Θεσσαλονίκη, Μικροπολιτικά, Νέα Εποχή, Παπανδρεου
In Πολιτικη on October 15, 2009 at 1:25 am
Όταν ήρθε ο ανήλικος Όθωνας στην Ελλάδα από το βαυαρικό πριγκηπάτο του, οι μεγάλες Δυνάμεις που τον έφεραν, προσπάθησαν ο τίτλος του να είναι “Βασιλιάς της Ελλάδας” και όχι “Βασιλιάς των Ελλήνων” διότι ο τελευταίος τίτλος υπονοούσε πως ο μικρός είχε δικαιοδοσία και σε Έλληνες εκτός του νεοσύστατου ελληνικού Κράτους. Θα προλάβαιναν έτσι τη γέννηση κάποιας “Μεγάλης Ιδέας” στην αρχή της. Σκεφτόταν δηλαδή αντίστροφα από ό,τι σκέφτονται στη σημερινή εποχή, όπου δεν τους νοιάζει αν κάποιος γείτονας διεκδικεί με όπλο μόνο ένα παρόμοιο τίτλο-όνομα εδάφη της χώρας μας. Βλέπουμε δηλαδή πόσο μεγάλη σημασία έχει η ύπαρξη ή μη μιας λέξη ή ενός ορισμού σε έναν πολιτειακό τίτλο.
Κατά παρόμοιο τρόπο έγινε και η απαλειφή των τίτλων “Μακεδονίας-Θράκης” από το υπουργείο και Read the rest of this entry »
Βυζάντιο, Θεσσαλονίκη, Νέα Εποχή, Νεοπαγανισμός
In Religion on July 2, 2009 at 8:53 pm
Τυχαία, είδα τις προσπάθειες κάποιων συμπολιτών μου (Κοινό των Θεσσαλονικέων αυτοαποκαλούνται) να κάνουν “μνημόσυνο” με κεριά (!!!) στη μνήμη των σφαγιασθέντων θεσσαλονικέων (390μ.Χ) από τον Αυτοκράτορα Θεοδόσιο τον Α’! Αμέσως μου ήρθαν στο νου παρόμοιες ενέργειες, όπως μνημόσυνο στον Μ.Αλέξανδρο(!), την επίσημη λήξη του Πελοπονησιακού πολέμου από τον πρώην δήμαρχο Αθηναίων Αβραμόπουλο και κάποιους νεοπαγανιστές εδώ δίπλα στην Κολωνία, που επειδή έβαλαν το γύψινο άγαλμα της Αφροδίτης στον κήπο τους, θεωρούν εαυτούς και κληρονόμους της αυθεντικής (sic) ελληνικής ψυχής-κάτι που επαφίεται σε ένα αόριστο επέκεινα. Για τους συγκεκριμένους του “Κοινού”, έκατσα να αναρωτηθώ, ποιος είναι ο λόγος που ένιωσαν τόσο αλληλέγγυοι με τα θύματα του Θεοδόσιου.
1. Ο Βουδέριχος, αξιωματικός του Θεοδοσίου, συνέλαβε κάποιον ηνίοχο, ο οποίος ήταν αρεστός στο πλήθος, ένας celebrity ας πούμε.
2. Το πλήθος νευρίασε, όρμηξε και σκότωσε τον Βουδέριχο και αρκετούς άλλους αξιωματικούς.
3. Ο Θεοδόσιος, ως αυτοκράτορας, έδωσε τη διαταγή σφαγής των υπευθύνων-δηλαδή όποιων έβρισκαν μποροστά τους οι στρατιώτες.
Ως εδώ καλά. Λυπηρό το γεγονός. Ακόμη όμως δεν μπορώ να βρω τη σύνδεση του γεγονότος με το “Κοινό”.
Γιατί δεν νιώθουν αλληλέγγυοι με τους συμπολίτες μας Εβραίους που σφαγιάστηκαν στην Πολωνία;
Γιατί δεν νιώθουν αλληλέγγυοι με τους συμπολίτες μας μάρτυρες χριστιανούς (Δημήτριο, Νέστορα π.χ) που βρήκαν μαρτυρικό θάνατο επίσης εκεί κοντά;
Γιατί δεν νιώθουν αλληλέγγυοι με τους συμπολίτες μας που σφαγιάστηκαν από τους Οθωμανούς;
Γιατί δεν νιώθουν αλληλέγγυοι με τους συμπολίτες μας που σκοτώθηκαν στην βουλγαρική και ναζιστική κατοχή;
Γιατί απλούστατα…
…ο Θεοδόσιος ήταν χριστιανός! Το ότι μέσα στους σφαγιασθέντες ήταν και πολλοί χριστιανοί δεν έχει για αυτούς καμιά σημασία. Το ότι δεν είχε καμία σημασία το θρήσκευμα των θυμάτων για τους σφαγείς (στους οποίους υπήρχαν και παγανιστές) , πάλι δεν έχει σημασία. Σημασία έχει το θρήσκευμα κάποιου που τέλεσε εγκληματική πράξη. Συνεπώς, ταμπελοποιούμε όλους τους ομοθρήσκους του και τους καταρασσόμαστε.
Τι να κάνουμε, η Νέα Εποχή έχει και την…χλαμύδα της.
