Μεγάλα κέφια

Του αγίου Νικολάου σήμερα και έκατσα να διαβάσω ό,τι περάσει από μπροστά μου στο διαδίκτυο. Μερικές φράσεις και ευρύματα  όντως μου έφτιαξαν το κέφι:

1. Τα μπουκάλια τα είχαν τα παιδιά για ανακύκλωση!
Νομίζω μακράν η καλύτερη γραμμή υπεράσπισης για τους συλληφθέντες από τον πατέρα ενός από αυτούς.

2. Το Βυζάντιο ιδρύθηκε με μόνο σκοπό να δολοφονήσει όλους τους Έλληνες! Ανώνυμο σχόλιο που πήρε το μάτι μου κάπου, αλλά από τα πολλά γέλια έχασα το link. Μπράβο, μεγάλε, ο Ράνσιμαν και η Αρβελέρ μπορούν τώρα να σκίσουν

Δημοσιογραφία εν τοις Πατριαρχίοις

Έτος 2000.Κληρικολαϊκή Συνέλευση στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Πλήθος ιερέων και λαϊκών μαζεύεται για αυτό το τεράστιο συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη. Είμαι έξω από το γραφείο γνωστού μητροπολίτη. Με πλησιάζει “έγκριτος” δημοσιογράφος του εκκλησιαστικού ρεπορτάζ ο οποίος αρθρογραφεί μέχρι σήμερα σε εφημερίδα μεγάλης κυκλοφορίας.

Ερώτηση: Είδες τον……..;

Απάντηση: Ναι.

Ερώτηση: Τι είπατε;

Απάντηση:…Ορίστε; Νομίζω πως αυτό αφορά εμένα..

Ερώτηση: Έλα τώρα…είναι γνωστός διαπλεκόμενος…Κάτι θα είπατε…τι;

Απάντηση: …συγνώμη…σε ξέρω και από χθες; Πως μου μιλάς έτσι;

Ερώτηση: Σου την έπεσε; Ακούστηκε και αυτό…

Απάντηση δεν υπήρξε στον άθλιο αλλά βλέπω συχνά πυκνά το όνομά του στο εκκλησιαστικό ρεπορτάζ και θυμάμαι αυτό το όμορφο περιστατικό που καταδεικνύει ποιοι εργάζονται πως…

Διακοπές

Άντε, εύχομαι και την Μπαγκαβάτ Γκιτά

Πάντοτε ήμουν προσεκτικός σε όλους αυτούς που “φώναζαν”: τους κομματάρχες, τους εθνοσωτήρες, τους κομμουνιστοφάγους, τους κομμουνιστολάγνους, τους υπερεθνικιστές, τους υπερδιεθνιστές, τους προφητολόγους, αναρχικούς, φιλοβασιλικούς, αυτούς που “συνομιλούν με γέροντες” και λένε πως οσονούπω θα είμαστε στην Κόκκινη Μηλιά, εκείνους που νομίζουν πως για όλα φταίνε οι εβραιομασώνοι σατανιστές και όχι η δική τους βαρεμάρα και αδράνεια.

Οι δυο τελευταίες δεκαετίες όμως έχουν βαλθεί να με κάνουν να αλλάξω γνώμη: από το αλήστου μνήμης ΚΕΦΕ και τον φανερά αποσταθεροποιητικό ρόλο του (μιλάω μόνο για την θρησκευτική πλευρά, η πολιτική δεν με αφορά εδώ) μέχρι και το φοβερό “Σεμινάριο Γιόγκας για εκπαιδευτικούς”(!!!), όλα δείχνουν μια συγκεκριμένη στροφή όσον αφορά τον θρησκευτικό και “μεταφυσικό” (sic) προσανατολισμό της χώρας μας, προσανατολισμός ο οποίος δείχνει να μην ακολουθεί κάποιους ήδη υπάρχοντες κοινωνικούς μετασχηματισμούς αλλά μάλλον νόρμες “άνωθεν” διατεταγμένες.

Σε αυτό το συμπέρασμα φτάνω, προσωπικά πάντα, όταν βλέπω πως οι εκπαιδευτικοί μας σιγά σιγά θα πρέπει να προσανατολιστούν προς κατευθύνσεις όχι μόνο άσχετες με την Παιδεία αλλά και επικίνδυνες για τον κοινωνικό ιστό. Ως τι άλλο να ερμηνεύσει κάποιος την διδασκαλία της Yoga (σε όλες τις μορφές της), η οποία έφτασε στη Δύση ως “μέθοδος χαλάρωσης” ενώ στην πραγματικότητα είναι προετοιμασία θανάτου. Σέβομαι απόλυτα τις ανατολικές θρησκείες και τη φιλοσοφία τους, σέβομαι όλους όσους τις ακολουθούν. Από τον αμοιβαίο σεβασμό όμως μέχρι την επιβολή των ανωτέρω δοξασιών μέσω της εκπαίδευσης, η απόσταση είναι μεγάλη.

Γάτος ο Ελγατούρ

Διαβάζοντας εδώ μια συνέντευξη του κ. Ναΐμ ΕλΓΑΤΟύρ σχετικά με το Ισλάμ, (απάντηση στο πολύ καλό άρθρο της Λώρης Κεζά) θα ήθελα να σχολιάσω τα λεγόμενά του. Μετανάστης αυτός, μετανάστης και εγώ, ας πούμε πως κάπου τον νιώθω. Ή μάλλον τον ένιωθα, μέχρι που διάβασα την μεγαλειώδη συνέντευξή του. Ας σχολιάσω λοιπόν μερικά κομμάτια της:

Ξεκινώ με τον χαρακτηρισμό της συζύγου του κ.Ελγατούρ ως “μουσουλμάνας Ελληνίδας”. Αυτός ο όρος δεν υπάρχει απλά. Είναι καραμπινάτο οξύμωρο, όπως δεν υπάρχει μαύρος εθνικοσοσιαλιστής και Γερμανός Μαύρος Πάνθηρας. Αν εννοεί “Ελληνίδα που ασπάστηκε το Ισλάμ”, τότε αυτή παύει να είναι Ελληνίδα, γίνεται “ελληνόφωνη”, διακαής πόθος των διεθνιστών.

Συνεχίζουμε:

“Σήμερα στην Αθήνα ζουν εκατοντάδες χιλιάδες Μουσουλμάνοι, διαφόρων επαγγελμάτων και κοινωνικών στρωμάτων,

IV CONFÉRENCE PANORTHODOXE PRÉCONCILIAIRE

IV CONFÉRENCE PANORTHODOXE PRÉCONCILIAIRE
CENTRE ORTHODOXE DU PATRIARCAT ŒCUMÉNIQUE
Chambésy, 6-12 juin 2009

Communiqué

Sur invitation de Sa Sainteté le Patriarche œcuménique Bartholomaios,

Helloween – Open Your Life

Ευφυέστατο, ιδίως με την παρουσία του αγαπημένου μου ντράμερ Mikkey
Dee!!

Do you know what there is
Just behind your wall?
Do you hate what you can’t see
On the spinning ball?

Orphaned Land – Building The Ark

Τον τελευταίο χρόνο ασχολούμαι αρκετά με τους Orphaned Land, αυτήν τη φοβερή μπάντα από το Ισραήλ. Στα περισσότερα κομμάτια τους περιλαμβάνουν στίχους με άκρως θεολογικό περιεχόμενο και σε σοβαρά επίπεδα, χωρίς διάθεση ψευτοεντυπωσιασμού.

Cumque vidisset Deus

Ακούς να λένε στα χωριά

Ακούς να λένε στα χωριά οι γέροντες τα βράδια
κάτι μυστήρια πράγματα που χτίζουν τα σκοτάδια.
Λένε για της Υπαπαντής το μέγα πανηγύρι
πως το λιβάνι πέτρωνε πριν μπεί στο θυμιατήρι.
Λένε πως ψέλναν τα πουλιά στ΄αριστερό ψαλτήρι
κι απ΄ τα πηγάδια φέρνανε κρασί οι καλογήροι.

Λένε για κάτι χαιμαλιά

Το μίσος των διωκτών του Χριστού

Στις σημερινές ταραχές στο κέντρο της Αθήνας με τους μουσουλμάνους να δείχνουν αφηνιασμένοι δε με πείραξε τόσο το γεγονός των καταστροφών. Όπως και με τα σκίτσα του Μωάμεθ, έτσι και τώρα, αρκεί μια σπίθα για να τους ξεσηκώσει. Με πείραξε η λεγόμενη “συμμαχία των προθύμων” η οποία

Πάτερ Ημών & Γιάννης Ρίτσος

Ποια “παιδεία” υπηρετούν οι εκπαιδευτικοί πλέον;

Αντιγράφω από το Αντίβαρο: (τα έντονα γράμματα δικά μου)

Για το «πείραμα» στο 132ο Δημοτικό Σχολείο Αθηνών στην Γκράβα, όπου η πρωινή προσευχή αντικαταστάθηκε με ένα ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, ζητήσαμε έναν απολογισμό από τη Στέλλα Πρωτονοταρίου, διευθύντριά του έως τον Νοέμβριο του 2007:

 

“Στο σύγχρονο ελληνικό σχολείο, πολυπολιτισμικό πλέον, φοιτούν πολλοί μαθητές και μαθήτριες μη ορθόδοξοι. Ολα αυτά τα μη ορθόδοξα παιδιά (σύμφωνα με το Π.Δ. 201/98) “εφόσον προσέλθουν στο σχολείο πριν γίνει η πρωινή προσευχή, είναι υποχρεωμένα

Επεισόδια στην Ημερίδα για τον Διαχριστιανικό Διάλογο (ή γιατί μας θεωρούν ταλιμπάν)

Διαβάζοντας εδώ την είδηση Ημερίδας για τον διάλογο μεταξύ των Εκκλησιών και για τους οργανωσιακούς που προσπάθησαν να μπουκάρουν μέσα, έκανα μερικές σκόρπιες σκέψεις:

1. Με καμώματα τέτοιου τύπου-αλλά και με τους καμένους κινηματογράφους της δεκαετίας του 1980-η μόνη αντίληψη που έχει ο Άλλος για μας είναι αυτή του ταλιμπανίζοντα μουζαχεντίν. Μπορεί κάποιες φορές να είναι υπερβολικό αλλά σας βεβαιώνω πως αυτή η εντύπωση μένει.

2. Μήπως τελικά δεν μπορούμε να μιλήσουμε με τους δυτικούς; μήπως δεν έχουμε τα κότσια, τα φόντα, τη μόρφωση, τη διάθεση, την όρεξη, χρόνο να σπαταλήσουμε; Μήπως δε μας νοιάζει να μιλάμε με άλλους γενικά; Να τους αφήσουμε να κουρεύονται δηλαδή;

3. Μήπως απλά δεν έχουμε καλούς τρόπους; μήπως ο τίτλος “οι επαρχιώτες του νότου της Ευρώπης” είναι λίγος για μας; μήπως ξεχάσαμε πως ο Άλλος είναι ιερός στην ελληνική παράδοση;

4. Μήπως ξεχνάμε πως ένα κομμάτι ελλήνων πολιτών ανήκει σε άλλη-ες ομολογία-ες; Μήπως ξεχάσαμε λέξεις όπως “πολιτισμός” και “διάλογος”;

5. Πάντοτε η καθολική Εκκλησία ήταν ανοιχτή, τελείως δεκτική σε ο,τιδήποτε το οποίο αφομοίωνε δημιουργικά. Δυστυχώς, ύστερα από τα μαύρα χρόνια της ΟΘωμανικής κυριαρχίας, η γκετοποίηση έγινε το σήμα κατατεθέν των Ορθοδόξων και η μονο-ομολογιακές κοινωνίες αυτοσκοπός.

6. Πολλοί νομίζουν πως διάλογος σημαίνει να πείσουμε τους “αιρετικούς παπικούς” να επιστρέψουν γονατιστοί ζητώντας συγνώμη που..διαφώνησαν με τον Μάρκο Ευγενικό, να μάθουν να έχουν Πρόσφορο αντί Όστιας, να βάλουν μαντίλι οι γυναίκες στην εκκλησία κλπ. Οι ίδιοι δεν έχουν ιδέα τι συμβαίνει στην πραγματικότητα διότι απλά ζουν αλλού.

7. Μας βλέπουν σαν “νησίδες φολκλόρ” της χριστιανοσύνης εξαιτίας τέτοιων απολίτιστων αντιδράσεων.

8. Δεν καταλαβαίνουν πως η στάση τους επηρρεάζει έμμεσα πολλούς Ορθοδόξους του εξωτερικού οι οποίοι υφίστανται την αντίδραση τέτοιων συμπεριφορών.

Ας βάλει ο Θεός το χέρι του…    

Φωνή βοώντος εν τη ερήμω(;)

Lieber Bruder Panos,
Christus ist auferstanden!
Erlaube mir auch meine Erfahrungen diesbezüglich darzustellen.

Γεννήθηκα στη Γερμανία και διακονώ την τοπική Εκκλησία τα τελευταία 11 χρόνια. Λυπάμαι όταν οι αδελφοί μας στην Ελλάδα, μιλώντας εκ του ασφαλούς και με δημόσιους μισθούς, πράτουν μικρόνοα, μικροαστικά, “ελλαδίτικα” και φανατισμένα, προκαλώντας μεγάλο κακό και σύγχυση στις συνειδήσεις των πιστών μας. Ζούμε σε μια χώρα, που η ορθοδοξία είναι μειονότητα και αν μη τι άλλο έχει ευεργετηθεί τα μέγιστα από τις δύο μεγάλες Εκκλησίες,

Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά

Το ότι θα αξιωνόμουν να δω την Αλέκα να μιλάει σε Ορθόδοξη Ενορία, πραγματικά δεν το πίστευα!!!

Αποτεφρώστε με

Είπα να μην γράψω κάτι λόγω Μεγάλης Τεσσαρακοστής αλλά δεν μπόρεσα να κρατηθώ διαβάζοντας την είδηση για την οριστική δημιουργία αποτεφρωτήρα στον Δήμο Αθηναίων. Επιτέλους οι “προοδευτικοί” συμπολίτες μας μπορούν να πανηγυρίζουν για άλλη μια “νίκη” τους εναντίον της Εκκλησίας. Ποιος άλλωστε αμφιβάλλει ότι δεν είναι ο μοναδικός στόχος των οπαδών της αποχριστιανοποίησης της ελληνικής κοινωνίας η Εκκλησία; Ποιος αμφιβάλλει ακόμη πως η Εκκλησία βρίσκεται υπό διωγμό; Έναν διωγμό, ο οποίος δεν μεταχειρίζεται τα ίδια μέσα με τον Διοκλητιανό (ακόμη) αλλά έχει τον ίδιο στόχο: την εξαφάνιση των χριστιανών όπου γης-ή στην χειρότερη περίπτωση- την μετατροπή τους σε Μ.Κ.Ο. “Εκκλησία” των Ομοφυλόφυλων, Λεσβιών, Εργαζομένων, Ανέργων, Γιαγιάδων, “Εκκλησία” των καλών Έργων, του Συσσιτίου, των Αστέγων κλπ. Αυτό το καταφέρνουν με πολλούς τρόπους, πολλές φορές με την στήριξη ιερέων οι οποίοι δεν εκφράζουν την ορθοπραξία και δεν λαμβάνουν την παρακαταθήκη ταύτη που Κάποιος τους έδωσε. Ένας τέτοιος τρόπος είναι και ο Αποτεφρωτήρας.

Διαβιώ σε μια χώρα όπου η αποτέφρωση είναι πολύ συνηθισμένη πρακτική. Σχεδόν κάθε Γραφείο Κηδειών που σέβεται το όνομά του στην αγορά έχει δικό του αποτεφρωτήρα. Δεν θα εκθέσω τους λόγους της προσωπικής μου αντίθεσης στο θέμα, λόγοι οι ο ποίοι ταυτίζονται με τις απόψεις της Εκκλησίας μας. Βλέπω καθημερινά σχεδόν πως ο δυτικός άνθρωπος (όχι αυτός που ζει στην Δύση αλλά ο φέρων τον Ορθό Λόγο του Καντ ως βίωμα και θεωρών τον χριστιανισμό στην καλύτερη περίπτωση ηθική διδασκαλία) προτιμά την καύση από την ταφή. Πολλοί το κάνουν συνειδητά, άλλοι ασυνείδητα, επειδή είναι της μοδός. Για μένα ο βασικός λόγος της προτίμησης της καύσης είναι πάντα ένας: η έλλειψη επιθυμίας των συγγενών να φροντίζουν κάποιον τάφο. Άντε να τρέχεις στα νεκροταφεία, να ανάβεις καντήλια, να φυτεύεις λουλούδια. Άσε που ένας τάφος είναι κάτι που σου το νοικιάζει η πόλη, ο δήμος δηλαδή και που να βρίσκεις τόσα λεφτά. Η ωφελιμιστική Λογική έχει επιβάλλει την ύπαρξη κατηγοριών ενταφιασμένων: Halb-anonym (Ημι-ανώνυμος): υπάρχει το όνομα του κεκοιμημένου αλλά δεν ξέρεις ακριβώς που είναι θαμμένος. Anonym: ο κεκοιμημένος δεν αναφέρεται αλλά είναι θαμμένος με πολλούς άλλους άνευ ονόματος. Και φυσικά υπάρχει ο νορμάλ τάφος, όπου οι τιμές είναι υπέρογκες. Προτιμάει λοιπόν ο κόσμος την αποτέφρωση και έχει τον παππού στο σαλόνι ή απλά τον αδειάζει στον Ρήνο.

Στην Ελλάδα η προτίμηση της καύσης δικαιώνει όσους θέλουν να αλλάξουν τις πολιτιστικές δομές της. Το αίτημα είναι απολύτως σεβαστό αλλά εξυπηρετεί άλλες προοπτικές και πολιτιστικές νόρμες. Εξυπηρετεί όσους μισούν την Εκκλησία, όσους φοβούνται τον θάνατο και δεν θέλουν σημάδια του και όσους νομίζουν πως είναι “οικολογικότερη” η καύση. Η Εκκλησία μας δεν εναντιώνεται σε όσους δεν επιθυμούν την ταφή αλλά δεν αλλάζει την πορεία της, δεν δέχεται την καύση ως χριστιανική πρακτική. Πολλοί Έλληνες με επισκέπτονται και ζητάνε να τελέσω κηδεία σε κάποιο αγαπημένο τους πρόσωπο το οποίο είναι πλέον κλεισμένο σε βάζο. Όταν συναντούν την άρνησή μου, αρκετοί αρχίζουν να χαρακτηρίζουν την Εκκλησία οπισθοδρομική, φανατική, αρχίζουν να τηλεφωνούν στην Μητρόπολη (αγαπημένο άθλημα των παραπονούμενων) και όταν ακούν και από κει άρνηση, φεύγουν μακριά, εκεί δηλαδή που βρίσκονταν πριν. Η Εκκλησία του Χριστού δεν υπάρχει για να την αλλάξει ο κόσμος αλλά για να αλλάξει η ίδια τον κόσμο.     

ΒΙΒΛΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΕΩΣ

ΒΙΒΛΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΚΕΣ
ΜΕΤΑΞΥ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΔΥΣΕΩΣ

ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ KLEIN
ΥΦΗΓΗΤΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΒΟΝΝΗΣ
Παρέμβαση στο 31ο Ιερατικό Συνέδριο της Ι. Μ. Γερμανίας,
Μόναχο, 30.10.-02.11.2000

***

Αρχικά είμαι χαρούμενος, που ο καθηγητής κ. Νικολακόπουλος διατύπωσε με τ’ όνομα τους τα προβλήματα, δίχως να τα ωραιοποιήσει από μια λανθασμένη διακριτικότητα. Ναι, η Δύση και η Ανατολή σκέφτονται διαφορετικά, κάτι το οποίο διαφαίνεται και στο πεδίο της βιβλικής θεολογίας. Ενθυμούμαι κάποια συζήτηση με φοιτητές της θεολογίας, οι οποίοι γέλασαν πολύ δυνατά, όταν έμαθαν ότι οι ανατολικοί χριστιανοί δεν είχαν καν ακούσει για την ιστορικοκριτική μέθοδο και, κατά συνέπεια, ήταν οπισθοδρομικοί, θα ήθελα, λοιπόν, πρώτα να ρωτήσω, γιατί υπάρχει η διάθεση αυτή στις γερμανικές θεολογικές σχολές και τι μπορούμε να κάνουμε εκεί με την ορθόδοξη μαρτυρία μας. Έπειτα θα ήθελα να εξετάσω την ποιμαντική πλευρά του προβλήματος.

We Shall Not Be a Party to Their Counsel!

Ευτυχώς ο κόσμος δεν έχει παρανοήσει εντελώς. Εβραίοι της Αμερικής συσπειρώνονται εναντίον της πολιτικής του Ehud Olmert και της σικάτης Υπουργού Εξωτερικών του Ισραήλ. Μαζεύουν υπογραφές για το παρακάτω κείμενο, το οποίο αξίζει να διαβαστεί. 

 

“We Shall Not Be a Party to Their Counsel!”

As human beings, we are shocked and appalled at the mass destruction unleashed by the State of Israel against the people of Gaza in its current military operation, following years of Israeli occupation, siege, and deprivation.

Ποιας ακριβώς “παιδείας” μετέχοντες;

Οἱ γὰρ κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον τὴν πόλιν διοι- κοῦντες κατεστήσαντο πολιτείαν οὐκ ὀνόματι μὲν τῷ κοινοτάτῳ καὶ πραοτάτῳ προσαγορευομένην, ἐπὶ δὲ τῶν πράξεων οὐ τοιαύτην τοῖς ἐντυγχάνουσι φαινομένην, οὐδ’ ἣ τοῦτον τὸν τρόπον ἐπαίδευε τοὺς πολίτας ὥσθ’ ἡγεῖσθαι τὴν μὲν ἀκολασίαν δημοκρατίαν, τὴν δὲ παρανομίαν ἐλευθε- ρίαν, τὴν δὲ παρρησίαν ἰσονομίαν, τὴν δ’ ἐξουσίαν τοῦ ταῦτα ποιεῖν εὐδαιμονίαν, ἀλλὰ μισοῦσα καὶ κολάζουσα τοὺς τοιούτους βελτίους καὶ σωφρονεστέρους ἅπαντας τοὺς πολίτας ἐποίησεν.

Εκείνοι λοιπόν που είχαν τη διοίκηση της πολιτείας κατά την παλαιότερη εποχή, εγκατέστησαν πολίτευμα που δεν είχε μόνον όνομα προσφιλέστατο σ’ όλους και γλυκύτατο, ενώ στην πραγματικότητα δεν έδινε την εντύπωση αυτή στους πολιτευομένους και δεν προετοίμαζε τους πολίτας ώστε να θεωρούν την ακολασία δημοκρατία, την παρανομία ελευθερία, την αθυροστομία ισότητα δικαιωμάτων, ούτε τέλος την εξουσία να κάνουν όλα αυτά ευδαιμονία, αλλά πολίτευμα που παρέδιδε στο μίσος και στην τιμωρία τους ανθρώπους αυτού του είδους και που κατώρθωσε με τον τρόπο αυτό να κάμη όλους τους πολίτας καλύτερους και φρονιμώτερους. Εξαιρετική μάλιστα συμβολή για την καλή διοίκηση της πολιτείας παρείχε το γεγονός ότι, επειδή υπάρχει η δοξασία ότι υπάρχουν δύο είδη ισότητος και ότι η μία απονέμει σ’ όλους τα ίδια δικαιώματα και η άλλη ό,τι πρέπει στον καθένα, δεν αγνοούσαν τη χρησιμώτερη, αλλ’ εκείνην που έδινε τα ίδια δικαιώματα και στους ηθικούς ανθρώπους και στους πονηρούς, την απεδοκίμαζαν, γιατί την εθεωρούσαν άδικη, ενώ εκείνην που παρείχε δικαιώματα ανάλογα με την αξία του καθενός και ετιμωρούσε πάλι αναλόγως των περιστάσεων, την προτιμούσαν και σύμφωνα μ’ αυτήν ερρύθμιζαν τη διοίκηση της πολιτείας, και δεν εξέλεγαν τους άρχοντας απ’ όλους τους πολίτας ανεξαιρέτως, αλλά για κάθε αξίωμα προέκριναν τον καλύτερο και τον ικανώτερο, γιατί ενόμιζαν ότι και οι άλλοι πολίται θα είναι όμοιοι μ’ εκείνους που αναλαμβάνουν υπεύθυνα τη διοίκηση των πολιτικών πραγμάτων. Εκτός αυτού ενόμιζαν ότι η εκλογή αυτή των αρχόντων είναι περισσότερο αρεστή στο λαό από την εκλογή που γίνεται διά κλήρου. Γιατί κατά την κλήρωση είναι πολύ ενδεχόμενο να ευνοηθή από την τύχη και να καταλάβη αξίωμα πολιτικό άνθρωπος με τάσεις ολιγαρχικές, ενώ κατά την πρόκριση των ικανωτέρων πολιτών ο λαός θα είναι ο κυρίαρχος να εκλέξη εκείνους που αγαπούν ξεχωριστά το υφιστάμενο καθεστώς. (Μτφ Α.Μ Γεωργαντόπουλος)

 

Η γνώση της αρχαίας ελληνικής δεν είναι εκ των ουκ άνευ για να γίνεις δημοσιογράφος. Οκ αυτό. Η διασταύρωση του νοήματος κάποιου άγνωστου κειμένου προ της δημοσίευσης δεν είναι απαραίτητη;

Πρωινή κατήφεια

Προσπαθώ όλη μέρα να εργαστώ στο σπίτι. Άπλωσα όλα τα χαρτιά που πρέπει να μελετήσω, αντιγράψω, διορθώσω και στείλω πάνω στο τραπέζι του σαλονιού. Βλέπω στην τηλεόραση τα επίμετρα των ταραχών και προσπαθώ να μην σκέφτομαι. Γεμίζω ντροπή από όσα συναισθήματα μου δημιουργούνται. να πω πως ντρέπομαι για την κατάντια της χώρας μου;

Θέα από το πίσω παράθυρο.

Ποιας χώρας μου όμως εφόσον αλλού τρώω, αλλού πίνω, αλλού πάω και πληρώνω φόρους. Εκεί που το κράτος είναι αστυνομικότατο αλλά ταυτόχρονα δημοκρατικότατο (δύσκολο να το φανταστεί κανείς), εκεί που όταν “σκεφτείς” να προκαλέσεις ταραχές, ήδη το γνωρίζουν και σε συλλαμβάνουν-χωρίς να έχουμε χούντα, δικτατορία ή κάτι παρόμοιο. Απλά το κράτος είναι ευνομούμενο-κατά το δυνατόν βέβαια, ο εξωραϊσμός μου άρεσε μόνο όταν αφορούσε τους ναούς. Ποτέ στην ζωή μου δεν υπήρξα ευρωλιγούρης, ποτέ δεν πίστευα πως η Εσπερία είναι η πανάκεια για όλα. (Ορίστε, λόγω ελληνικού ενοχικού συνδρόμου απολογούμαι…) Πιστεύω όμως πως απέχουμε, όπως σε όλα σχεδόν, περίπου 50 με 100 έτη μακριά από το να φτιάξουμε ένα ευνομούμενο κράτος, όπου προστατεύονται τα δικαιώματα που αυτός ο έρμος ο Διαφωτισμός (τον οποίο οι νεο-αριστεροί λάτρευαν) διακήρυξε: ζωή, ελευθερία, περιουσία.

 

Και το χιόνι πέφτει έξω από το παράθυρο…str8 thru.

Αρχή του Ευαγγελίου

Επειδή μου άρεσε το τελευταίο ποστ του Θεοπρόβλητου, ας εικονογραφήσω και εγώ τα πρώτα χωρία του πρώτου (χρονικά) Ευαγγελίου.

 

Ἀρχὴ τοῦ εὐαγγελίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, υἱοῦ τοῦ Θεοῦ.

Έλεος

..θα κόψω τις φλέβες μου!!!

Πικρές αλήθειες

…..εδώ.

Erstes Thema

Beispiel

Νέα δεδομένα

Ο σεπτός ιεράρχης μας Μητροπολίτης Αυγουστίνος, εκφώνησε κατά την ημέρα ενάρξεως του Εκκλησιαστικού Έτους, τον παρακάτω λόγο. Τον παραθέτω ως απάντηση σε όσους δεν κατανοούν την περιρρέουσα ατμόσφαιρα των καιρών μας

Πρωινές σκέψεις

Όταν δυστυχούμε είναι φυσικό να πλησιάζουμε το Θεό. Το σπουδαίο και θαυμαστό είναι να μας διακρίνει ευλάβεια όταν ευτυχούμε. 

 

(Ιωάννης Χρυσόστομος)

 

 

Παρατηρώ πολλά μπλογκ τα οποία βάλλουν ευθέως κατά της θρησκείας ως φαινομένου, κατά του χριστιανισμού γενικά, των ιερέων, των πιστών, του λειτουργικού τυπικού, του γέροντος Παϊσίου, του μακαριστού αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου και γενικά οποιουδήποτε σχετίζεται με την πίστη μας. Επίσης προπαγανδίζουν την άρνηση κάθε Μεταφυσικής, κάθε προσπάθειας να ανυψωθεί ο άνθρωπος και η άρρωστη φύση του τον οποίον θέλουν (βιολογικά) απλά ένα σύνολο οργανικών μορίων και (κοινωνικά) έναν καταναλωτή προϊόντων που κάποια στιγμή θα λήξει.

Στις δυτικές κοινωνίες η θρησκεία φθίνει ως κοινωνική δυναμική. Ο μέσος άνθρωπος νομίζει πως δεν χρειάζεται κάποια αναφορά προς τα άνω. Νομίζει πως αρκεί η ασχολία του με την εργασία του, με την Εφορία, με τα Über 30 Parties (πάρτυ για ανύπαντρους), με τα δάνεια, το ποδόσφαιρο και με όλα τα υπόλοιπα τα οποία αφήνει να καταλάβουν τον χώρο που πριν κατείχε η θρησκεία. Εφόσον δε υπάρχει κάτι άλλο στην ζωή του, μοιραία ακολουθεί την πορεία αυτής της ζωής που έχει κατάληξη τον υλισμό. Κάποιες ξοφλημένες κοσμοθεωρίες κάποτε τον ονόμαζαν και “διαλεκτικό”. Δεν εννοώ αυτόν τον υλισμό. Εννοώ τον υλισμό όπως τον βιώνω καθημερινά στην κοινωνία όπου η ανθρώπινη αξιοπρέπεια δεν έχει καμία θέση. Η ζωή όλων περιστρέφεται γύρω από τα καταναλωτικά προϊόντα πάσης φύσεως και τίποτε παραπάνω. Ο θρίαμβος του Λόγου (όπως το εννοούσε ο Καντ) έχει αποστειρώσει ακόμη και στοιχειώδεις αντιλήψεις. Αν πεις σε κάποιον στο ακουστικό να ξαναπάρει μετά τις 10:00 διότι ο πατέρας σου λείπει ας πούμε, αυτός πιθανόν να πάρει στις 10:01 και να αρχίσει να σε βρίζει διότι του είπες ψέμματα! Είναι ο θρίαμβος της λογικής όμως. 

 

Ας γυρίσω σε όσους βάλλουν εναντίον της θρησκείας όμως. Πολλοί συνεχίζουν αυτόν τον “πόλεμο” με επιχειρήματα που έχουν ξοφλήσει εδώ και δεκαετίες-φανερό δείγμα είτε απουσίας πληροφόρησης είτε απουσίας επιχειρημάτων. Το δίλημμα Επιστήμη ή Θρησκεία υπήρξε μόνο δυτικό φαινόμενο ακριβώς διότι εναντιώθηκε μόνο στον δυτικό χριστιανισμό ο οποίος δημιούργησε τις συνθήκες για τέτοιο προβληματισμό. Οι περισσότεροι διαφωτιστές είχαν θρησκευτική πίστη. Το πρόβλημα είναι ποια πίστη ακριβώς. Αν κάποιος μελετήσει σοβαρά τον Διαφωτισμό θα καταλάβει πως ακόμη και τα επιχειρήματα εναντίον της θρησκείας έχουν…θρησκευτικές απαρχές!Η βάση όλων βρίσκεται στα έργα των δυτικών θεολόγων όπως ο Ακινάτης και ο Βάκωνας. Η σχέση τους με τον Αριστοτέλη επέφερε πολλές από τις ανοησίες που αποκαλούν κάποιοι Αιώνα των Φώτων.

 

Για την Ορθοδοξία δεν υπάρχει κανένα δίπολο Επιστήμης-Μεταφυσικής. Η επιστήμη είναι ούτως ή άλλως μέρος του Κτιστού Επιστητού και, ως εκ τούτου δεν αντιτίθεται σε καμία χριστιανική Οντολογία. Επιβεβαιώνεται έτσι ο μακαρίτης καθηγητής μου Νίκος Ματσούκας ο οποίος έγραφε πως το να είσαι χριστιανός δεν είναι ηθική, θρησκευτική ή κοινωνική επιλογή αλλά πρωτίστως οντολογική. Επιλέγεις τι ακριβώς είσαι στο σύμπαν και Ποιος είναι το Σημείο Αναφοράς σου.

 

Host of the Seraphim

host1

  • noun 1 a person who receives or entertains guests. 2 the presenter of a television or radio programme.
3 a person, place, or organization that holds and organizes an event to which others are invited.
4 often humorous the landlord or landlady of a pub: mine host raised his glass.
5 Biology an animal or plant on or in which a parasite lives.
6 the recipient of transplanted tissue or a transplanted organ.

Το τραγούδι των Dead Can Dance πάντοτε με συγκινούσε. Η φωνή της Lisa Gerrard, θεσπέσια. Το μουσικό κομμάτι
παρόλο που έχει φωνητικά μέρη σχεδόν σε ολόκληρη τη διάρκειά του, στερείται στίχων!Πως όμως να γράψεις στίχους για τα Σεραφείμ;Πως μπορείς να πεις κάτι για κάποιους που μόνο μυστικά μπορείς να τους περιγράψεις;Πως μπορείς να πεις κάτι για κάποιον που βρίσκεται δίπλα στον Θεό;(Όπως και αν εννοείς αυτό το “δίπλα”)

Ακούγοντας το τραγούδι αυτό, νιώθω μια κατάσταση που μόνο όποιος έχει σταθεί μπροστά στο Αντιμήνσιο μπορεί να βιώσει. Φωνάζεις αλλά δεν ακούγεται κάτι. Μιλάς αλλά δεν μπορείς να πεις τίποτε. Λες τον Ύμνο, καλείς τους πάντες να αφήσουν τις μέριμνες αλλά πάλι ξέρεις πως τίποτε δεν είναι λόγω της δικής σου αξίας.Άλλωστε ήδη έχεις πει “Ουδείς άξιος…”.Κι όμως…
κανένας δεν είναι άξιος αλλά Εκείνος σε αφήνει να κάνεις την Θυσία.Όχι επειδή είσαι καλύτερος από κάποιον άλλον.Αλλά επειδή
δέχτηκες να γίνεις κατά Χάριν κύτταρο του Σώματος-και μάλιστα κύτταρο του οποίου η δουλειά είναι να διευκολύνει τα άλλα κύτταρα να έρχονται σε επαφή με την πηγή της Ζωής τους.

Λιαντίνης, ο αρχαιόπληκτος αοριστολόγος.

θέλεις να χεις πιστή την εικόνα του νεοέλληνα; Λάβε το ράσο του γύπα και του κόρακα. Λάβε τις ασπιδωτές κοιλιές των ιερέων, το καλυμμαύκι του Μακαρίου Β’ της Κύπρου. Και τα γένεια τα καλογερικά, που κρύβουν το πρόσωπο, καθώς άκοσμοι αγκαθεροί φράχτες τους αγρούς. Και τις κουκουλωμένες καλόγριες, την άλλη έκδοση του φερετζέ της τούρκισσας. και έχεις το νεοέλληνα φωτογραφία στον τοίχο.

Απέναντι σε τούτη τη μελανή και γανιασμένη φοβέρα, φέρε την εικόνα του αρχαίου έλληνα, για να μετρήσεις τη διαφορά.

Φέρε τις μορφές των νέων σωμάτων, τις ευσταλείς και τις διακριτές. Να ανεβαίνουν από την Ολυμπία και τους Δελφούς, καθώς λευκοί αργυρόηχοι κρότοι κυμβάλων. Τους ωραίους χιτώνες τους χειριδωτούς, και τα λευκά ιμάτια τα πτυχωτά και τα ποδήρη. Τα πέδιλα από δέρματα μαροκινά, αρμοσμένα στις δυνατές φτέρνες.

Φέρε την εικόνα που μας αφήσανε οι γυναίκες της αρχαίας Ελλάδας. Οι κοντυλογραμμένες, με τις λεπτές ζώνες, τον κυανό κεφαλόδεσμο, και το ζαρκαδένιο τόνο του κορμιού. Οι ελληνίδες του Αργούς και της Ιωνίας, οι λινές και οι φαινομηρίδες. Τρέχουνε στα όρη μαζί με την Αταλάντη. Και κοιμούνται στα κοιμητήρια σαν την Κόρη του Ευθυδίκου.

(Λιαντίνης, Γκέμμα)

Υπάρχει μια μερίδα Νεοελλήνων η οποία μισεί το γεγονός του ότι η μοίρα τους έκανε Νεοέλληνες. Ερεθίζονται με μια εικόνα αρχαιοελληνικής υπεροχής, έναν πρωτόγονο αυτοερωτισμό με μια τάση απίστευτου ρατσισμού με μεταφυσικό υπόβαθρο. Νομίζω πως κανένας ολοκληρωτισμός δεν έχει πιο…ολοκληρωμένο υπόστρωμα. Απόγονοι των…Θεών, τέλεια κοινωνία, πολεμική αρετή και λοιπές αρλούμπες είναι στην ημερήσια διάταξη.

Ο Λιαντίνης ήταν ένας από αυτούς. Πλήρης άγνοια του χριστιανικού δόγματος, κριτική και φιλοσοφία από τα ..αμπέλια, νεοελληνικός ρατσιστικός οίστρος και χαμηλά νοήματα. Ο Ντεριντά μπροστά του φαίνεται αναγνωστικό Δημοτικού ενώ αν ο J.Evola ζούσε, θα ήταν περήφανος που έβγαλε τέτοιον μαθητή. Δεν κρύβονται οι αντιγραφές από τον Νίτσε (ονομάζονται και plagiarism) ενώ τα απόλυτα συμπεράσματά του σχετικά με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία μόνο ρηχότητα δείχνουν…Από την άλλη δεν μπορώ να καταλάβω για ποιο λόγο η αυτοκτονία του ονομάζεται ‘Εξοδος” και όχι ψυχοπαθολογική κατάσταση…

Απορώ πως η σύζυγός του δίδασκε όσα δίδασκε…

Μητέρα των Εκκλησιών

Με πολλούς άλλους ενορίτες, αποφασίσαμε να κάνουμε ένα ταξίδι στην Κων/πολη. Μαζευτήκαμε στο αεροδρόμιο του Ddorf (πάντα μου άρεσε αυτή η συντομογραφία) μπροστά στα γραφεία της Turk Hava Yollari (το να διαλέγεις το φθηνό και όχι το καλό είναι φετίχ εδώ πέρα-ιδίως αν έχεις πολλά λεφτά στην πούγκα για να ενισχύσεις το τριώροφο στο χωριό). Αντίθετα όμως με την κακομοιριά μου η τούρκικη εταιρεία ήταν μια χαρά.Πολύ καλό το AIRBUS, η εξυπηρέτηση μέσα, όλα.

Το αεροδρόμιο Kemal (πρωτότυπο όνομα), ήταν όπως το άφησα πριν δυο χρόνια που πήγα τελευταία φορά εκεί. Υπερμοντέρνο, δεν σου θυμίζει καμία ξεπεσμένη ασιατική πρωτεύουσα. Ο έλεγχος διαβατηρίων ήταν μαρτύριο. Όλοι οι Τούρκοι συνεπιβάτες είχαν γερμανικά διαβατήρια, οπότε είμασταν αντάμα στα ίδια γκισέ. Πολύ γέλιο όταν πλάκωσε και μια πτήση από Κορεάτες με 4-5 φωτογραφικές μηχανές να κρέμονται στο λαιμό του καθενός.

Το ξενοδοχείο επίσης πολύ καλό, με θέα τον Κεράτιο. Οι ομογενείς εκ Γερμανίας κοίταζαν μαγεμένοι.

Την επόμενη μέρα, Κυριακή, λειτουργήσαμε με τον Επίσκοπο Συνάδων Διονύσιο στην Παναγία Βλαχερνών. Ήταν μεγάλη τιμή για μένα να συμβεί αυτό στον ναό όπου ακούστηκε πρώτη φορά η Υπέρμαχος… Χειροτονήθηκε και ένας διάκονος ετών…67!! Άλλο ένα δείγμα έλλειψης, όχι απλά ανθρώπων πρόθυμων να ιερωθούν αλλά γενικά ανθρώπων…Στο ιερό βρισκόταν και ο Γερμανός Θεοδωρουπόλεως, ένας άγιος άνθρωπος, γύρω στα 90 τον έκανα. Είχα και με αυτόν την τιμή να του φέρω το Ωμόφορο όταν σηκώθηκε με κόπο να κοινωνήσει. Στον ναό ερχόταν γκρουπ από την Αθήνα και την Θεσσαλονίκη. Την ώρα της Λειτουργίας φώναζαν, μιλούσαν στα κινητά τους, έτρωγαν…καμιά επαφή με όσα λειτουργικά γινόταν. Αποκομμένοι από το εκκλησιαστικό ήθος, έβλεπαν με μια τουριστική ματιά τους μουσάτους ιθαγενείς μάγους να αλλαλάζουν σε πλάγιο του τετάρτου ώστε να κατέβει ο Μανιτού και να ευλογήσει τον μπάρμπα που στα εβδομηνταφτάνω του θυμηθηκε να γίνει και αυτός μάγος. Ευτυχώς κάποιοι δικοί μας έσωσαν τα προσχήματα, για να μην γίνω και εγώ ρεζίλι.

Η ατάκα της εκδρομής : Αυτός ο παππούς ο καραφλός….γιατί τον έχουν οι Τούρκοι παντού φωτογραφία; Ακόμη και στα λεφτά τους.

Η εκκλησία των Αγ.Κων & Ελ ήταν γεμάτη την Τετάρτη της εορτής. Ιερείς από την Αμερική, από Ελλάδα, Αγιορείτες, Κρητικοί….ακόμη και Αγγλικανοί που ήρθαν για ένα Συνέδριο (εμ, είμαστε γνωστοί αιρετικοί τζάνε μ’). Αργότερα στο Πατριαρχείο, συνάντησα τον Μυροφύλακα, έναν κληρικό που υπήρξε θύμα της βομβιστικής επίθεσης κατά του Καθεδρικού Ναού του Αγίου Γεωργίου στην Κωνσταντινούπολη, που διαπράχθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου 1996 από την ακροδεξιά οργάνωση “Μουσουλμάνοι Μαχητές της Μεγάλης Ανατολής”. Αυτό το έμαθα αργότερα, όταν ρώτησα για κάποια εμφανή σημάδια της επίθεσης που του έμειναν ως αναμνηστικό. Πήρα το Άγιο Μύρο χωρίς να ρωτήσω πιο πολλά.

Ο Πατριάρχης μας υποδέχθηκε στην αίθουσα του Θρόνου, μαζί με τον Μητροπολίτη Αυστρίας. Είχαμε μια εγκάρδια συνάντηση που συγκίνησε πολλούς ενορίτες. Φύγαμε για το αεροδρόμιο. Κάναμε στάση στα μπαχαρικά του Γιάννη…Ο χότζας ακουγόταν στη διαπασών θυμίζοντας με τα ντεσιμπέλ του who is the boss…

Αυτοί οι Κωνσταντινουπολίτες του Πατριαρχείου…ξέρεις τι μου έκαναν;

Τον βίο αβίωτο…αλλά δεν θα απαντήσω…λέξη δεν θα πω…δεν θα αντιδράσω…

μαχαίρι στην μάνα μου εγώ δεν βάζω…

(Σεραφείμ, Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Πάσης Ελλάδος)

Όλοι οι δρόμοι εκεί οδηγούν τελικά…

[]

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Η πρώτη μου ξαδέλφη παντρεύτηκε έναν Ιταλό. Τον γνώρισε στην Αυστραλία(όπου διαμένουν αμφότεροι) αλλά εκείνος, ως γνήσιος Ιταλός που δεν αφήνει ποτέ την πατρίδα του ήθελε να γίνει ο γάμος εκεί. Τι να κάνει λοιπόν το σόι μου, κουβαλήθηκαν όλοι εκεί-και δεν τους χάλασε καθόλου. 

οδυρομένη μύρα σοι προ του ενταφιασμού κομίζει…

Ασυγχώρητος

…που παλιά τους έφτυνα αλλά τώρα μου φαίνονται πως είναι σαν το παλιό κρασί.Ομολογώ πως την περίοδό τους 1984-1990 την λατρεύω..

Unforgiven II

Lay beside me, tell me what they’ve done
Speak the words I wanna hear, to make my demons run
The door is locked now, but it’s opened if you’re true
If you can understand the me, then I can understand the you

Lay beside me, under wicked sky
Black of day, dark of night, we share this paralyze
The door cracks open, but there’s no sun shining through
Black heart scarring darker still, but there’s no sun shining through
No, there’s no sun shining through
No, there’s no sun shining

What I’ve felt, what I’ve known
Turn the pages, turn to stone
Behind the door, should I open it for you?

Yeah
What I’ve felt, what I’ve known
Sick and tired, I stand alone
Could you be there, ’cause I’m the one who waits for you
Or are you unforgiven too?

Come lay beside me, this won’t hurt I swear
She loves me not, she loves me still, but she’ll never love again
She lay beside me, but she’ll be there when I’m gone
Black heart scarring darker still, but she’ll be there when I’m gone
Yes she’ll be there when I’m gone
Dead sure she’ll be there

Never free
Never me
Because you’re unforgiven too

Καμπάνα για την…καμπάνα

Διαβάζουμε σχετική είδηση:Ποινή φυλάκισης σε ιερέα για θόρυβο της καμπάνας.Όταν το διάβασαν κάποιοι φίλοι ιερείς θορυβήθηκαν.Για μένα όμως δεν είναι τόσο ασυνήθιστο.Ίσως γιατί ζω σε μια χώρα που όταν σου πέσει από το χέρι ένα ποτήρι νερό ή ένα βάζο μετά τις 22:30, ο από το κάτω διαμέρισμα γείτονας είναι έτοιμος να σου κάνει την καταγγελία για διατάραξη ησυχίας.

Προσπαθώ να μπω στην ψυχολογία όσων έκαναν την εν λόγω καταγγελία.Προσπαθώ να καταλάβω ποια μπορεί να είναι η σχέση τους με την εκκλησία.Επίσης προσπαθώ να καταλάβω για ποιο λόγο δεν κάνουν μήνυση σε ένα εκατομμύριο άλλες πηγές θορύβου που ξεπερνάνε το όριο ηχορύπανσης.Και τέλος, προσπαθώ, στα συμπεράσματα που θα βγάλω, να μην φανώ συντηρητικός,φανατικός και οπισθοδρομικός-να είμαι ευρωπαίος ρε παιδί μου.Να καταλάβω πόσο σημαντικό είναι να μην ενοχλείς τον άλλον όταν ξυπνάει την Κυριακή (ενώ προφανώς τις καθημερινές δεν ενοχλείται κανείς), να δεχτώ πως τα θρησκευτική καθήκοντα είναι ΅προσωπική΅υπόθεση και οι άλλοι δεν οφείλουν να υποστούν το μέσο το οποίο με καλεί να τα εκπληρώσω.

Δεν τα καταφέρνω όμως.Πάντα θα θεωρώ πως η προσευχή στον ναό δεν είναι ΅προσωπική΅υπόθεση αλλά έκφραση κοινωνικότητας και δεν αφορά μόνο όποιον είναι μέσα ή πηγαίνει στον τόπο προσευχής αλλά όλους.Πάντα θα θεωρώ πως δεν υπάρχουν ΅θρησκευτικά καθήκοντα΅(μια τελείως δυτική οπτική) αλλά μια ολοκληρωμένη φιλοσοφία και στάση ζωής. Ο χριστιανός δεν ανήκει στην εκκλησία διότι είναι σύλλογος ή κόμμα ή ομάδα αλλά διότι έχει απαντήσει στο ερώτημα ΅ποιος είμαι εγώ και ποια η θέση μου στο σύμπαν΅.Η διαφορά είναι οντολογική και όχι ηθική ή άλλης φύσεως…

Whopper

Ένα άλλο σημείο σύγκλισης απόψεων με τον Ambi είναι τούτο το έδεσμα.Νιώθω σαν το σκυλάκι του Pavlov.

Οι φωτογραφίες μου

Δουλεία

“[...]ἐπεὶ δὲ τυγχάνομεν σκοποῦντες περὶ τῆς ἀρίστης πολιτείας, αὕτη [35] δ’ ἐστί καθ’ ἧν ἡ πόλις ἃν εἴη μάλιστ’ εὐδαίμων, τὴν δ’ εὐδαιμονίαν ὅτι χωρὶς αρετὴς ἀδύνατον ὑπάρχειν εἴρηται πρότερον, φανερόν ἐκ τούτων ὡς ἐν τῇ κάλλιστα πολιτευομένῃ πόλει καὶ τῇ κεκτημένη δικαίους ἄνδρας ἁπλῶς, αλλὰ μὴ πρὸς τὴν ὑπόθεσιν, οὔτε βάναυσον βίον οὔτ’ αγοραίον δεῖ [40] ζῆν τοὺς πολίτας (αγενὴς γὰρ ὁ τοιοῦτος βίος καὶ πρὸς ἀρετὴν ὑπεναντίος), οὐδέ δὴ γεωργοὺς εἶναι τοὺς μέλλοντας ἔσεσθαι [1] (δεῖ γὰρ σχολῆς καὶ πρὸς τὴν γένεσιν τῆς ἀρετῆς καὶ πρὸς τὰς πράξεις τὰς πολιτικάς“ -Αριστοτέλης, Πολιτικά, 7, 1328 b, 35 -1329 a, 1.

Ίσως πρέπει να είμαστε λίγο περισσότερο κριτικοί απέναντι στους ένδοξους προγόνους μας…