Ευχές για το 2009!

Πάντοτε μου αρέσει να γράφω συγκεκριμένες ευχές για πράγματα που πραγματικά εύχομαι και επιθυμώ. Δεν αναφέρω τα κλασικά (υγεία, ευτυχία κλπ) διότι είναι πολύ… κλασικά. Κοίταξα τι ακριβώς είχα ευχηθεί πέρυσι αλλά απογοητεύτηκα από τα ποσοστά επιτυχίας. Ας δούμε λοιπόν την νέα χρονιά και ας ξαναευχηθούμε, μπας και αλλάξει η ροή τη ιστορίας.

Πρωινή κατήφεια

Προσπαθώ όλη μέρα να εργαστώ στο σπίτι. Άπλωσα όλα τα χαρτιά που πρέπει να μελετήσω, αντιγράψω, διορθώσω και στείλω πάνω στο τραπέζι του σαλονιού. Βλέπω στην τηλεόραση τα επίμετρα των ταραχών και προσπαθώ να μην σκέφτομαι. Γεμίζω ντροπή από όσα συναισθήματα μου δημιουργούνται. να πω πως ντρέπομαι για την κατάντια της χώρας μου;

Θέα από το πίσω παράθυρο.

Ποιας χώρας μου όμως εφόσον αλλού τρώω, αλλού πίνω, αλλού πάω και πληρώνω φόρους. Εκεί που το κράτος είναι αστυνομικότατο αλλά ταυτόχρονα δημοκρατικότατο (δύσκολο να το φανταστεί κανείς), εκεί που όταν “σκεφτείς” να προκαλέσεις ταραχές, ήδη το γνωρίζουν και σε συλλαμβάνουν-χωρίς να έχουμε χούντα, δικτατορία ή κάτι παρόμοιο. Απλά το κράτος είναι ευνομούμενο-κατά το δυνατόν βέβαια, ο εξωραϊσμός μου άρεσε μόνο όταν αφορούσε τους ναούς. Ποτέ στην ζωή μου δεν υπήρξα ευρωλιγούρης, ποτέ δεν πίστευα πως η Εσπερία είναι η πανάκεια για όλα. (Ορίστε, λόγω ελληνικού ενοχικού συνδρόμου απολογούμαι…) Πιστεύω όμως πως απέχουμε, όπως σε όλα σχεδόν, περίπου 50 με 100 έτη μακριά από το να φτιάξουμε ένα ευνομούμενο κράτος, όπου προστατεύονται τα δικαιώματα που αυτός ο έρμος ο Διαφωτισμός (τον οποίο οι νεο-αριστεροί λάτρευαν) διακήρυξε: ζωή, ελευθερία, περιουσία.

 

Και το χιόνι πέφτει έξω από το παράθυρο…str8 thru.