσια διάταξη.

Ο Λιαντίνης ήταν ένας από αυτούς. Πλήρης άγνοια του χριστιανικού δόγματος, κριτική και φιλοσοφία από τα ..αμπέλια, νεοελληνικός ρατσιστικός οίστρος και χαμηλά νοήματα. Ο Ντεριντά μπροστά του φαίνεται αναγνωστικό Δημοτικού ενώ αν ο J.Evola ζούσε, θα ήταν περήφανος που έβγαλε τέτοιον μαθητή. Δεν κρύβονται οι αντιγραφές από τον Νίτσε (ονομάζονται και plagiarism) ενώ τα απόλυτα συμπεράσματά του σχετικά με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία μόνο ρηχότητα δείχνουν…Από την άλλη δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο η αυτοκτονία του ονομάζεται ‘Εξοδος” και όχι ψυχοπαθολογική κατάσταση…

Απορώ πως η σύζυγός του δίδασκε όσα δίδασκε…

Μητέρα των Εκκλησιών

Με πολλούς άλλους ενορίτες, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα ταξίδι στην Κων/πολη. Μαζευτήκαμε στο αεροδρόμιο του Ddorf (πάντα μου άρεσε αυτή η συντομογραφία) μπροστά στα γραφεία της Turk Hava Yollari (το να διαλέγεις το φθηνό και όχι το καλό είναι φετίχ εδώ πέρα-ιδίως αν έχεις πολλά λεφτά στην πούγκα για να ενισχύσεις το τριώροφο στο χωριό). Αντίθετα όμως με την κακομοιριά μου η τούρκικη εταιρεία ήταν μια χαρά.Πολύ καλό το AIRBUS, η εξυπηρέτηση μέσα, όλα.

Το αεροδρόμιο Kemal (πρωτότυπο όνομα), ήταν όπως το άφησα πριν δυο χρόνια που πήγα τελευταία φορά εκεί. Υπερμοντέρνο, δεν σου θυμίζει καμία ξεπεσμένη ασιατική πρωτεύουσα. Ο έλεγχος διαβατηρίων ήταν μαρτύριο. Όλοι οι Τούρκοι συνεπιβάτες είχαν γερμανικά διαβατήρια, οπότε είμασταν αντάμα στα ίδια γκισέ. Πολύ γέλιο όταν πλάκωσε και μια πτήση από Κορεάτες με 4-5 φωτογραφικές μηχανές να κρέμονται στο λαιμό του καθενός.

Το ξενοδοχείο επίσης πολύ καλό, με θέα τον Κεράτιο. Οι ομογενείς εκ Γερμανίας κοίταζαν μαγεμένοι.

Την επόμενη μέρα, Κυριακή, λειτουργήσαμε με τον Επίσκοπο Συνάδων Διονύσιο στην Παναγία Βλαχερνών. Ήταν μεγάλη τιμή για μένα να συμβεί αυτό στον ναό όπου ακούστηκε πρώτη φορά η Υπέρμαχος… Χειροτονήθηκε και ένας διάκονος ετών…67!! Άλλο ένα δείγμα έλλειψης, όχι απλά ανθρώπων πρόθυμων να ιερωθούν αλλά γενικά ανθρώπων…Στο ιερό βρισκόταν και ο Γερμανός Θεοδωρουπόλεως, ένας άγιος άνθρωπος, γύρω στα 90 τον έκανα. Είχα και με αυτόν την τιμή να του φέρω το Ωμόφορο όταν σηκώθηκε με κόπο να κοινωνήσει. Στον ναό ερχόταν γκρουπ από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Την ώρα της Λειτουργίας φώναζαν, μιλούσαν στα κινητά τους, έτρωγαν…καμιά επαφή με όσα λειτουργικά γινόταν. Αποκομμένοι από το εκκλησιαστικό ήθος, έβλεπαν με μια τουριστική ματιά τους μουσάτους ιθαγενείς μάγους να αλλαλάζουν σε πλάγιο του τετάρτου ώστε να κατέβει ο Μανιτού και να ευλογήσει τον μπάρμπα που στα εβδομηνταφτάνω του θυμηθηκε να γίνει και αυτός μάγος. Ευτυχώς κάποιοι δικοί μας έσωσαν τα προσχήματα, για να μην γίνω και εγώ ρεζίλι.

Η ατάκα της εκδρομής : Αυτός ο παππούς ο καραφλός….γιατί τον έχουν οι Τούρκοι παντού φωτογραφία; Ακόμη και στα λεφτά τους.

Η εκκλησία των Αγ.Κων & Ελ ήταν γεμάτη την Τετάρτη της εορτής. Ιερείς από την Αμερική, από Ελλάδα, Αγιορείτες, Κρητικοί….ακόμη και Αγγλικανοί που ήρθαν για ένα Συνέδριο (εμ, είμαστε γνωστοί αιρετικοί τζάνε μ’). Αργότερα στο Πατριαρχείο, συνάντησα τον Μυροφύλακα, έναν κληρικό που υπήρξε θύμα της βομβιστικής επίθεσης κατά του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γεωργίου στην Κωνσταντινούπολη, που διαπράχθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1996 από την ακροδεξιά οργάνωση “Μουσουλμάνοι Μαχητές της Μεγάλης Ανατολής”. Αυτό το έμαθα αργότερα, όταν ρώτησα για κάποια εμφανή σημάδια της επίθεσης που του έμειναν ως αναμνηστικό. Πήρα το Άγιο Μύρο χωρίς να ρωτήσω πιο πολλά.

Ο Πατριάρχης μας υποδέχθηκε στην αίθουσα του Θρόνου, μαζί με τον Μητροπολίτη Αυστρίας. Είχαμε μια εγκάρδια συνάντηση που συγκίνησε πολλούς ενορίτες. Φύγαμε για το αεροδρόμιο. Κάναμε στάση στα μπαχαρικά του Γιάννη…Ο χότζας ακουγόταν στη διαπασών θυμίζοντας με τα ντεσιμπέλ του who is the boss…

Αυτοί οι Κωνσταντινουπολίτες του Πατριαρχείου…ξέρεις τι μου έκαναν;

Τον βίο αβίωτο…αλλά δεν θα απαντήσω…λέξη δεν θα πω…δεν θα αντιδράσω…

μαχαίρι στην μάνα μου εγώ δεν βάζω…

(Σεραφείμ, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος)

Όλοι οι δρόμοι εκεί οδηγούν τελικά…

[]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η πρώτη μου ξαδέλφη παντρεύτηκε έναν Ιταλό. Τον γνώρισε στην Αυστραλία(όπου διαμένουν αμφότεροι) αλλά εκείνος, ως γνήσιος Ιταλός που δεν αφήνει ποτέ την πατρίδα του ήθελε να γίνει ο γάμος εκεί. Τι να κάνει λοιπόν το σόι μου, κουβαλήθηκαν όλοι εκεί-και δεν τους χάλασε καθόλου. 

 

 

οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει…

Ασυγχώρητος

…που παλιά τους έφτυνα αλλά τώρα μου φαίνονται πως είναι σαν το παλιό κρασί.Ομολογώ πως την περίοδό τους 1984-1990 την λατρεύω..

Unforgiven II

Lay beside me, tell me what they’ve done
Speak the words I wanna hear, to make my demons run
The door is locked now, but it’s opened if you’re true
If you can understand the me, then I can understand the you

Lay beside me, under wicked sky
Black of day, dark of night, we share this paralyze
The door cracks open, but there’s no sun shining through
Black heart scarring darker still, but there’s no sun shining through
No, there’s no sun shining through
No, there’s no sun shining

What I’ve felt, what I’ve known
Turn the pages, turn to stone
Behind the door, should I open it for you?

Yeah
What I’ve felt, what I’ve known
Sick and tired, I stand alone
Could you be there, ’cause I’m the one who waits for you
Or are you unforgiven too?

Come lay beside me, this won’t hurt I swear
She loves me not, she loves me still, but she’ll never love again
She lay beside me, but she’ll be there when I’m gone
Black heart scarring darker still, but she’ll be there when I’m gone
Yes she’ll be there when I’m gone
Dead sure she’ll be there

Never free
Never me
Because you’re unforgiven too

Ελεύθερο θέμα

Σήμερα δεν έχω κάτι συγκεκριμένο να γράψω.Οπότε ας σχολιάσω ό,τι βλέπω μπροστά μου.Διαβάζω λοιπόν την είδηση:Πείραμα θέτει υπό αμφισβήτηση την έννοια της ελεύθερης βούλησης

Όπα,όπα χαλάρωσε μάστορα.Ας κάνω μερικές υποθέσεις πριν διαβάσω την είδηση-δεν τις γράφω για να μην φανώ μετά Χριστόν προφήτης. Στις περισσότερες υποθέσεις πέφτω μέσα.Μόνο στο ότι την υπόθεση δεν την προβάλλει το National Geographic έπεσα έξω.Α,και στο ότι το πείραμα έγινε εδώ δίπλα-θα περίμενα τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Η ευγονική,που την εξασκούσαν πολλοί στο παρελθόν αλλά την προσδιόρισε ο Francis Galton καλύτερα (για να έχουμε μετά εμείς την όμορφη ναζιστική έκδοση και πρακτική να θυμόμαστε) πάντα συγκινούσε τους “επιστήμονες”. Αυτούς που πολλοί ευαγγελίζονται ώς πανάκεια για κάθετι που η Θεολογία δεν “θεράπευσε”, αυτούς που δυστυχώς και κάποιοι ιερείς τους θεωρούν περισσότερο αξιόπιστους από την εν Χριστώ εκκλησία, αυτοί μας λένε πως δεν έχουμε ελεύθερη βούληση (όπως μας είπαν παλιά πως ώς μη Άριοι δεν είμαστε και τόσο έξυπνοι, οι σκουρόχρωμοι άνθρωποι δεν μπορούν να τα καταφέρουν εξίσου καλά και πως είμαστε φτωχοί λόγω της…φυλετικής μας καταγωγής). Οι ίδιοι που στα γραπτά του πρώτου συστηματικού ευγονιστή, του Πλάτωνα και του άξιου συνεχιστή του Αριστοτέλη (βλ. την εισαγωγή της Πολιτείας και Ηθικά Νικομάχεια) βρήκαν…φιλοσοφική θεμελίωση, οι ίδιοι που ενδιαφέρονται να κάνουν την ευθανασία νόμο, οι ίδιοι και τώρα προσπαθούν να μας πείσουν πως η ζωή μας κυβερνάται από νόμους της Βιολογίας-και η αντίστασή μας είναι μάταια. Ας μην αποφασίζουμε λοιπόν τίποτε, ας μη σκεφτόμαστε τίποτε. Και όταν Εκείνος είπε Όστις Θέλει, οι μαθητές υπάκουσαν στον Νόμο της Βιολογίας, προφανώς.

 

Rainbow Rising

Καταρχήν η δισκοκριτική δεν ήταν ποτέ το φόρτε μου. Την μουσική συνήθως την νιώθω και δεν την περιγράφω με λόγια. Από την άλλη συνήθως η δισκοκριτική γίνεται σε άλμπουμ πρόσφατης κυκλοφορίας και όχι σε κομμάτια που είδαν το φώς πριν από αιώνες. Εγώ όμως θέλω να γράψω δυο λόγια για τον δίσκο που μονοπωλεί το ηχητικό σύστημα του αυτοκινήτου μου τελευταία και με στοιχειώνει εδώ και 16 χρόνια τουλάχιστον.  

Οι Rainbow ήταν για μένα μια αποκάλυψη, από την πρώτη στιγμή που τους άκουσα. Αν θυμάμαι καλά το πρώτο κομμάτι τους που έφτασε στα αυτιά μου ήταν το Since you ‘ve been gone. Δεν με ενθουσίασε αρχικά είναι η αλήθεια. Η φωνή του G.Bonnet θα έκανε αισθητή την τελειότητά της μια δεκαετία αργότερα. Ύστερα ήρθε η επαφή με το Rising.

Από απόψεως παραγωγής ο ήχος είναι τελείως αναλογικός, έχει αυτόν τον θελκτικό πρωτογονισμό που μόνο 40άρηδες και άνω λατρεύουν. Οι υπόλοιποι, μεγαλωμένοι στην ψηφιακή εποχή ίσως χάνουν λίγη από αυτήν την μαγεία.

Υπεύθυνος για την επαφή μου με την μουσική της μπάντας τούτης είναι ένας επιστήθιος φίλος και ιερέας, ο π.Νικόδημος. Φανατικός οπαδός του Ian Gillan και του Πρίγγου (φοβερός συνδυασμός) μου έδωσε νομίζω σε βινύλιο αυτό το μεγαλείο που ονομάζεται Rising. Μετά από τις πρώτες νότες του Tarot Woman, απογειώθηκα. Ίσως ήταν και ο λόγος που πήγα και γράφτηκα σε ένα Ωδείο για θεωρητικά και κιθάρα. Η εξάχορδη δουλειά του Blackmore ήταν σταθμός στα ακούσματά μου και δεν μπορώ να την ξεπεράσω ούτε τώρα στα γεράματα. Έχω ακούσει άπειρους κιθαρίστες, πολλοί είναι και καλύτεροι τεχνικά από τον Blackmore αλλά…δεν έχουν αυτό το κάτι…τη λεπτομέρεια που κάνει τον πρωταθλητή.

Κορυφαίες στιγμές του δίσκου για μένα τα A Light in the Black και το τραγούδι-κολλοσός Stargazer με φιλοξενούμενη την Φιλαρμονική του Μονάχου. Δυστυχώς δεν αξιώθηκα να τους δω ζωντανά ως Rainbow αλλά με όποιες μπάντες ενσωματώθηκαν αργότερα. Να μην ξεχάσω να αναφέρω την σύνθεση εκείνου του δίσκου.

• Ritchie Blackmore – Guitar
• Ronnie James Dio – Vocals
• Tony Carey – Keyboards
• Jimmy Bain – Bass
• Cozy Powell – Drums
• Munich Philharmonic Orchestra – Strings, Horn
• Fritz Sonnleitner – Concert Master
• Rainer Pietsch – Conductor

Και φυσικά οι στίχοι και η μουσική του αγαπημένου τραγουδιού:

STARGAZER

High noon
Oh Id sell my soul for water
Nine years worth
Of breakin my back
Theres no sun in the shadow of the wizard
See how he glides
Why hes lighter than air
Oh I see his face

Where is your star
Is it far, is it far, is it far
When do we leave
I believe, yes, I believe

* in the heat and the rain
With whips and chains
Just to see him fly
So many die

We built a tower of stone
With out flesh and bone
Just to see him fly
Dont know why
Now where do we go

Hot wind moving fast across the desert
We feel that our time has arrived
The world spins while we put his wing together
A tower of stone to take him straight to the sky
Oh I see his face

Where is your star
It is far, is it far, is it far
When do we leave, yeah
I believe, I believe

*

All eyes see the figure of the wizard
As he climbs to the top of the world
No sound as he falls instead of rising
Time standing still
Then theres blood on the sand
Oh I see his face

Where was your star
Was it far, was it far
When did we leave
We believe, we believe, we believe

In the heat and rain
With whips and chains
To see him fly
So many die
We built a tower of stone
With out flesh and bone
To see him fly
But why, it dont rain
With all our chains,
Did so many die
Just to see him fly
Look at my flesh and bone
Now look, look, look, look
Look at this tower of stone
I see a rainbow rising
Look there on the horizon
And Im coming home
Coming home, Im coming home

Time is standing still
He gave me back my will
Oh, oh, oh, oh
Going home
Im going home
My eyes are bleeding
And my heart is weeping
We still hope, we still hope, oh
Take me back
He gave me back my will
Oh, oh, oh, oh
Going home
Im going home
My eyes are bleeding
And my heart is weeping
We still hope, we still hope, oh

Take me back, take me back
Back to my home, oh, oh…

ΥΓ. Μου άρεσε αυτή η μικρούλα δισκοκριτική. Μάλλον θα το ξανακάνω. Να μην ξεχάσω να αναφέρω πως ο δίσκος βγήκε το 1976, όταν προσπαθούσα να βρω το στόμα μου για να βάλω το μπιμπερό.

ΥΓ.Επίσης ένας άλλος ύμνος-σύνθεση του Blackmore για το ταπεινό μου μυαλό είναι το Anya με τους Deep Purple, ένα άλλο γκρουπ-είδωλο από την εποχή της νιότης μου.

Χαιρετισμοί (της Θεοτόκου) στην χώρα του Goethe-θυμιατά με άποψη.

Χθες έκανα όπως πάντα τους Χαιρετισμούς. Λόγω των ειδικών συνθηκών εδώ πρέπει να τα κάνω όλα διπλά. Έφτασα λοιπόν στον Άγιο Δημήτριο του Velbert ύστερα από ένα υπέροχο μποτιλιάρισμα. Άρχισα την ακολουθία ακριβώς στις 16:30, την προκαθορισμένη δηλαδή. Αυτά τα ελλαδικά “κάτσε να μαζευτεί κόσμος και μετά ξεκινάμε” δυστυχώς δεν υπάρχουν. Πρέπει να αρχίσεις ακριβώς. Στο ψαλτήρι βρίσκονται ο Ηλίας και μια γυναίκα, άγνωστη σε μένα. Το να υπάρχουν γυναίκες στο αναλόγιο είναι συνηθισμένο εδώ-λόγω αδυναμίας να βρεθούν άντρες ψάλτες. Δεν με ενοχλεί καθόλου-άλλωστε μερικές από αυτές είναι πάρα πολύ καλές. Έψαλαν τον κανόνα ενώ εγώ έκανα τον ισοκράτη από το ιερό. Η βρόχα έπεφτε str8 thru που θα έλεγε και ο Ζαμπέτας. Ενώ προσπαθούσα να συμπλεύσω με τους έξω (εγώ είχα το πλήρες κείμενο με φθόγγους, ισοκρατήματα κλπ ενώ οι άλλοι ήταν σε μια πιο προχωρημένη φάση εμπειρικού αυτοσχεδιασμού) ο κυρ Θόδωρος να προσπαθεί να μου εξηγήσει πόσο ακριβά είναι τα πλακάκια της αυλής που πρέπει να παραγγείλουμε. Εγώ, δεν απαντώ, μόνο προσπαθώ να μην παίρνει το μικρόφωνο τις οικονομικές αναλύσεις του Ηπειρώτη φίλου μας. Σε κάποια στιγμή, ακούγεται το αργό δίχορο Τη υπερμάχω και ο κυρ Θόδωρος φωνάζει :Αμάν, βγαίνουμε! λες και πρόκειτο για σκηνή θεάτρου. Προσπαθώ να το ξεχάσω και “βγαίνω”. Ο σολέας μυρίζει άνθη και θυμίαμα. Θυμίαμα; Μα..ακόμη δεν έφτασα καν μπροστά στην εικόνα της Παναγίας μας. Βλέπω το θυμιατό. Ο κυρ Θόδωρος, όπως πάντα, το έχει φουλάρει με καμιά 4-5 κάρβουνα και κανα 2 κιλά θυμίαμα!! Αρχίζω να βήχω. Οι Χαιρετισμοί ολοκληρώνονται χωρίς απρόοπτα. Πίνω ένα λίτρο νερό για να καθαρίσει ο λαιμός και αμέσως στο αμάξι για να φτάσω στους Ταξιάρχες που απέχουν 36χλμ.

Περνάω όλο το Essen με επιτυχία και φτάνω στο Oberhausen. Παρκάρω μπροστά στον ναό. Με κοιτάζουν οι μουσουλμάνες που περιμένουν το λεωφορείο. Κάποιες ξέρουν ποιος είμαι-άλλωστε τις συναντώ συχνά. Ποτέ όμως τα βλέμματά μας δεν συναντιούνται. Ξένοι σε ξένη χώρα και μεταξύ μας ακόμη πιο ξένοι. Ίσως καλύτερα, ίσως χειρότερα.

Στους Ταξιάρχες το θυμιατό το κρατάει ο Θανάσης, που έχει μαγαζί στο Bottrop. Αυτός πάλι κάνει κάτι άλλο: τρεις λέξεις πριν από το πρώτο Χαίρε Νύμφη, θυμάται πως το θυμιατό έχει λίγο θυμίαμα και πηγαίνει πάλι στο ιερό (κρατώντας το θυμιατό!) να φέρει και άλλο!!Τρελαίνομαι!Τα παίρνω στο κρανίο!Θέλω να τον πυροβολήσω!!Κρατάω ένα Χαίρε 4-5 λεπτά (κάτι σαν χερουβικό το έκανα) και μετά επιστρέφει, ήρεμος, ήσυχος. Χαλαρώνω.Δεν πειράζει, λέω μετά, η Κυρά μας δεν θα μας κρατήσει κακία-πως μπορεί άλλωστε;

Μόλις τελειώνει η ακολουθία, δεν προλαβαίνω καν να μπω στο ιερό και το εκκλησίασμα αρχίζει να φεύγει. Σε 2 λεπτά, άδεια η εκκλησία. Λόγω του ότι είναι τεράστια σε μέγεθος, η μοναξιά είναι ακόμη πιο ηχηρή. Καμία συζήτηση μεταξύ των ανθρώπων, καμία επαφή. Όλοι τρέχουν να φύγουν…Η εικόνα της Παναγίας να ευωδιάζει.

Και η βροχή έπεφτε str8 thru…     

Πάσχα των Δυτικών-αργία με σήμα το λαγουδάκι…

Σήμερα ήταν το Πάσχα της Δυτικής Εκκλησίας. Κανείς δεν φαινόταν να το περιμένει. Οι πολίτες συνέχιζαν αμέριμνοι τις δουλειές τους και τίποτε δεν μαρτυρούσε πως η δυτική χριστιανοσύνη θα γιόρταζε την Ανάσταση του Σωτήρα. Σε αντίθεση με το Βατικανό που προσήλθαν χιλιάδες κόσμου εδώ επικρατούσε μια σιγή που με τρόμαζε. Δεν με τρόμαζε επειδή φοβάμαι για το μέλλον του Ρωμαιοκαθολικισμού ή της Ευαγγελικής Εκκλησίας, με τρόμαζε διότι ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται πλέον για ο,τιδήποτε έχει σχέση με τον Χριστό. Αποτελεί μια καρικατούρα του παρελθόντος, ένα μέρος της Ιστορίας που το θυμόμαστε ως φολκλόρ και η Ανάστασή Του δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια αργία με σήμα το λαγουδάκι!

Πηγαίνοντας από τον Άγιο Δημήτριο στους Ταξιάρχες, άκουγα στο ραδιόφωνο ένα αληθινά εμπνευσμένο κήρυγμα για την Ανάσταση από μια Ρωμαιοκαθολικό Θεολόγο, την Uta Ranke-Heinemann, η οποία γεννήθηκε στο Essen (αν ήταν Ορθόδοξη θα ήταν ενορίτισσά μου!!). Ήταν το μόνο πράγμα που μου έδειξε πως κάποιοι εδώ γύρω ξέρουν τι μέρα είναι.

Τίποτε δεν προδίδει την Ανάσταση εδώ…είναι η πτώση της δυτικής χριστιανοσύνης-και παρόλο που σήμερα γιορτάζουμε τον Άγιο Γρηγόριο τον Παλαμά, αυτόν τον μέγιστο θεολόγο, Doctor of the Faith που θα έλεγαν και οι Δυτικοί-δεν χαίρομαι καθόλου μα καθόλου…

Μηνύσεις “αγανακτισμένων πολιτών”

Τα παλιά τα χρόνια οι συντηρητικές κυβερνήσεις ξεσήκωναν διάφορους “αγανακτισμένους” πολίτες και πλάκωναν στο ξύλο κάποιους “επικίνδυνους” αριστερίζοντες τύπους ή όποιον δεν γούσταραν απλά. Να πω Γκοτζαμάνη, να πω Καλαμπόκα, όπως και να το ονομάσω η ουσία είναι η ίδια. 

Τα πράγματα όμως άλλαξαν, όπως φαίνεται. Πλέον οι αγανακτισμένοι πολίτες δεν είναι εγκάθετοι του παρακράτους αλλά “θιγόμενοι που υπερασπίζονται την αξιοπρέπειά τους”. Αυτό τουλάχιστον καταλαβαίνει κανείς όταν διαβάζει για μηνύσεις από αγανακτισμένους πολίτες κατά της Συνόδου της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδας. Καταλαβαίνω βέβαια το γλωσσικό κενό που χωρίζει τα δυο μέρη:ανθρώπους που δεν έχουν επαφή με την εκκλησιαστική διάλεκτο και ιερείς που επιμένουν να μιλούν με βιβλικά σχήματα (και καλά κάνουν). Δεν καταλαβαίνουν (δικαιολογημένα) πως “πορνεία” ονομάζεται καταρχήν η αποστασία από τον Θεό. Όλες οι χρήσεις της λέξης έχουν αυτό το νόημα και μόνο. Σχετικά με τις προγαμιαίες σχέσεις, οι “αγανακτισμένοι” νομίζουν πως η Εκκλησία εννοεί κάποιους που λαμβάνουν χρήματα με σεξουαλικά ανταλλάγματα. Δεν τους αδικώ αλλά δεν μπορώ να δεχτώ το ότι : φορείς δήθεν ανθρωπίνων δικαιωμάτων αρνούνται ακριβώς ένα θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα: να θεωρούμε τις προγαμιαίες σχέσεις ό,τι θέλουμε και ό,τι εμείς νομίζουμε.

Σε λίγο περιμένω να μας κάνουν μήνυση και για παράνομη πόση αίματος και κατανάλωση ανθρώπινης σάρκας!!!   

Σύμφωνο Ελεύθερης Απο-βίωσης

Σχέδιο νόμου, με το οποίο τα ετερόφυλα ζευγάρια που συμβιώνουν χωρίς γάμο, θα μπορούν να επισημοποιούν τη σχέση τους με μια έγγραφη συμφωνία που θα κατατίθεται στο Ληξιαρχείο, προωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης.

 

Το λεγόμενο Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης δεν ήταν μια έκπληξη. Απεναντίας, ήταν αναμενόμενο καθώς η Ελλάδα πάντοτε ακολουθεί (καθυστερημένα συνήθως) τις ευρωπαϊκές νόρμες-είτε πρόκειται για την κρατική νομοθεσία είτε πρόκειται για κανονιστικά μερεμέτια στον κοινωνικό ιστό. Το εν λόγω έγγραφο θα αντικαθιστά τον θεσμό του Θρησκευτικού αλλά και του υπάρχοντος πολιτικού γάμου. Διαβάζουμε στην ειδησεογραφία: «χωρίς να απεμπολείται η αίσθηση ελευθερίας»

Ως κάτοικος δυτικοευρωπαϊκής χώρας, όπου ο θρησκευτικός γάμος είναι απλά ένα φολκλόρ-κατάλοιπο για μεγάλο μέρος του πληθυσμού, επικεντρώνω τα σχόλιά μου στην Ελλάδα μόνο:

1.Ποια ακριβώς είναι η ελευθερία που απεμπολείται όταν παντρεύεται κάποιος; Τον ελέγχει η γυναίκα του; Την νιώθει σαν ανακριτή; Τον καταπιέζει το σόι της; Του τρώει τα λεφτά; Όλα αυτά ισχύουν είτε παντρεύεται κάποιος είτε όχι.

2.Ποια ακριβώς είναι τα περιουσιακά παρελκόμενα αυτού του συμφώνου; Όταν πεθάνει κάποιος από τους δυο, έχει ό άλλος δικαιώματα στην περιουσία του; Αν ναι, ποια η σημαντική διαφορά με τα ήδη ισχύοντα;

3.Αν το διαζύγιο είναι τόσο απλή υπόθεση (μια υπογραφή) ποιος ο λόγος να υπάρξει νομοθετική ρύθμιση για μια τέτοια μορφή γάμου; Απλά ας μην παντρεύονται! Ή μήπως πρέπει να ξαλαφρώσουμε τις υπηρεσίες που ασχολούνται με την έκδοση διαζυγίων από την πολύ δουλειά;

4.Που ακριβώς προστατεύεται η ελληνική οικογένεια; (Αυτό ήταν το πιο κουφό από όλα)Και από ποιον; Το πρώτο θύμα όλων αυτών είναι η ίδια η ελληνική οικογένεια

Η εκλογίκευση των βασικών μας ενστίκτων έχει και κάποια όρια. Αν θέλουμε να αλλάζουμε 20 συντρόφους τον χρόνο, μπορούμε να το κάνουμε μόνο στο όνομά μας και με δική μας ευθύνη και όχι με συμβολαιογραφικές πράξεις που στο βάθος του χρόνου θα είναι μια ρύθμιση κυρίως για ομόφυλα ζευγάρια που επιθυμούν ενδόμυχα διακαώς να γίνουν str8-δηλαδή να θεωρούνται (νομικά) οικογένεια.

Αδυναμίες

Ich Liebe Sie Nicht Ausgenommen Weil Ich liebe Dich

Ich liebe Sie nicht ausgenommen weil ich liebe Dich; Ich gehe vom Lieben
zum Lieben Sie nicht, von der Aufwartung zur Aufwartung Sie nicht
meine Herzbewegungen von Kälte zu Feuer.

Ich liebe Dich, nur weil es Sie die eine I Liebe ist; Ich hasse Sie tief
und Sie hassend, zu Ihnen verbiegen, und das Maß meiner ändernden
Liebe für Sie ist, daß ich Sie sehe nicht, aber Sie blind liebe.

Möglicherweise verbraucht Januar Licht mein Herz mit seinem grausamen
Strahl und stiehlt meinen Schlüssel, um Ruhe auszurichten.

In diesem Teil der Geschichte bin ich der wer stirbt, das einzige, und
ich sterbe an der Liebe weil ich liebe Dich, weil ich liebe Dich, an der
Liebe, im Feuer und im Blut.

ΔΕ ΣΕ ΘΕΛΩ ΠΑΡΑ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΘΕΛΩ
Δε σε θέλω παρά γιατί σε θέλω,
μα απ’ το θέλω στο δε σε θέλω πέφτω
κι απ’ το καρτέρα, όταν δε σε προσμένω,
περνώ απ’ το παγερό στο πυρωμένο.

Σε θέλω μόνο γιατί εσένα θέλω,
σε μισώ μα γι’ αγάπη σου προσπέφτω,
κι είν’ της αθώας αγάπης μου το μέτρο
σαν τυφλός που αγαπά να μη σε βλέπω.

Το σκληρόψυχο του Γενάρη φέγγος
την καρδιά μου θα σιγολιώσει εφέτος,
ανοίγοντάς μου στα κρυφά το στέρνο.

Μόνος στην ιστορία αυτή πεθαίνω
και πεθαίνω απ’ αγάπη αφού σε θέλω,
σε θέλω, αγάπη, ως το αίμα κι ως το τέλος.

Η επιλεκτικότητα της ιστορικής μνήμης (μου)

Ο Σεβασμιώτατος Κονίτσης Ανδρέας, έκανε μια δήλωση σχετικά με την ανεξαρτησία του Κοσόβου. Την δήλωση αυτή την ασπάζομαι πλήρως-δεν χωράει αμφιβολία. Σκεπτόμενος βαθύτερα (τρομάρα μου) όμως, αποφάσισα να παίξω ένα παιχνίδι:

1. Ας ονομάσουμε την Σερβία “Οθωμανική Αυτοκρατορία”.

2. Ας ονομάσουμε τους Κοσοβάρους “επαναστατημένους χωριάτες” κατά τον Μέττερνιχ.

3. Ας μην αλλάξουμε όνομα στις Μεγάλες Δυνάμεις διότι παραμένουν πάντα οι ίδιες.

Και ας ρίξουμε μια ματιά σε αυτό:

Presents: les Plenipotentiaires de Russie, de France et de la Grande-Bretagne.
Les Plenipotentiaires des trois Cours s’etant reunis au Departement des affaires etrangeres,
A l’ouverture de la conference, le Plenipotentiaire de Sa Majeste Britannique et celui de Sa Majeste tres chretienne temoignent au Plenipotentiaire de Sa Majeste Imperiale le desir de savoir sous quel point de vue il envisage l’art. 10 du traite signe recemment a Adrinople entre la Russie et l’Empire Ottoman, article qui a rapport aux affaires de la Grece….

Τι είναι αυτό;

Μα φυσικά το Πρωτόκολλο του Λονδίνου της 22ας Ιανουαρίου-3ης Φεβρουαρίου 1830 με το οποίο οι ίδιες Μεγάλες Δυνάμεις μας αναγνωρίζουν την ανεξαρτησία!!!Από εκείνη την ημέρα υπάρχουμε ως νεοελληνικό κράτος.

Και η ερώτηση του παιχνιδιού:

Πρέπει λοιπόν να έχουμε πολιτική-εκκλησιαστική άποψη η οποία μπαίνει σε διαδικασία κρίσης και αντιπαράθεσης; Η να την κρατάμε για εμάς και να εργαζόμαστε υπέρ της;Εγώ, λανθασμένα, κάνω το πρώτο.

Εύγε Σεβασμιώτατε.

Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Φραντζέσκος *1946 +2008

Αγαπητοί αδελφοί συλλειτουργοί,

με βαθειά λύπη σάς ανακοινώνω την προς Κύριον εκδημία του Αιδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου Ιωάννου Φραντζέσκου, κληρικού της Ιεράς Μητροπόλεώς μας επί μία ολόκληρη εικοσιπενταετία. Ο θάνατός του επήλθε ειρηνικά την 11η Φεβρουαρίου έπειτα από μακρά ασθένεια, την οποία αντιμετώπισε με χριστιανική καρτερία, γενναιότητα και ακλόνητη πίστη στον Ιατρό των ψυχών και των σωμάτων μας.

Ο π. Ιωάννης γεννήθηκε το 1946 στο Βαθύ της Σάμου και ανατράφηκε χριστιανικά από τους ευσεβείς γονείς του Νικόλαο και Σοφία. Μετα τις εγκύκλιες σπουδές του, υπηρέτησε τη στρατιωτική θητεία του και εξήσκησε διάφορα επαγγέλματα, ενώ το 1964 μεταναστευσε για πρώτη φορά στην τότε Δυτική Γερμανία, όπου και εγκατασταθηκε μονίμως το 1968. Στη συνέχεια παρηκολούθησε μαθήματα στο Καθολικό Κοινωνικό Ινστιτούτο της Αρχιεπισκοπής Κολωνίας στο Bad Honnef/Rhein, από όπου έλαβε το 1973, έπειτα από επιτυχή δοκιμασία, το δίπλωμα του Κοινωνικού Εισηγητού. Έκτοτε εργάστηκε επί σειράν ετών ως κοινωνικός λειτουργός, διερμηνέας και μεταφραστης στην υπηρεσία των Ελλήνων της περιοχής. Εβοήθησε με αυταπάρνηση και πολλούς άλλους αλλοδαπούς εργαζομένους, ανεξαρτητως καταγωγής ή γλώσσης. Ταυτοχρόνως προσέφερε, ως λαϊκός, πολύτιμες υπηρεσίες στο εκκλησιαστικό έργο της Ενορίας του Lüdenscheid/Hagen στο πλευρό του Πρωτοπρεσβυτέρου του Οικουμενικού Θρόνου π. Πολυεύκτου Γεωργακάκη άνω των δέκα ετών. Ίδρυσε ομάδες νέων, ασχολήθηκε με την αγιογραφία, οργάνωσε επανειλημμένως εκθέσεις εικόνων και συνέβαλε στην οργάνωση θρησκευτικών εορτών και πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Ο π. Ιωάννης ενυμφεύθη την κα Απολλωνία Φραντζέσκου, το γένος Scheppe, με την οποία απέκτησε τρία τέκνα, τον Γεώργιο, τη Σιμόνη και τον Νικόλαο. Από μικρό παιδί είχε τον ιερό ζήλο να διακονήσει το άγιο θυσιαστηριο. Ο πόθος του αυτός έγινε πραγματικότητα την 6η Μαρτίου 1983 με την εις διάκονον και την 22α Σεπτεμβρίου 1985 με την εις πρεσβύτερον χειροτονία του. Και οι δύο χειροτονίες ετελέσθησαν υπό του υποφαινομένου. Από την εις Πρεσβύτερον χειροτονία του μέχρι και τα τέλη του 1993 υπηρέτησε την Εκκλησία μας από τη θέση του Εφημερίου στην Ενορία του Lüdenscheid/Hagen. Από 1.1.1994 ανέλαβε ως Ιερατικώς Προϊσταμενος την νεοϊδρυθείσα Ενορία Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Siegen. Πρόθυμος πάντοτε εις διακονίαν εργάστηκε φιλοτίμως και ευσυνειδήτως. Χαρακτηριστικά δείγματα της προσφοράς του είναι η αγορά και η μετασκευή του Ιερού Ναού Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στο Siegen, η εκ θεμελίων ανέγερση του Ιερού Ναού Αγίων Αναργύρων Κοσμά και Δαμιανού στο Gummersbach και η εύρεση βοηθού -νυν δε διαδόχου- στην ιερατική διακονία στο πρόσωπο του Αιδεσιμολ. Πρεσβυτέρου π. Παναγιώτου Τιριακίδη. Την 1.11.1996 απένειμα στον π. Ιωάννη το οφφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου εις ένδειξιν αναγνωρίσεως της πολυετούς προσφοράς του στην Ιερά Μητρόπολή μας.

Σάς παρακαλώ να προσευχηθούμε όλοι για την αναπαυση του π. Ιωάννου, του τιμίου αυτού εργάτου του αμπελώνος Κυρίου.

 

Βόννη

Ο Γερμανίας Αυγουστίνος

Ο Μαξιμιλιανός διάβαζε Μπέγζο;

Ο αμυντικός πόλεμος θεωρείται δίκαιος γιατί είναι η νόμιμη άμυνα ενός έθνους απέναντι στο βάρβαρο εχθρό. Ό,τι λέγεται νόμιμη άμυνα για το άτομο, είναι δίκαιος πόλεμος για το κοινωνικό σύνολο. Πρόκειται για τον αμυντικό, πατριωτικό πόλεμο που διεξάγεται για την προστασία των ‘ιερών και των οσίων’, του λαού και της χώρας από τον άδικο εισβολέα. Συνήθως ο αμυνόμενος τυχαίνει να είναι ανίσχυρος, ενώ ο επιτιθέμενος συμβαίνει νά ‘ναι πανίσχυρος. Για να προστατευτεί το δίκαιο του ανίσχυρου απέναντι στην ισχύ του άδικου εισβολέα, η Εκκλησία ευλογεί τα όπλα, εύχεται στη λατρεία της υπέρ της πολιτικής ηγεσίας, των ενόπλων δυνάμεων και των σωμάτων ασφαλείας κάθε χώρας και συμμετέχει ενεργά στους εθνικούς και απελευθερωτικούς αγώνες. (…)” ΘΕΜΑΤΑ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΗΘΙΚΗΣ, Μάριος Μπέγζος, Θανάσης Παπαθανασίου.

Το παραπάνω πόνημα μου το quotάρισε ο φίλτατος συλλειτουργός π.Π.Καποδίστριας σε σχετική κουβέντα με υπο-θέμα την αποδοχή του πολέμου από την Εκκλησία και κατά συνέπεια αυτό που λένε οι Αμερικάνοι justified murder. Το ζήτημα που μου έκανε εντύπωση, δεν ήταν καθεαυτά τα λόγια των παιδαγωγών-συγγραφέων του βιβλίου (μου είναι γνωστά άλλωστε επειδή και εγώ το ίδιο βιβλίο εδιδάχθην) αλλά το ότι ο Μπέγζος αντπροσωπεύει την Ορθόδοξη Θεολογία σε ένα τόσο λεπτό ζήτημα εκπαίδευσης. Καταλαβαίνω πως ο σκοπός της Παιδείας σε μια κανονιστική κοινωνία είναι στρατευμένος πάντοτε (αλλιώς θα κάναμε βασικές αρχές μαρξισμού και εθνικοσοσιαλισμού στο σχολείο) αλλά δεν μπορώ παρά να διαφωνήσω κάθετα με τον μεγάλο όντως Μπέγζο. Διαβάζουμε τυχαία:

I.

Tusco et Anulino Consulibus IV. Id. Martii, Teveste in foro inducto Fabio Victore una cum Maximiliano; et admisso Pompejano Advocato idem dixit: Fabius Victor Temonarius est constitutus cum Valesiano Quintiano praepositio Caesariensi; cum bono timone Maximiliano filio Victoris, quoniam probabilis est rogo ut incometur.

Dion Proconsul dixit: Quis vocaris?

Maximilianus respondit: Quid autem vis scire nomen meum? Mihi non licet militare, quia Christianus sum.

Dion Proconsul dixit: Apta illum.

Cumque aptaretur, Maximilianus respondit: Non possum militare; non possum malefacere. Christianus sum.

Dion Proconsul dixit: Incumetur. Cumque incumetus fuisset, ex Officio recitatum est: Habet pedes quinque, uncias decem. Dion dixit ad Officium: ‚Signetur.

Cumque resisteret Maximilianus, respondit: Non facio: Non possum militare.

II.

Dion dixit: Milita ne pereas.

Maximilianus respondit: Non milito. Caput mihi praecide, non milito saeculo, sed milito Deo meo.

Dion Proconsul dixit: Quis tibi hoc persuasit?

Maximilianus respondit: Animus meus, et is qui me vocavit.

Dion ad Victorem patrem eius dixit: Consiliare filium tuum.

Victor respondit: Ipse scit, habet consilium suum, quid illi expediat.

Dion ad Maximilianum: Milita et accipe signaculum.

Respondit: Non accipio signaculum. Iam habeo signum Christi Dei mei.

Dion dixit: Statim te ad Christum tuum mitto.

Respondit: Vellem modo facias. Hoc et mea laus est.

Dion ad Officium dixit: Signetur.

Cumque reluctaret, respondit: Non accipio signaculum saeculi; et si signaveris, rumpo illud, quia nihil valet. Ego Christianus sum, non licet mihi plumbum collo portare, post signum salutare Domini mei Jesu Christi filii Dei vivi, quem tu ignoras, qui passus est pro salute nostra, quem Deus tradidit pro peccatis nostris. Huic omnes Chrisitani servimus; hunc sequimur vitae principem, salutis auctorem.

Dion dixit: Milita, at accipe signaculum ne miser pereas.

Maximilianus respondit: Non pereo. Nomen meum iam ad Dominum meum est. Non possum militare.

Dion dixit: Attende iuventutem tuam, et milita. Hoc enim decet iuvenem.

Maximilianus respondit: Militia mea ad Dominum meum est. Non possum saeculo militare. Iam dixi, Christianus sum.

Dixit Dion Proconsul: In sacro comitatu dominorum nostrorum Diocletiani et Maximiani, Constantii et Maximi, milites Christiani sunt et militant.

Maximilianus respondit: Ipsi sciunt quod ipsis expediat. Ego tamen Christianus sum, et non possum mala facere.

Dion dixit: Qui militant quae mala faciunt?

Maximilianus respondit: Tu enim scis quae faciunt.

Dion Proconsul dixit: Milita, ne contemta militia, incipias male interire.

Maximilianus respondit: Ego non pereo; et si de saeculo exiero, vivit anima mea cum Christo Domino meo.

Σε σχετικά καλούτσικη αγγλική μετάφραση (ξανά)διαβάζουμε:

1. On the 12th day of March during the consulship of Tuscus and Anolinus [295], when Fabius Victor had been brought into the forum at Tebessa, together with Maximilianus, and their advocate Pompeianus had been granted an audience, the last declared, “The temonarius Fabius Victor is present, together with Valerianus Quintianus, the praepositus Caesariensis, and the fine recruit Maximilianus, Victor’s son. Since he is acceptable, I ask that he be measured.” The proconsul Dion said, “What are you called ?” Maximilianus replied, “Why do you want to know my name ? It is not permitted to me to serve in the military since I am a Christian”. The proconsul Dion said, “Ready him”. When he was being got ready, Maximilianus replied, “I cannot serve in the military; I cannot do wrong; I am a Christian.” The proconsul Dion said, “Let him be measured”. When he had been measured, an official reported, “He is five feet ten inches tall.” Dion said to the official, “Let him be marked.” And as Maximilianus resisted, he replied, “I will not do it; I cannot serve in the military.”

2. Dion said, “Serve so that you do not perish.” Maximilianus replied, “I will not serve; cut off my head; I do not serve the world, but I do serve my God.”Dion the proconsul said, “Who has persuaded you of this ?” Maximilianus replied, “My soul and he who has called me.” Dion said to his father Victor, “Advise your son.” Victor replied, “He himself knows – he has his purpose – what is best for him.” Dion said to Maximilianus, “Serve and accept the seal.” He replied, “I will not accept the seal: I already have the seal of my Christ.” Dion the proconsul said, “I will send you to your Christ right now.” He replied, “I wish that you would do so. That is even my title to glory.” Dion said to his staff, “Let him be marked.” And when he was resisting, he replied, “I do not accept the world’s seal, and if you give it to me, I will break it, since I value it at nought. I am a Christian. It is not permitted to me to bear the lead upon my neck after [having received] the saving seal of my Lord Jesus Christ, the Son of the Living God, he whom you do not know, who suffered for the life of the world, whom God surrendered for our sins. All of us Christians serve Him. Him we follow as the source of life and author of salvation.” Dion said, “Serve, and accept the seal, so that you do not suffer a terrible death.” Maximilianus replied, “I will not die. My name is already with my Lord; I cannot serve in the military.” Dion said, “Have regard to your youth and serve; for this befits a young man.” Maximilianus replied, “My service is for my Lord; I cannot serve the world. I have already said: I am a Christian.” Dion the proconsul said, “There are Christian soldiers in the sacred retinue of our lords Diocletian, Maximianus, Constantius, and Maximus, and they serve.” Maximilianus replied, “They themselves know what is best for them. But I am a Christian, and I cannot do wrong.” Dio said, “What wrong do they who serve do ?” Maximilianus replied, “You know well what they do.” Dion replied, “Serve, lest, having scorned military service, you begin upon a terrible death.” Maximilianus replied, “I will not die; even if I do depart the world, my spirit will live with my Lord Christ.”

Acta Sancti Maximiliani Martyris

Προφανώς ο καημένος ο φαντάρος Μαξιμιλιανός δεν γνώριζε πως ο φόνος δικαιολογείται μια χαρά. Προκύπτει ένα μεγάλο και παμπάλαιο ερώτημα για το πόσο κάποιοι ειρηνιστές ή όχι πρέπει (ως χριστιανοί) να είμαστε. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον κ.Μπέγζο. Ξέρω όλες τις “θεολογικές” δικαιολογίες που θα έθετε :”η εκκλησία των Μαρτύρων πέρασε, είμαστε η Θριαμβεύουσα Εκκλησία μπλα μπλα μπλα…” και όσες άλλες δικαιολογίες έχει εφεύρει η δυτική επιστημονική θεολογία (η θεολογία ως συστηματική επιστήμη πάντα ήταν δυτική-άσχετα με το ότι την επικαλούνται πολλάκις ορθόδοξοι).

Συμπέρασμα λογικό (άρα δυτικό:) : Αν ο Μαξιμιλιανός διάβαζε Μπέγζο θα ζούσε μια χαρά.

Σκόρπιες εικόνες

Η Τετάρτη της Στάχτης

Η παιδαγωγός-υπεύθυνη του παιδικού σταθμού μου λέει:

-Σήμερα είναι η Τετάρτη της Στάχτης!(Την κοιτώ σαν την αγελάδα που ατενίζει τα τραίνα που διασχίζουν τον κάμπο και αναπολεί τον Μένιο, τον ταύρο από το απέναντι χωριό.)

-Μάλιστα, απαντώ με σιγουριά. (μη φανεί πως είμαστε άσχετοι)Και τι πρέπει να κάνουμε;

- Μα, να πάμε στην εκκλησία! Θα έρθετε;

Η αλήθεια είναι πως μου αρέσει ο ναός των Ρωμαιοκαθολικών (το σχήμα του, όπως βλέπετε, είναι σαν να ξέφυγε από ταινία επιστημονικής φαντασίας). Πήγα λοιπόν με την μικρή εκεί. Ο διάκονος Zelinski έβγαλε έναν ωραίο λόγο για το νόημα της Μεγάλης Σαρακοστής και μετά όλα τα παιδάκια έφεραν αποξηραμένο βασιλικό. Το έβαλαν σε έναν τρίποδα και το έκαψαν. Ο διάκονος το έσβησε με αγιασμό και όλοι μετά έκαναν έναν σταυρό από την στάχτη πάνω στο μέτωπό τους. Ο συμβολισμός μου άρεσε, αυτή η σύνδεση μετάνοιας(στάχτη) και αρχής της μεγάλης νηστείας. Βέβαια, υπήρχε και κάποιο πρόβλημα, καθώς πολλά παιδιά ανήκαν στο Ισλάμ. Εκείνα, έκατσαν σε μια γωνιά, περιμένοντας υπομονετικά να τελειώσει η ακολουθία. Ίσως να τα συμπόνεσα λίγο-λόγω μιας απόστασης που είχε δημιουργηθεί. Ύστερα όμως σκέφτηκα πως ο σεβασμός στο πιστεύω του άλλου είναι ιερότερος από τα μικροσυναισθήματα της στιγμής.

Την επόμενη μέρα, τηλεφώνησε ο πάτερ Ιωάννης (η Γερμανία έχει 4 ιερείς ονόματι Ιωάννης και 4 Παναγιώτης) και ρώτησε αν θα μπορούσα να κάνω μια βάφτιση στη θέση του, στην πόλη που ακούει στο ολλανδικό (όπως πολλές εδώ γύρω) όνομα Nettetal. Πράγματι, πήγα αλλά δεν ήρθαν αυτοί που θα βάφτιζαν το παιδί!!Ήρθαν τα σόγια από Ελλάδα και μάλωσαν τελευταία στιγμή για το όνομα!!Οπότε, αναλώθηκα προσπαθώντας να βγάλω κάποιες φωτογραφίες στην σκοτεινή εκκλησία που χτίστηκε τον 11ο αιώνα!!

Και έξω από την εκκλησία υπάρχει αυτό το μικρό μνημείο, ανάμνηση από τις χειρότερες στιγμές του ανθρώπου…

Γράφει: Wenn ich daran denke, so erschrecke ich, und Zittern kommt meinen Leib an.

(ἐάν τε γὰρ μνησθῶ, ἐσπούδακα, ἔχουσι δέ μου τὰς σάρκας ὀδύναι…)

Ιώβ 21,6

Δόσεις ο..Θεοδόσης!

Μια ωραία ημέρα πάω σε ένα πολυκατάστημα ηλεκτρονικών εδώ στο Neuss αποφασισμένος να πάρω εκείνη την Samsung 20 ιντσών οθόνη για τον νέο desktop υπολογιστή μου. Την κοζάρω να με περιμένει στο ράφι. Αποφασίζω να την πάρω με δόσεις. Ο υπάλληλος με οδηγεί στα ενδότερα, ήτοι στα γραφεία του καταστήματος. Εκεί, μια γυναίκα γύρω στα 45 κάθεται και έχει το γνωστό ύφος “ωχ, τι μας κουβαλήθηκε και αυτός τώρα που κάνω ρεκόρ στο Tetris”. Κάθομαι υπομονετικά δίπλα της και περιμένω να μου δώσει σημασία. Ύστερα από λίγο μου λέει τι θέλω (προφανώς ο υπάλληλος δεν της τα εξήγησε καλά και θέλει επανάληψη) και ζητά τα στοιχεία μου. Μέχρι εκείνη την στιγμή, ίσως και να ήθελα να με εξυπηρετήσει. Από την στιγμή που είδε πως έβγαλα διαβατήριο, άλλαξε εντελώς. “Λυπάμαι”, λέει, “δεν γίνεται να κάνετε δόσεις την οθόνη”. “Για ποιο λόγο, μαντάμ;” ρωτώ και εγώ. “Διότι η εταιρεία μας δεν έχει σαφείς οδηγίες αν το επάγγελμα του ιερέα άπτεται της ικανότητας για δόσεις”!!!

Αποφάσισα να μην πω άσχημα λογάκια και νευριάσω και έκανα την πάπια. Τι μπορώ να ξέρω ο καημένος ο Ausländer άλλωστε; Από την υπόθεση έβγαλα κάποια χρήσιμα συμπεράσματα:

1. Το Διαβατήριο είναι εχθρός του τραπεζικού συστήματος.

2.Το επάγγελμα του παππά δεν είναι και ό,τι καλύτερο όταν πρόκειται για εμπορική αξιοπιστία.

3.Στην Γερμανία ένας παππάς μπορεί να κάνει δόσεις μια Mercedes, ένα σπίτι, μια κουζίνα αλλά όχι ένα απλό μόνιτορ για υπολογιστή.

4.Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.

Φυσικά στο διπλανό κατάστημα, δεν είχαν κανένα πρόβλημα και πήρα την οθόνη μου. Αλλά μάλλον εκεί θα είχαν άλλο τραπεζικό σύστημα. Ή το μαγαζί βρισκόταν σε άλλη χώρα…

Καμπάνα για την…καμπάνα

Διαβάζουμε σχετική είδηση:Ποινή φυλάκισης σε ιερέα για θόρυβο της καμπάνας.Όταν το διάβασαν κάποιοι φίλοι ιερείς θορυβήθηκαν.Για μένα όμως δεν είναι τόσο ασυνήθιστο.Ίσως γιατί ζω σε μια χώρα που όταν σου πέσει από το χέρι ένα ποτήρι νερό ή ένα βάζο μετά τις 22:30, ο από το κάτω διαμέρισμα γείτονας είναι έτοιμος να σου κάνει την καταγγελία για διατάραξη ησυχίας.

Προσπαθώ να μπω στην ψυχολογία όσων έκαναν την εν λόγω καταγγελία.Προσπαθώ να καταλάβω ποια μπορεί να είναι η σχέση τους με την εκκλησία.Επίσης προσπαθώ να καταλάβω για ποιο λόγο δεν κάνουν μήνυση σε ένα εκατομμύριο άλλες πηγές θορύβου που ξεπερνάνε το όριο ηχορύπανσης.Και τέλος, προσπαθώ, στα συμπεράσματα που θα βγάλω, να μην φανώ συντηρητικός,φανατικός και οπισθοδρομικός-να είμαι ευρωπαίος ρε παιδί μου.Να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι να μην ενοχλείς τον άλλον όταν ξυπνάει την Κυριακή (ενώ προφανώς τις καθημερινές δεν ενοχλείται κανείς), να δεχτώ πως τα θρησκευτική καθήκοντα είναι ΅προσωπική΅υπόθεση και οι άλλοι δεν οφείλουν να υποστούν το μέσο το οποίο με καλεί να τα εκπληρώσω.

Δεν τα καταφέρνω όμως.Πάντα θα θεωρώ πως η προσευχή στον ναό δεν είναι ΅προσωπική΅υπόθεση αλλά έκφραση κοινωνικότητας και δεν αφορά μόνο όποιον είναι μέσα ή πηγαίνει στον τόπο προσευχής αλλά όλους.Πάντα θα θεωρώ πως δεν υπάρχουν ΅θρησκευτικά καθήκοντα΅(μια τελείως δυτική οπτική) αλλά μια ολοκληρωμένη φιλοσοφία και στάση ζωής. Ο χριστιανός δεν ανήκει στην εκκλησία διότι είναι σύλλογος ή κόμμα ή ομάδα αλλά διότι έχει απαντήσει στο ερώτημα ΅ποιος είμαι εγώ και ποια η θέση μου στο σύμπαν΅.Η διαφορά είναι οντολογική και όχι ηθική ή άλλης φύσεως…

2008 ελπίδες

Για το 2008 που μόλις ξεκινάει, έχω πολλές επιθυμίες και ελπίδες. Μου έρχονται αυτή τη στιγμή στο μυαλό οι κάτωθι:

 -Η κόρη μου να προσαρμοστεί γρήγορα στο Familienzentrum, στον παιδικό σταθμό της Ρ/Καθολικής Εκκλησίας που ξεκινάει στις 7 Ιανουαρίου, ανήμερα του Αγίου Ιωάννη. Λόγω λειτουργίας δεν θα είμαι εκεί.

-Κάποιοι από τους ενορίτες μου να καταλάβουν πως Αγία Γραφή είναι το Ευαγγέλιο και όχι ΅άγιες επιστολές΅και λοιπές παραφιλολογίες.

-Ο Θεός να βοηθήσει πολλούς από όσους βρίσκονται εδώ και αντιμετωπίζουν το φάσμα της ανεργίας.

-Να γίνει καλά ο πατέρας Αμβρόσιος και ο Μητροπολίτης μας από τις ιώσεις που τους ταλαιπωρούν.

-Να πάει καλά ο Ολυμπιακός στην Ευρώπη. Φυσικά είμαι μέγας αντι-ολυμπιακός αλλά μου αρέσει που μια ελληνική ομάδα έγινε επιτέλους ευρωπαϊκού επιπέδου.

- Να καταλάβει ένα μέρος των Ελλήνων εδώ ποιό είναι το πραγματικό νόημα της Εκκλησίας και να έρθει πιο κοντά μας.

-Να τελειώσω γρήγορα το πρώτο βιβλίο που μου έστειλε ο π.Παναγιώτης Καποδίστριας ώστε να αρχίσω το επόμενό του.

-Να πάρουμε και το Ευρωπαϊκό 2008.

-Να καταφέρουμε να πάμε με τον π.Λευτέρη στα ματς του πρώτου γύρου.

Οι ευχές μου φέτος είναι μικρές και ταπεινές. Δεν λέω τα κλασικά για υγεία, ευτυχία κλπ διότι είναι πολύ… κλασικά.

Το γενικό Προξενείο του Düsseldorf

Σήμερα χρειάστηκε να κάνω ένα πληρεξούσιο.Έπρεπε να κατέβω στο Προξενείο-και μάλιστα σε αυτό στο οποίο υπάγομαι,λόγω τόπου κατοικίας.Ρώτησα λοιπόν που πρέπει να πάω και μου είπαν στο Düsseldorf.Ωραία,είπα.Βρήκα τη διεύθυνση και έκανα την σοβαρή ανακάλυψη (μέσω του MyGuide-μεγάλη η χάρη του) πως το σπίτι μου από το Προξενείο απέχει μόνο 15 χιλιόμετρα.Αποφάσισα λοιπόν να ξυπνήσω στις 8 το πρωί και στις 9,άνετος,να είμαι εκεί.

 

Ένα θα πω-προς τον εαυτό μου:Που πα ρε Καραμήτροοοοο!!Καταρχήν με το κυκλοφοριακό που επικρατεί στους δρόμους,τα 15 χλμ έγιναν 35!Άσε που πήρα κανα δυο λάθος στροφές και βρέθηκα σε μέρη της πόλης που ούτε ο δήμαρχος ήξερε πως υπήρχαν.Μετά από μια μικρή Οδύσσεια,ξεκίνησε η μεγάλη:που θα βρούμε να παρκάρουμε;Εδώ σε θέλω κάβουρα.Έκανα το γύρο του Προξενείου 6-7 φορές σε σημείο που κάτι οδοκαθαριστές που με έβλεπαν να αναρωτηθούν (υποθέτω) αν είμαι μουσουλμάνος φονταμενταλιστής και θέλω να βάλω μπουρλότο στους γκιαούρηδες!Εδέησε κάποιος χριστιανός (ρωμαιοκαθολικός ή ευαγγελικός δεν κατάλαβα) να ξεπαρκάρει και αμέσως κατοχύρωσα το μέρος με τα αλάρμ.Το σκηνικό μου θύμισε το παιχνίδι βρες πάρκινγκ στην Τσιμισκή.

 

Ανέβηκα στον 2ο όροφο του κτιρίου.Μια ευγενική κυρία μου άνοιξε και με εξυπηρέτησε.Οι εσωτερικοί χώροι ήταν πολύ καλά οργανωμένοι,οι υπάλληλοι δούλευαν διαρκώς και γενικά όλα έδειχναν να μην είναι κομμάτι της ελληνικής πραγματικότητας.Το μόνο που μου ξένισε (να μην γκρινιάξω λίγο ο ελληνάρας;)ήταν 2-3 φωτογραφίες αναρτημένες στους διαδρόμους σε στυλ Greek Zaziki,Mouzaka,Syrtaki αλλά ήταν το μοναδικό μείον που θα μπορούσα να βρω.Δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο άκουγα άσχημα πράγματα για τις ελληνικές προξενικές αρχές.Μια χαρά είναι οι άνθρωποι.

 

Α,καλό θα ήταν (να μην γκρινιάξω ακόμη λίγο;) να έφτιαχναν μόνο λίγο κανένα μικρό παρκινγκ.Κατά τα άλλα,εύγε Πρόξενε.

 

Υ.Γ.Δεν είδα πουθενά Ferrero Rose…

Η πνοή του θανάτου

Ήταν μεσημέρι.Κινητό χτυπάει αδύναμα.Το σηκώνω.Από την άλλη μεριά μια αδύναμη φωνή λέει:”Πάτερ,ελάτε αμέσως στο Uniklinikum,ο αδελφός μου πεθαίνει.”Ήταν μια κοπέλα,ενορίτισσά μου,άγνωστη.(Όταν η ενορία σου είναι σκορπισμένη σε 3-4 πόλεις,δύσκολα τους ξέρεις όλους).Κάνω παράνομη αναστροφή στο δρόμο,τρέχω προς την γειτονική ενορία του πατρός Παναγιώτη (άλλος Παναγιώτης και αυτός) που ήταν εκείνη τη στιγμή πιο κοντά.Ύστερα από 60χλμ,μπήκα στην Τράπεζα του Αγίου Νεκταρίου και πήρα το Σώμα και το Αίμα Του.Άλλα 70χλμ και έφτασα στο Uniklinikum,μια από τις καλύτερες και ακριβότερες κλινικές ανά την Ευρώπη.

Στις πληροφορίες ρωτάω το όνομα.Ο υπάλληλος το βλέπει  στην οθόνη.Schade(1),λέει.Ανεβαίνω πάνω.Μπαίνω στο δωμάτιο 314.Πάνω σε ένα κρεβάτι βρίσκεται ένα παλικάρι ηλικίας 22 ετών μα φαίνεται 52.Διασωληνωμένος.Ανοιχτό στόμα.Αγνοώ την μητέρα του και όσα του λέει (διότι αν την ακούσω θα λιώσω στο κλάμα) και προχωρώ.Ανοίγω την ειδική θήκη που κρέμεται στο λαιμό μου.Ετοιμάζω την Κοινωνία.Παραμερίζω τα σωληνάκια και του το ακουμπώ στα μωβ χείλη του.Ο νοσοκόμος δεν ρωτάει καν τι είναι αυτό που του δίνω.Ξέρει.Καταπίνει την Κοινωνία με τρομερή δυσκολία.Διαβάζω την Εις ψυχορραγούντα,αβέβαιος αν είναι η σωστή για την περίσταση.Οι δύο Γερμανοί γιατροί που ήρθαν,στέκονται προσοχή.Δεν μιλάει κανείς.Μόνο η μάνα και εγώ που λέω την μικρή ακολουθία.Ο ρόγχος ακούγεται δυνατά.Με διαπερνάει ένα ρίγος,σαν να βγήκα γυμνός στο κρύο.Νιώθω τον άνθρωπο αυτόν να βρίσκεται στο κατώφλι.Δεν μπορώ να το εξηγήσω αλλιώς.Η μάνα συνεχίζει,δεν υπάρχει τίποτε άλλο για αυτήν.Βγαίνω έξω και προσπαθώ να μιλήσω στα αδέλφια του.Φεύγω περίλυπος αλλά με την ελπίδα να ανακουφιστεί ο νέος αυτός κοντά Του.

 

(1):Κρίμα.

Μαγεία και μαγγανεία

Η Wicca, όπως και κάθε άλλη θρησκεία που ξεκίνησε τις τραυματικές δεκαετίες της αβεβαιότητας-και μάλιστα από έναν κοινωνικό λειτουργό, τον  Βρετανό Gerald Gardner[1]- δείχνει να απλώνεται με μεγάλους αριθμούς.Με insignia την Πεντάλφα και ισχυρισμό ότι αποτελεί αναβίωση αρχαίων παγανιστικών παραδόσεων, κάνει θραύση κυρίως ανάμεσα στους νέους ανθρώπους της Δυτικής Ευρώπης.Είναι αληθινά παράξενο πως ο δυτικός άνθρωπος, μεγαλωμένος μέσα σε μια απολύτως «λογική» κοινωνία του πείραμα+αποτέλεσμα= απόδειξη, μπαίνει εύκολα στην οδό του να πιστεύει σε μαγικά ξόρκια, να σφάζει κόκορες όταν χτίζει ένα γκαράζ και να θάβει αυγά στα θεμέλια μιας πολυκατοικίας. Παρά το γεγονός της επικράτησης του λεγόμενου Διαφωτισμού, το άτομο δείχνει πως υπάρχουν πολύ ανώτερες δυνάμεις από αυτές των στεγνών προβεβλημένων επιστημών – και αυτές δεν είναι άλλες από την επιθυμία να ορίσουμε εμείς την μοίρα μας, τουτέστιν από την βλακεία μας. Δεν είναι άξιον απορίας το πόσο επιτυχής ήταν εκείνη η ανεκδιήγητη σειρά Οι Μάγισσες της Σμύρνης, σειρά η οποία προέβαλλε ευθέως τον κατακερματισμένο άνθρωπο,εκείνον που ψάχνει στην χαμηλή και ανάξια λόγου μαγεία την απάντηση στην δική του αδυναμία για ζωή. Δυστυχώς, πολλοί άνθρωποι, στην πατρίδα του υλισμού και της απομάκρυνσης από τον Θείο Λόγο, ασχολούνται και μάλιστα φανατικά με το άθλημα.Μόνο θλίψη μου προκαλεί το γεγονός.Αν η παιδεία ήταν καλύτερη ίσως τα πράγματα να μην έφταναν ως εδώ.Ας είναι,ελπίζω ο άγιος Θεός να δώσει και να σταματήσει ατυτός ο νέος Μεσαίωνας.  

---

[1] Gardner, Gerald B [1954] (1999). Witchcraft Today. Lake Toxaway, NC: Mercury Publishing. OCLC 44936549. 

Ο καιρός γαρ…

«αλλά μακροθυμεί εις ημάς, μη βουλόμενος τινάς απολέσαι, αλλά πάντας εις μετάνοιαν χωρήσαι» Πέτρου Β΄ 3:9.   

Ο Δημοσθένης Λιακόπουλος είναι συγγραφέας, φυσικός και παρουσιαστής στην ελληνική τηλεόραση που κατοικεί και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη. Στις εκπομπές του παρουσιάζει κυρίως τα βιβλία του, που αναφέρονται σε διάφορες προσωπικές θεωρίες, πολλές από τις οποίες κινούνται στη σφαίρα της συνωμοσιολογίας. Ο ίδιος ωστόσο αρνείται το ότι οι θεωρίες που παρουσιάζει είναι δικής του σύλληψης και συχνά αναφέρει ως πηγές του τους «γέροντες του Αγίου Όρους».
Μια απ’ τις κυριότερες θεωρίες του εξηγεί το πώς η ρωσική τεχνολογία ήταν υπεραρκετή για να ξαναφέρει την Ρωσία (το «Ξανθό Γένος») πίσω στο προσκήνιο, ως μια από τις κυριαρχούσες δυνάμεις στον κόσμο, ηγούμενη από τον Ρώσο Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν. Κατά τη θεωρία αυτή, τα προηγμένα υπερόπλα των Ρώσων θα είναι αρκετά να υπερισχύσουν των Νατοϊκών δυνάμεων μέσα σε 5 μήνες στον επερχόμενο Τρίτο Παγκόσμιο πόλεμο. Κατόπιν ο Ελληνισμός θα αναδειχθεί από τον ίδιο τον Θεό ο περιούσιος λαός, η Ορθοδοξία θα εξαπλωθεί στα πέρατα της Γης και η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία θα ανασυσταθεί κάτω από το ελληνικό έθνος, το οποίο και θα επαναφέρει την ειρήνη στον κόσμο.Μία άλλη θεωρία του αφορά τους Ελ και τους Νεφελίμ (ή ρυπαρά γένη). Δύο πανάρχαιες φυλές, οι οποίες συγκρούστηκαν πριν από πολλά πολλά χρόνια και οι ηττημένοι κλείστηκαν κάτω από την επιφάνεια της Γης, στην κούφια Γη. Κατά καιρούς έχουν προσπαθήσει να δραπετεύσουν, σε μία τέτοια περίσταση ο Μέγας Αλέξανδρος κλήθηκε από τον Θεό να σφραγίσει τις πύλες που οδηγούν εκεί. Παρ’ όλα αυτά τα ρυπαρά γένη έχουν παρεισφρήσει στη σημερινή κοινωνία με την γκρίζα αδελφότητα, η οποία έχει συγγράψει για αυτό το σκοπό τα πρωτόκολλα της Σιών τα οποία θα φέρουν την νέα τάξη πραγμάτων.

Λίγο πολύ αυτή είναι η ερμηνεία που δίνει η Wikipedia για τον εν λόγω πλασιέ βιβλίων.Δεν είναι κακό το να φαντάζεσαι διάφορα,να τα πλασάρεις ως πραγματικότητα και μετά να κερδίζεις χρήματα από αυτά.Το κακό είναι πως πολλοί άνθρωποι οι οποίοι ενδέχεται να έχουν αγαθές προθέσεις,μπλέκονται στα δίχτυα δόλιων κερδοσκόπων.Το magnum opus του κ.Λιακόπουλου ονόματι Ο Καιρός γαρ Εγγύς 2,καθώς και το αντίστοιχο 1,δεν αποτελούν παρά ένα όχημα των ιδεών του Κυπρίου Ιωάννη Ιωάννου,τον οποίον η Κυπριακή Εκκλησία χαρακτήρισε,με σχετική εγκύκλιο,απατεώνα και αιρετικό.Εκτός από τις άλλες κακοδοξίες,ο Ιωάννου θεωρεί πως θα είναι ο Πατριάρχης όλου του Κόσμου,όταν θα επιβληθεί η Ορθοδοξία.

Δεν χρειάζεται καν να χαρακτηρίσω τις απόψεις του,απλά να συστήνω προσοχή στον κόσμο,διότι και εδώ πέρα,πολλοί έχουν πέσει στα δίχτυα του.Προβληματίζομαι για το αν πρέπει να πλησιάσουν το ποτήρι…

Μελαγχολική κηδεία

Σήμερα πήγα σε μια κηδεία στο Mönchengladbach.Δεν ξέρω αν πρέπει να γράψω κάτι για αυτήν αλλά κάτι με πιέζει.Η μητέρα του κεκοιμημένου έστεκε περίλυπη αλλά γεμάτη αξιοπρέπεια.Δεν ξέσπασε σε λυγμούς και φωνές.Το ίδιο και οι λοιποί συγγενείς.Πέρασαν με την σειρά τους,άναψαν το κερί και χαιρέτησαν αυτόν που πήγε στα χέρια Του.Δεν μπόρεσα παρά να θυμηθώ τα λόγια του Αποστόλου,τα οποία είχα διαβάσει πριν λίγη ώρα:

Ου θελομεν δε υμας αγνοειν, αδελφοι, περι των κοιμωμενων, ινα μη λυπησθε καθως και οι λοιποι οι μη εχοντες ελπιδα.

  Πράγματι,οι άνθρωποι αυτοί,είχαν ελπίδα…

Bonn-Thessaloniki

Ξεκίνησα στις 12 το ξημέρωμα..Ήθελα να είμαι νωρίς στο λιμάνι της Ανκόνα. Μόλις έφυγα φουριόζος με έβγαλε φωτογραφία το ραντάρ της αστυνομίας…Ας είναι, είπα.Ελπίζω η λυπητερή να μην είναι βαρειά.Κατέβηκα φουριόζος από την Βόννη ως τα ελβετικά σύνορα…Στο δρόμο προσπαθούσα να μην κοιμηθώ.Ήταν πολύ δύσκολο αλλά κάποια στιγμή το ξεπέρασα.Είχα προγραμματίσει να κοιμηθώ τουλάχιστον 6 ώρες πριν φύγω αλλά δεν κατάφερα παρά 2.Όσο πλησίαζα στα σύνορα είχα άγχος να αγοράσω την vignette που χρειάζεται.Είχα δει πως κόστιζε 66 ευρώ και δαγκώθηκα αλλά τελικά τη βρἠκα μόνο 25.Η Ελβετία όταν την οδηγείς είναι υπέροχη,αρκεί να μη βιάζεσαι.Μόλις πέρασα στην Ιταλία είδα πως η ώρα δεν με έπαιρνε και πήγαινα με 160 στην Autostrada adriatica!Δεν καταλάβαινα τίποτε.Έφτασα 10 λεπτά πριν ξεκινήσει το καράβι.

Στην Ελλάδα βέβαια μαρτύρησα.Η διαδρομή Ηγουμενίτσα-Γρεβενά (μέσω Μετσόβου) ήταν κινέζικο βασανιστήριο.Εμ,βέβαια,ο ευρωλιγούρης είχα συνηθίσει σε Autobahn και Auto strade.Πάντως ύστερα από το χάλι μέχρι την Μηλιά,άνοιξε ο δρόμος και προσγειώθηκα στην Θεσσαλονίκη…

Ιστορία ντεμοντέ

Δεν μου αρέσει να αναδημοσιεύω αλλά με την ευκαιρία της απόσυρσης του άθλιου πονήματος της “Ιστορίας” Στ’Δημοτικού, νομίζω πως τα λόγια του Διονύση με καλύπτουν απόλυτα.

Διονύσης Χαριτόπουλος

Η ελληνική Αντίσταση στον φασιστικό Άξονα άρχισε στις 28 Οκτωβρίου 1940 στην Πίνδο και τερμάτισε στις 5 Νοεμβρίου 1944, όταν βγήκε από τα ελληνικά σύνορα και ο τελευταίος Γερμανός στρατιώτης.
Οι δύο μεγάλοι πυλώνες της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας είναι η Επανάσταση του 1821 και η Αντίσταση 1940-1944 στους ξένους εισβολείς.

Ο κορυφαίος Οξφορδιανός ιστορικός Άρνολντ Τόινμπι αποτιμά τελεσίδικα τα δύο μεγάλα έπη• όπως γράφει, οι Νεοέλληνες «στον πόλεμο για την ανεξαρτησία τους και στα πρόσφατα κινήματα Αντίστασης κατά των ξένων εισβολέων πραγματοποίησαν πράξεις ηρωισμού τόσο υψηλές όσο τα κατορθώματα των προγόνων τους στον Μαραθώνα και στις Θερμοπύλες» (1).

Το συνταρακτικό είναι πως και οι δύο μεγάλες

Whopper

Ένα άλλο σημείο σύγκλισης απόψεων με τον Ambi είναι τούτο το έδεσμα.Νιώθω σαν το σκυλάκι του Pavlov.

Kabhi Khushi Kabhie Gham

…έτσι είναι ο τίτλος της ταινίας που είδαμε με τον Ambi.Του αρέσει ο ινδικός κινηματογράφος και ιδίως το Bollywood-άλλο Bollywood και άλλο ινδικός κινηματογράφος .Δεν μπορώ να πω ότι είχα ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τις ταινίες αυτές αλλά η μουσική με συναρπάζει.Έχοντας διαβάσει και δοκιμάσει αρκετά πράγματα στον κόσμο της μουσικής,μπορώ να καταλάβω-στο δικό μου μυαλό-για ποιο λόγο με ελκύει τόσο πολύ αυτό το στυλ.

Καταρχήν,η επιστήμη της Μουσικής Αρμονίας είναι φανταστική.Η κατασκευή των μελωδιών δεν έχει καμία σχέση με τον απόλυτα δυτικό τρόπο σκέψης που έχουμε συνηθίσει.Οι ευρωπαϊκοί κλασικοί μουσικοί προσανατολισμοί είναι κολλημένοι στην αρμονία του 18ου αιώνα:συνέχεια ελάσσονες και μείζονες κλίμακες.Για αυτό το λόγο νομίζω πως η δυτική κλασική μουσική έχει τελειώσει-απλά δεν της ψάλλαμε την εξόδιο.Και μαζί της έχει πεθάνει και όλος ο συφερτός της mainstream μουσικής .

Μόνο η Jazz αρμονία κατάφερε και έσπασε αυτήν την βαρεμάρα και ας με λένε κάποιοι φανατικό αμερικανόφιλο.Βγήκε από τα όρια που επέβαλλαν οι περουκοφόροι Ιταλοί & Γερμανοί και έδωσε νέους ορίζοντες στην εξερεύνηση του μουσικού θαύματος.

Με παρόμοιο τρόπο λειτουργεί και η ινδική μουσική.Δεν έχει σταθερό μέτρο,ο ρυθμικός κύκλος μπορεί να κλείσει μετά από πολλά μουσικά μέτρα,μπορεί και ποτέ…όλα είναι ελεύθερα.Τολμώ να πω πως είναι η Jazz της Ανατολής.

Όσον αφορά το φιλμ,η υπόθεση ήταν κάτι μεταξύ ελληνικής ταινίας του 60 και Ibrahim Tatlises  (μύστης των κλαψιάρικων τουρκόφωνων ταινιών). Παρόλα αυτά,ήταν υπερπαραγωγή και δικαίως έγινε Kassenschlager. Ο Ambi δεδικαίωται… 

Οι φωτογραφίες μου

Das altes Fährhaus

φωτογραφία του εστιατορίου  

Σήμερα πήγαμε για φαγητό με φίλους στο Königswinter.Δεν είχα ξαναπάει σε αυτό το εστιατόριο.Ονομάζεται Das altes Fährhaus και το φαγητό του είναι εξαιρετικό.Είχε μια υπέροχη κληματαριά να σκεπάζει την αυλή του και οι υπάλληλοι ήταν ευγενικοί και συμπαθητικοί.Είχε πάρα πολύ κόσμο και οι περισσότεροι ήταν ηλικίας 60+.Δηλαδή ο ερχομός μας έριξε τον μέσο όρο ηλικίας στα 59.999!

Ακριβώς απέναντι υπήρχε στο ποτάμι όπου μπορούσες να κάνεις με κάποια μικρά πλοία βόλτα και ο καιρός ήταν υπέροχος.Τώρα που γράφω τα χαλάει λίγο αλλά τέλος πάντων.Όχι,δεν πεθύμησα τον ελληνικό καιρό.Ας ελπίσουμε πως θα συνεχίσει έτσι.

Η λειτουργία το πρωί ήταν φανταστική.Στο Wesseling δεν είχε πολύ κόσμο λόγω των εκλογών αλλά υπήρχε μεγάλη κατάνυξη και ο κόσμος είχε κέφια.Θα έφταιγε και ο καλός καιρός…

φωτογραφία της εκκλησίας

Η πόλη μου

Η πόλη μου…Αν το πάρουμε συναισθηματικά,η πόλη μου είναι η Θεσσαλονίκη.Δεν υπάρχει περίπτωση ποτέ να ξεχάσω κάθε δρόμο που περπάτησα και πάντοτε θα θέλω να γυρίσω πίσω.Αλλά κατά το όπου γης και πατρίς οι παραστάσεις αλλάξανε και βρέθηκα στην αλλοδαπή.Αλλά πλέον ο όρος αλλοδαπός είναι τόσο ανίκανος να περιγράψει κάποιον πλέον που καταντάει κενή λέξη.Η αλλοδαπή είναι μια παράξενη χώρα.Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι αλλά άλλο να περνάς απλά και άλλο να ζεις εδώ.Υπάρχουν πολλές και θεμελιώδεις διαφορές με την Ελλάδα. Αλλά δεν έχει καμία σημασία στο τέλος.Απλά πρέπει να συνειδητοποιήσω πως η “πόλη” μου πλέον είναι αυτή.

Όταν είχα πρωτοέλθει κάποιος φίλος μου είπε την άποψη που είχε ο φημισμένος John le Carré στο βιβλίο του  Eine kleine Stadt in Deutschland και τρόμαξα!Αλλά με τον καιρό κατάλαβα πως το μέρος δεν διαφέρει και από μια μικρή πόλη του αμερικάνικου βορρά:Αρκετά ανεπτυγμένη,με σπίτια χτισμένα με τον παραδοσιακό τρόπο και όλα τοποθετημένα σαν Playmobil:στη θέση τους.Αν και το παραδοσιακό χτίσιμο των κτιρίων κατά βάθος δεν μου αρέσει διότι φανερώνει ένα κόλλημα στο στείρο παρελθόν (κάθε παρελθόν είναι στείρο) και αδυναμία να συλλάβεις τις νέες συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί ενώ εσύ κοιμόσουν μακάριος…

Στις φάμπρικες & στις στοές…

Ξενιτειά είναι αυτό που εσύ νομίζεις ως ξενιτειά.Ο Ρασούλης νομίζω πως έκανε λάθος:άνετα νιώθεις ξένος και στο κέντρο της Αθήνας παρά στο κέντρο της Καζαμπλάνκα.Ανάλογα το πως αισθάνεσαι. Εγώ εδώ πέρα πάντως αισθάνομαι μια χαρά. Όχι πως ανακάλυψα τον Παράδεισο αλλά δεν μου κρύβουν την αλήθεια. Όσο άσχημα και να είναι τα πράγματα μου το λένε.Επίσης,όσο δουλεύεις,τόσο κερδίζεις.Απλά πράγματα.

Έκανα ένα τεράστιο νέο ξεκίνημα στη ζωή μου και δε μετάνιωσα ούτε στιγμή. Υπάρχει κάτι ωραιότερο;

Gefunden

Ich ging im Walde	I was walking in the woods
So für mich hin,	Just on a whim of mine,
Und nichts zu suchen,	And seeking nothing,
Das war mein Sinn.	That was my intention.
Im Schatten sah ich	In the shade I saw
Ein Blümchen stehn,	A little flower standing
Wie Sterne leuchtend	Like stars glittering
Wie Äuglein schön.	Like beautiful little eyes.
Ich wollt es brechen,	I wanted to pick it
Da sagt’ es fein:	When it said delicately:
Soll ich zum Welken,	Should I just to wilt
Gebrochen sein?	Be picked?
Ich grubs mit allen	I dug it out with all
Den Würzeln aus,	Its little roots.
Zum Garten trug ichs	To the garden I carried it
Am hübschen Haus.	By the lovely house.
Und pflanzt es wieder	And replanted it
Am stillen Ort;	In this quiet spot;
Nun zweigt es immer	Now it keeps branching out
Und blüht so fort.

Lili Marleen-από τα αγαπημένα μου τραγούδια…

Vor der Kaserne Vor dem großen Tor Stand eine Laterne Und steht sie noch davor So woll’n wir uns da wieder seh’n Bei der Laterne wollen wir steh’n Wie einst Lili Marleen.2. Unsere beide Schatten Sah’n wie einer aus Daß wir so lieb uns hatten Das sah man gleich daraus Und alle Leute soll’n es seh’n Wenn wir bei der Laterne steh’n Wie einst Lili Marleen.  3. Schon rief der Posten, Sie blasen Zapfenstreich Das kann drei Tage kosten Kam’rad, ich komm sogleich Da sagten wir auf Wiedersehen Wie gerne wollt ich mit dir geh’n Mit dir Lili Marleen. 4. Deine Schritte kennt sie, Deinen zieren Gang Alle Abend brennt sie, Doch mich vergaß sie lang Und sollte mir ein Leids gescheh’n Wer wird bei der Laterne stehen Mit dir Lili Marleen? 5. Aus dem stillen Raume, Aus der Erde Grund Hebt mich wie im Traume Dein verliebter Mund Wenn sich die späten Nebel drehn Werd’ ich bei der Laterne steh’n Wie einst Lili Marleen.

At the barracks compound, By the entry way There a lantern I found And if it stands today Then we’ll see each other again Near that old lantern we’ll remain As once Lili Marleen.Both our shadows meeting, Melding into one Our love was not fleeting And plain to everyone, Then all the people shall behold When we stand by that lantern old As once Lili Marleen. Then the guard to me says: “There’s tap call, let’s go. This could cost you three days.” “Be there in half a mo’.” So that was when we said farewell, Tho’ with you I would rather dwell, With you, Lili Marleen. 4. Well she knows your foot steps, Your own determined gait. Ev’ry evening waiting, Me? A mem’ry of late. Should something e’er happen to me, Who will under the lantern be, With you Lili Marleen? 5. From my quiet existence, And from this earthly pale, Like a dream you free me, With your lips so hale. When the night mists swirl and churn, Then to that lantern I’ll return, As once Lili Marleen.

Ως παιδί που πιστεύει πως η ευρωπαϊκή ιστορία γράφτηκε στους 2 παγκόσμιους πολέμους,ένα από τα αγαπημένα μου τραγούδια δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από το Lili Marleen.Οποιοσδήποτε το συνδέει με τον ναζισμό είναι ο ίδιος που θα συνέδεε το “όσο χρειάστηκε να πιεις ένα τσιγάρο τόσο χρειάστηκε να κάψεις το φαντάρο που κάνει όνειρα για σένα στη σκοπιά” με την χούντα του 1967…

Το τραγούδι γράφτηκε από τον Γερμανό στρατιώτη Hans Leip (γεν.22.9.1893, †6.6.1983) πριν πάει να πολεμήσει τους Ρώσους το 1915 και αφορά την κοπέλα του Lili και ένα επίθετο μιας νοσοκόμας που ερωτεύτηκε,της Marleen.Σημειωτέον πως το τραγούδι έγινε τεράστια επιτυχία και στις δυο μεριές του μετώπου εφόσον υπάρχουν και πολλές αγγλόφωνες εκτελέσεις.Η μουσική ενώνει που λένε…

Αντουανέτα και Wermacht

Βλέπω μια εκπομπή για την Μαρία Αντουανέτα,την τελευταία βασίλισσα της Γαλλικής μοναρχίας,η οποία αποκεφαλίστηκε με τον γνωστό τρόπο.Μια αγγλόφωνη ιστορικός εξηγούσε με τρεμάμενη φωνή πόσο κακοποιήθηκε η βασιλική οικογένεια από τους επαναστάτες,για το ότι δεν έδωσαν δικηγόρο στην Αντουανέτα και άλλα τελείως ηλίθια,λες και δικαζόταν ο Μπελογιάννης!!Λες και αυτή η γυναίκα δεν ήταν εκείνη που έστελνε κρυφά μηνύματα στους Αυστριακούς για να γνωρίζουν τις θέσεις του γαλλικού στρατού,λες και δεν ήταν αδιάφορη μπροστά στην πείνα του λαού και τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων που ποτέ δεν θα μάθουν τι θα πει δικηγόρος.Η προσπάθεια να φανεί ως ηρωίδα ήταν εξοργιστική. Από την άλλη όταν διαβάζονταν τα αρχεία για την κακοποίηση του γιου της,τον βασανισμό του με το κνούτο και την χαλκευμένη παραδοχή του πως έκανε έρωτα με την μάνα και την θεία του ένιωσα περίεργα.Συνειδητοποίησα πως έχουμε μέσα μας τον καταλογισμό συλλογικής ευθύνης.Όταν για παράδειγμα βλέπουμε ένα έργο σχετικά με τον Β’Παγκόσμιο Πόλεμο, καταδικάζουμε συλλήβδην ολόκληρο το γερμανικό έθνος.Δεν περνάει ποτέ από το μυαλό μας ότι όλοι οι “εχθροί” του πολέμου εκείνου ήταν άνθρωποι που άφησαν κάποιους πίσω, που τους περίμεναν,που έκλαψαν όταν αυτοί πέθαναν και που τους λύγισε η πολεμική μανία των κατώτερων ποιοτήτων της ανθρώπινης ψυχής.Δεν με ενδιαφέρει από ποια μεριά ήταν οι “καλοί” και από ποια οι “κακοί”.Τέτοιοι μανιχαϊσμοί δεν έχουν θέση σε μια σωστή πολιτική κρίση.Μιλώ για την ανθρώπινη ψυχή που αιμορραγεί.Η Αντουανέτα κάποτε με γέμιζε με απέχθεια,οι Γερμαναράδες που εισέβαλαν στην πατρίδα μου το ίδιο.Όταν έγινα πατέρας όμως και γνώρισα τι είναι να έχει κάποιος άλλος το μεγαλύτερο κομμάτι του εαυτού σου και όχι εσύ ο ίδιος,ανακάλυψα άλλες ποιότητες στην σαθρή πραγματικότητα.Ανακάλυψα πως ο φοβισμένος γιος της Αντουανέτας και οι πεινασμένοι Γάλλοι είχαν τα ίδια πονεμένα μάτια,οι νεκροί από την πείνα στις πόλεις της Ελλάδας πέθαιναν με τον ίδιο πόνο που πέθανε ο νεαρός 16χρονος Günder R.,ο μικρότερος Γερμανός αλεξιπτωτιστής που αναπαύεται στην Κρήτη.Οι πολιτικές και κοινωνικές συμβάσεις αρχίζουν να μην με ενδιαφέρουν.Αντίθετα,όπως διδάσκει και ο Ιησούς,το πρόσωπο είναι το σημαντικό.Ούτε καν το άτομο αλλά το πρόσωπο,το σύνολο των εμπειριών και συναισθημάτων,η αγάπη,ο έρωτας και η Μνήμη κάποιου.Τίποτε άλλο δεν έχει σημασία για μένα…

Δουλεία

“[...]ἐπεὶ δὲ τυγχάνομεν σκοποῦντες περὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας, αὕτη [35] δ’ ἐστί καθ’ ἧν ἡ πόλις ἃν εἴη μάλιστ’ εὐδαίμων, τὴν δ’ εὐδαιμονίαν ὅτι χωρὶς αρετὴς ἀδύνατον ὑπάρχειν εἴρηται πρότερον, φανερόν ἐκ τούτων ὡς ἐν τῇ κάλλιστα πολιτευομένῃ πόλει καὶ τῇ κεκτημένη δικαίους ἄνδρας ἁπλῶς, αλλὰ μὴ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν, οὔτε βάναυσον βίον οὔτ’ αγοραίον δεῖ [40] ζῆν τοὺς πολίτας (αγενὴς γὰρ ὁ τοιοῦτος βίος καὶ πρὸς ἀρετὴν ὑπεναντίος), οὐδέ δὴ γεωργοὺς εἶναι τοὺς μέλλοντας ἔσεσθαι [1] (δεῖ γὰρ σχολῆς καὶ πρὸς τὴν γένεσιν τῆς ἀρετῆς καὶ πρὸς τὰς πράξεις τὰς πολιτικάς“ -Αριστοτέλης, Πολιτικά, 7, 1328 b, 35 -1329 a, 1.

Ίσως πρέπει να είμαστε λίγο περισσότερο κριτικοί απέναντι στους ένδοξους προγόνους μας…

Η αλήθεια και το πρόσχημα

Η πρώτη σκέψη για σήμερα είναι η εισβολή του Ισραήλ στην λωρίδα της Γάζας με πρόσχημα την απελευθέρωση ενός στρατιώτη από τους απαγωγείς του-οι οποίοι είναι μέλη της Χαμάς.Οι Ισραηλινοί,μπήκαν με τσαμπουκά,σκότωσαν τα προβλεπόμενα γυναικόπαιδα,διέλυσαν υποσταθμούς ηλεκτρικού ρεύματος,απήγαγαν με την σειρά τους καμιά 70αριά βουλευτές,δημάρχους και δημόσιους υπαλλήλους της Παλαιστινιακής Αρχής που πρόσκεινται στην Χαμάς και γενικότερα έκαναν ό,τι κάνει συνήθως ένας στρατός κατοχής.Ακριβώς τα ίδια έκαναν και οι Γερμανοί στην κατοχή της Ελλάδας.Στον οικισμό του Χορτιάτη για παράδειγμα κάποιοι άμυαλοι αντάρτες σκότωσαν έναν Γερμανό γιατρό ο οποίος πήγε (άοπλος) να βάλει χλώριο στις πηγές που έφερναν νερό στο χωριό.Οι συμπατριώτες του στην κυριολεξία έκαψαν  ζωντανούς τους κατοίκους του οικισμού.Βλέπουμε πως οι αντιδράσεις των κατακτητών δεν διαφέρουν-τα σύγχρονα μέσα προβολής μάλιστα καθιστούν αυτές τις ενέργειες τηλεοπτικό καταναλωτικό προϊόν.

Στο προκείμενο τώρα.Δεν πιστεύω να έχει πείσει κάποιος τον εαυτό του πως οι αιτιάσεις των Ισραηλινών είναι αληθινές-τουναντίον μάλιστα,είναι παιδικές.Το γεγονός εδώ δεν είναι βέβαια αν είναι αληθινές οι αιτιάσεις τους (ολόκληροι πόλεμοι έγιναν πρόσφατα για πιο “αφελείς’ λόγους).Το σοβαρό λοιπόν της υπόθεσης είναι πως κανείς δεν έχει αρθρώσει μια λέξη αμφιβολίας για αυτές τις αιτιάσεις.Όλοι το ίδιο σκέφτονται,όλοι ξέρουν πως ο επίσημος λόγος που επικαλείται η ισραηλινή κυβέρνηση είναι διάτρητος αλλά δεν τον αμφισβητεί κανείς.Μετά από τόσους απαχθέντες στρατιώτες όλες αυτές τις δεκαετίες τώρα έπιασε την ισραηλινή κυβέρνηση το φιλότιμο να απελευθερώσει τον δεκανέα Γκιλάντ!Ούτε στην “Διάσωση του στρατιώτη Ράϊαν” δεν το είδαμε αυτό!Αν και η ομοιότητα των υποθέσεων καθώς και η καταγωγή του σκηνοθέτη της εν λόγω ταινίας μας κάνουν να αναρωτηθούμε κάποια πράγματα (όπως την σύγκλιση τέχνης και πολιτικής ας πούμε).

Οι σχέσεις των Εβραίων με τους Φιλισταίους δεν ήταν ποτέ καλή εδώ και αιώνες.Βλέπουμε πως οι απόγονοι των δυο αυτών λαών συνεχίζουν την αιματοβαμμένη παράδοση που έχει μια σταθερή διάρκεια στον χρόνο.Ο καημένος ο Γκιλάντ έδωσε μια θαυμάσια αφορμή για να εισβάλλει το Ισραήλ στον μισητό εχθρό και αργότερα αυτά είναι το ίδιο θαυμάσια ως λόγος για να κάνουν επιδρομές οι ανθρώπινες παλαιστινιακές βόμβες.Σε υατήν όμως την περίπτωση δεν μπορεί να επέμβει η “πολιτισμένη διεθνής κοινότητα” και με τις βόμβες της να σταματήσει τον ισχυρό επιτιθέμενο,όπως έκανε στην πρώην Γιουγκοσλαβία ας πούμε.Ας μην ρωτάμε γιατί,είναι παιδικό και να το αναρωτηθείς.

Παγανισμός

Ο Παγανισμός όπως παρουσιάζεται στη σημερινή εποχή δεν έχει
καμία σχέση με την προχριστιανική θρησκεία των ευρωπαϊκών λαών.Κάποιες φορές ακούμε διάφορους ορισμούς στα Μέσα Ενημέρωσης ή στην καθημερινότητά μας αλλά συνήθως είναι πρόχειροι και ασαφείς.

Ο όρος είναι συγκεντρωτικός και δεν αναφέρεται σε μια θρησκεία μόνο. Με τον ίδιο τρόπο που ονομάζουμε κάποιες θρησκείες Μονοθεϊστικές, παρομοίως ονομάζουμε Παγανισμό πολλές μικρές και μεγάλες σέχτες πιστών οι οποίες είτε διαφέρουν πολύ είτε δεν έχουν καμία σχέση μεταξύ τους. Για παράδειγμα, στις Η.Π.Α, η πιο διαδεδομένη παγανιστική ομάδα είναι η Wicca,η οποία μέσα από έναν κυκεώνα συγκρητισμών και ιδεολογικής ελαφρότητας δεν αποτελεί παρά μια καρικατούρα φθηνής κινηματογραφικής μαγείας.Θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε κάπως πιο σοβαροφανή από τα βιβλία του Harry Potter.Παγανιστές είναι και οι παντουρανιστές Τούρκοι οι οποίοι έχουν κύρια θεότητα τον Τανρί-σε μια προσπάθεια επιστροφής στο παρελθόν του έθνους στις στέπες της Μογγολίας.Όπως είναι εμφανές καμιά σχέση και ομοιότητα δεν μπορούμε να βρούμε μεταξύ των δύο αυτών τάσεων,παρόλα αυτά τις ονομάζουμε παγανιστικές.

Η τάση αυτή της επιστροφής σε μια κάποια αρχαιότητα δεν είναι φυσικά νέο φαινόμενο,υπήρχε ήδη μόλις από την επικράτηση του χριστιανισμού τον 4ο αι και δημιούργησε και κάποιες σπασμωδικές κινήσεις και κατά την ύστερη βυζαντινή περίοδο αλλά μόνο σε λόγιο επίπεδο και όχι κοινωνικής απήχησης.Οι σύγχρονες παγανιστικές ομάδες οφείλουν τις ρίζες τους στην δεκαετία του 1960,την περίοδο δηλαδή αμφισβήτησης όλων των τότε δεδομένων αυθεντιών-άρα και της “κατεστημένης” θρησκείας,του χριστιανισμού.Όπως πολλοί ανατολίτες γκουρού επέδραμαν στο δυτικό κόσμο για να απλώσουν τις (προσωπικές επί το πλείστον)διδασκαλίες τους, κατά τον ίδιο τρόπο ξεφύτρωσαν ομάδες όπως οι Σατανιστές και η Επιστημολογία.Μια από αυτές τις τάσεις στη σημερινή εποχή είναι και κάποιοι που εμφανίζονται ως “Ελληνες Εθνικοί” βρίσκοντας τις “ρίζες τους” στην αρχαία Ελλάδα αυτοχριζόμενοι επίσης ως μοναδικοί εκπρόσωποι και διακινητές των όποιων ιδεών της.

Στην Ελλάδα του 21ου αι όσοι κατατάσσουν τους εαυτούς τους σε εκείνους που ευαγγελίζονται μια επιστροφή-έστω και σε ατομικό επίπεδο-σε μια αρχαιολατρεία θρησκευτικού επιπέδου,μοιραία έρχονται αντιμέτωποι με κάποια ζητήματα.Κάποια βασικά από αυτά είναι τα παρακάτω:

-Τι ακριβώς είναι ελληνική αρχαιότητα;Ο Πλάτωνας και ο Αριστοτέλης;Ο Όμηρος και οι Προσωκρατικοί;Είναι όσοι γράφουν ελληνικά;Άρα μπορούμε να προσθέσουμε και τον Φίλωνα,τον Μέγα Βασίλειο και τον Πορφύριο.Ή όχι;Μήπως όσοι γράφουν ελληνικά και γεννήθηκαν στην Ελλάδα;Τι είναι Ελλάδα όμως;Σίγουρα όχι η χώρα που σχηματίζεται στο φαντασιακό του σύγχρονου νεοέλληνα όταν ακούει το όνομα του κράτους που διαμένει.Αν πάλι πάρουμε τον κλασικό ορισμό του Ισοκράτη για την κοινή παιδεία πρέπει να ορίσουμε ποια είναι αυτή η κοινή παιδεία.Αν λοιπόν επικεντρωθούμε στο θρησκευτικό κομμάτι αυτής της κοινής παιδείας θα ανακαλύψουμε (ήδη με την βοήθεια του Ηροδότου) πως πολλοί θεοί που λάτρευαν οι αρχαίοι Έλληνες δεν ήταν ελληνικής καταγωγής αλλά γενικότερα από την Ανατολή.Υπάρχει λοιπόν ένα μεγάλο πρόβλημα ορισμού και συνεπώς σύγχιση.

-Ποιες ακριβώς είναι οι πηγές της αρχαιοελληνικής θρησκευτικότητας;Στις τελετές των νοσταλγών της αρχαιότητας πως γνωρίζουν ποιες προσευχές λέγονταν;Που έχουν καταγραφεί ανάλογες πληροφορίες ώστε να ξέρουμε σε ικανοποιητικό βαθμό το τελετουργικών των αρχαίων τελετουργών;Οι μοντέρνοι εθνικοί δίνουν σε αυτό το ζήτημα δυο απαντήσεις:1.Οι ιερείς δεν είχαν “ιερές γραφές” οπότε οι εκάστοτε προσευχές άπτονταν του αυτοσχεδιασμού του ιερέα.2.Οι χριστιανοί διώκτες κατέστρεψαν τα όποια κείμενα θρησκευτικής τελετουργίας-οπότε δεν έχουμε κανένα στοιχείο.Αφήνοντας ασχολίαστα και τα δυο επιχειρήματα μπορούμε απλά να επισημάνουμε πως η οποιαδήποτε σύνδεση με το οποιοδήποτε τυπικό μιας οποιασδήποτε αρχαιοελληνικής θρησκευτικής απόχρωσης είναι σχεδόν ανύπαρκτη.Αυτός ίσως είναι ο λόγος των φαιδρών συγκεντρώσεων με χλαμύδες και πυρσούς από γραφικούς των οποίων το φαντασιακό αποτελείται από κινηματογραφικές ταινίες και όσα έχουν διαβάσει σε βιβλία αμφιβόλου ποιότητας. (συνεχίζεται…)

Σκέψεις του Ιουνίου

Σκέψη 1η..